การมองเห็นกายธรรมและการพ้นจากกิเลส : หน้า 19/114

ถูกส่วนเข้า ก็เข้าถึงกายอรูปพรหม- ละเอียด กายอรูปพรหมละเอียดก็มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แบบเดียวกัน มองไปดูกายอรูปพรหมหยาบ กาย อรูปพรหมหยาบนั้น ก็ยังเลินเล่อ เผลอตัวอยู่ ยังไม่สนิทชิดชม ยังไม่ กลมเกลียวกันนัก ยังมีความประมาท อยู่ที่เรามาถึงนี่ได้เพราะอาศัยอะไร เพราะอาศัยความไม่ประมาทของเรา จึงมาถึงที่นี่ได้ ก็มาเห็นกายอรูป พรหมนั้น เหมือนยังกับคนยืนอยู่ บนปราสาทเห็นคนข้างล่าง หรือยืน กลางดวงปัญญา ถูกส่วนเข้าเห็น บนภูเขาเห็นมนุษย์ยืนอยู่ที่ภาคพื้น ดวงวิมุตติ หยุดอยู่ศูนย์กลางดวง ฉันใดก็ฉันนั้น เห็นปรากฏทีเดียว วิมุตติ ถูกส่วนเข้าเห็นดวงวิมุตติ เห็นปรากฏเช่นนี้นะ ในกายอรูป- พรหมละเอียดก็นึกในใจว่า เรามา ถึงนี้ได้เพราะความไม่ประมาท ไม่ เลินเล่อ ไม่เผลอตัว ถ้าว่าประมาท เลินเล่อเผลอตัว มาถึงที่นี่ไม่ได้ เมื่อ ญาณทัสสนะ หยุดอยู่ศูนย์กลาง ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ ถูกส่วนเข้า ก็เห็นกายธรรม รูปเหมือนพระ ปฏิมากร เกตุดอกบัวตูม ใสเหมือน กระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า แต่กาย เป็นเช่นนั้น ใจกายอรูปพรหมละ ที่ผ่านมานั้นอยู่ในภพ เข้าถึงกาย- เอียดก็หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ธรรมเป็นภายนอกภพ ที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหมละเอียด กายธรรม ก็มี ตา หู จมูก ลิ้น กายรูปพรหมละเอียด กายรูปพรหม หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ กาย ใจ แบบเดียวกัน ตากายธรรม ทำให้เป็นกายอรูปพรหมละเอียด มองดูทั้งแปดกายนั่น กายอรูป แปดเท่าฟองไข่แดงของไก่ ใจหยุด พรหมละเอียด กายอรูปพรหมหยาบ นิ่งอยู่กลางนั้น พอถูกส่วนเข้า เห็น ดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน หยุด อยู่กลางดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏ ฐาน ถูกส่วนเข้า เห็นดวงศีล หยุด อยู่กลางดวงศีล ถูกส่วนเข้าเห็นดวง สมาธิ หยุดอยู่กลางดวงสมาธิ ถูก ส่วนเข้าเห็นดวงปัญญา หยุดอยู่ หยาบ กายทิพย์ละเอียด กายทิพย์ หยาบ กายมนุษย์ละเอียด กาย มนุษย์หยาบ กายธรรมเห็นทั้งแปด กายว่า กายเหล่านั้นอยู่ในภพ ซบ เซาอยู่ด้วยกามบ้าง ด้วยฌานบ้าง ด้วยอรูปฌานบ้าง ดึงดูดให้ติดอยู่ เราถึงได้ติด และพอหลุดมาได้ มา ถึงกายธรรมเช่นนี้ เพราะเราไม่ประ มาท มานี่ได้เพราะความไม่ประมาท ประมาทมาถึงนี่ไม่ได้ แล้วมองไปดู ทั้งแปดกาย ตั้งอยู่ในความประมาท ทั้งนั้น ตั้งอยู่ในกรรมวัฏฏ วิปากวัฏฏ กิเลสวัฏฏ กรรมวัฏฏ กระทำกิจการงาน หน้าที่ เรียกว่ากรรมวัฏฏ์ กิเลสวัฏฏ บริโภคกิเลสกาม พัสดุกามไปตาม หน้าที่ นั่นกิเลสวัฏฏ ยินดีติดอยู่ใน รูปฌาน และอรูปฌานเหล่านี้ เป็น กิเลสวัฏฏทั้งสิ้นกรรมวัฏฏกิเลสวัฏฏ จึงร้อยรัดสัตว์ทั้งหลายเหล่านั้นให้ติด ของอยู่ พ้นไปไม่ได้ด้วยอภิชฌา พยาบาท ทิฏฐิ ด้วยราคะ โทสะ โมหะ กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย กว่าเราจะหลุดพ้นมาถึงกาย- ธรรมได้นี้ เราผ่านอกุศลธรรม เครื่องชั่วทั้งหลายเหล่านั้นได้ เพราะ เราดำเนินด้วยความไม่ประมาท เพราะ ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๗