การทำประโยชน์ให้กับโลก : หน้า 36/114

๒๔ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖ ผมเกณฑ์ทหาร ๒ ปี ทหารต้องมีวินัย การถ่ายทอดด้วยก็จะไปได้ดี เราเองก็ พอมีความรู้ในเรื่องของศิลปะในการ ถ่ายทอดอยู่บ้างตรงนี้เราก็พอจะไปช่วย ได้สักแรง ก็คิดว่า เอาละเจอแล้ว คิดว่า บั้นปลายชีวิตน่าจะได้ทำประโยชน์ให้กับ โลกบ้าง ที่ผ่านมาก็หาเงินไป ใช้ไป กินไป หมดไป หนังละครออกไป ก็ จบไป เฮ ๆ ฮา ๆ กันไป ไม่มีอะไร เป็นแก่นสาร ไม่มีสาระ” ทราบว่าเดิมคุณเปี๊ยกเคยตั้งใจ ว่าบั้นปลายของชีวิตจะไปอยู่ต่างจังหวัด ใช่ไหมค่ะ “ก่อนนี้เราไม่เห็นองค์กรที่จะ เผยแพร่สิ่งที่เป็นความสุข เราก็คิดว่า จะไปเขียนรูปอยู่ต่างจังหวัดมีบ้านหลัง ไปอยู่ญี่ปุ่นสี่เดือนฝึกงานทำภาพยนตร์ เล็ก ๆ สักหลัง อยู่ในที่ที่สงบ แล้วก็ ก็พบแต่คนที่มีวินัย เราจึงรู้สึกศรัทธา ทำงานเขียนภาพที่อยากจะเขียน อยาก ในสิ่งที่มีระเบียบวินัย จะเขียนชาดก อยากจะเขียนภาพ เมื่อวันวิสาขบูชาที่ผ่านมา ผมก็ ใหญ่ๆ อะไรเราก็ทำไปเขียนไป เพราะ ได้มีโอกาสไปที่วัดพระธรรมกาย เห็น ได้แรงบันดาลใจในการเขียนรูปภาพ คนเยอะแยะแต่ทุกสิ่งทุกอย่างมีระเบียบ ใหญ่ ๆ จากการที่ได้ไปดูพิพิธภัณฑ์ วินัย ผู้ปฏิบัติธรรมก็มีระเบียบวินัย ของวาติกัน และพิพิธภัณฑ์ลูฟที่ปารีส ผมก็นึกว่า โอ นี่ไม่ใช่พระหรือวัด แต่นี่ ประทับใจภาพเขียนที่เขาเก็บไว้เป็น เป็นองค์กรที่เผยแพร่ให้คนรู้จักความสุข ร้อยๆ ปี ของเล็มบลัง หรือของไมเคิล ในตัวเอง ผมก็มีความศรัทธาว่า เอ๊ะ.. ถ้าอย่างนั้น บั้นปลายชีวิต ซึ่งที่ผ่านมา ใช้สะเปะสะปะมาตลอด เพื่อทำมาหา กินอยู่ทุกวันนี้ เราน่าจะเอาความรู้มา ใช้ให้เกิดประโยชน์ในการเผยแผ่พระ พุทธศาสนาได้บ้าง” ถึงตรงนี้ ดวงตาของคุณเปี๊ยก เอ็งเจอโร่ ฯลฯ อาจจะเขียนรูปส่งมา ขาย ซึ่งเราก็ไม่ได้สนใจว่าจะได้ไม่ได้ นะ ก็จะเขียนรูปใหญ่ ๆ เกี่ยวกับ ชาดกกัณฑ์ไหนก็ได้ เพราะรูปพวกนี้ วันหนึ่ง เขาอาจจะเอาไปเก็บที่พิพิธ ภัณฑ์หรือวัดไหนก็ได้” “ส่วนพวกอุปกรณ์หนัง พวก เป็นประกายเรืองรอง แสดงถึงพลัง กล้อง พวกโคมไฟ เราก็อาจจะเก็บไว้ สร้างสรรค์ภายในที่แฝงเร้นและพร้อมที่ ที่หอภาพยนตร์ให้เขาเอาไปตั้งที่พิพิธ จะลุกโชติช่วงอยู่ตลอดเวลา ภัณฑ์ ซึ่งตอนนี้อุปกรณ์พวกนี้ก็ยังใช้ “การเผยแผ่ธรรมะนี่ ต้องมี การได้ดี แต่เราจะแบกไปทำไม ใน ศิลปะ ถ้าเรามีความรู้และมีศิลปะใน เมื่อเราเลิกทำหนังแล้ว ก็คิดวางแผน