ประวัติการสร้างบารมีของพระอุบลวรรณาเถรี : หน้า 90/114

และบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วย ดอกบัวเป็นจำนวนมาก ได้ตั้งจิต อธิษฐานให้มีผิวพรรณงามเหมือนดัง ดอกบัวนี้อีกภพชาติหนึ่ง ด้วยดวงจิตที่ไม่เคยแปรเปลี่ยน จากความปรารถนาที่จะเป็นผู้เลิศ ด้วยฤทธิ์ในอนาคตกาล เมื่อล่วงมาถึงสมัยของพระ กัสสปะสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ได้ไป บังเกิดเป็นธิดาองค์ที่ ๒ ในจำนวน ๗ พระองค์ของพระเจ้าแห่งกรุง พาราณสี มีพระนามว่า “สมณกุตตา” มีโอกาสได้ฟังธรรมของพระผู้มีพระ ภาคเจ้าแล้ว เกิดความเลื่อมใส ปรารถนาที่จะบรรพชา หากแต่พระ ชนกนาถทรงอนุญาต เมื่อต้องอยู่เฉพาะในพระราช นิเวศน์ ในครั้งนั้นพระธิดาทั้งหลาย ก็ได้ประพฤติพรหมจรรย์ตั้งแต่เป็น กุมารีอยู่ตลอด ๒๐,๐๐๐ ปี ด้วยบุญ กุศลที่ทำไว้ดีนั้น และด้วยการตั้ง เจตน์จำนงไว้ เมื่อละจากโลกนี้ไป แล้ว ก็ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาว ดึงส์ เสวยทิพย์สุขอยู่ตลอดกาลนาน จากภพชาตินี้แล้ว พระอุบล วรรณาเถรี ได้ไปเกิดในมนุษย์โลก และเกิดในสกุลใหญ่ ได้ถวายผ้าเนื้อ ละเอียดอย่างดีสีเหลือง แก่พระ อรหันต์องค์หนึ่ง เมื่อละโลกแล้ว ก็ ได้ไปเกิดเป็นธิดาของพราหมณ์ชื่อ “ติธฏิวัจฉะ” มีนามว่า “อุมมาทันที” เป็นหญิงรูปงามเป็นที่ติดตาตรึงใจ ของบุรุษทั้งหลาย วันเวลาผ่านไปชาติแล้วชาติ 66 ด้วยผลานิสงส์ของดอกบัวนี้ ไม่ว่าข้าพเจ้าจะไปเกิดที่ใด ขอจงมีดอกบัวขูด น ในทุกย่างก้าวที่ข้าพเจ้า ก้าวเดินเกิด 99 เล่า ความปรารถนาของท่านก็ยัง มั่นคงมีลางเดือน ทำให้เมื่อสิ้นอายุ ขัยในชาตินี้แล้ว ก็ได้ไปบังเกิดใน ถิ่นของคนทำงานเลี้ยงชีพอยู่ในหมู่ บ้านแห่งหนึ่ง และหาเลี้ยงชีพเช่น เดียวกับผู้คนทั้งหลายในถิ่นนั้น อยู่มาวันหนึ่งขณะที่นางกำลัง เดินไปยังกระท่อมในนา ระหว่าง ทางได้เห็นดอกบัวในสระแห่งหนึ่ง กำลังบานสะพรั่งจึงลงไปเก็บดอกบัว มานับได้ ๕๐๐ ดอก และเก็บใบบัว มาใส่ข้าวตอกด้วย เด็ดรวงข้าวสาลี ใกล้คันนานั้น แล้วนั่งคั่วข้าวตอก อยู่ในกระท่อม ขณะนั้น พระปัจเจกพุทธเจ้า พระองค์หนึ่ง เสด็จออกจากนิโรธ สมาบัติที่เขาคันธมาทน์ ได้มายืน อยู่ในที่ไม่ไกลนัก นางแลเห็นพระ ปัจเจกพุทธเจ้าแล้ว จึงถือดอกบัว พร้อมทั้งข้าวตอกเดินลงจากกระท่อม ใส่ข้าวตอกในบาตรของพระปัจเจก พุทธเจ้า เมื่อท่านปิดบาตรแล้ว นาง จึงถวายดอกบัวแก่พระพุทธองค์ เมื่อพระปัจเจกพุทธเจ้าเดิน จากไปได้ไม่ไกลนัก นางก็คิดว่า ธรรมดาเหล่าบรรพชิตจะไม่ต้องการ ดอกไม้ ฉะนั้นเราจะไปเอาดอกไม้ มาประดับดีกว่า” คิดดังนั้นแล้ว จึง ไปเอาดอกไม้มาจากมือพระปัจเจก พุทธเจ้า แล้วนางก็คิดอีกว่า “ถ้า พระพุทธองค์ไม่ต้องการดอกไม้ ท่าน ก็คงไม่วางไว้บนบาตร แต่นี่ท่านคง ต้องการดอกไม้นี้อย่างแน่นอน” คิด แล้วนางก็น่าดอกไม้ไปวางไว้บน ๔๘ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖