ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 72/114

ประสบการณ์ เชื้อ ม ต้ ม ข อ ง ก า ร ป ฏิ บั ติ ธรรม ก่อ ม พ บ ค ว า ม สุ ข แก่จริง ผู้เขียนคือ รศ. ช.ณัฏฐ์ศิริ สุยสุวรรณ จอมเกล้าฯ เท่านั้น ตายไป ๒๒ คน ที่เหลือสารพัด อาการ เพราะท้ายรถบรรทุกเสียบเข้ามาในรถเมล์ ตั้งแต่ด้านหลังคนขับจนเกือบครึ่งคัน หลังคาฉีก ออกไปครึ่งแถบ จึงมีคนตายและบาดเจ็บเนื่องจาก อาการที่ศีรษะกันมาก ถ้าดิฉันยืนที่เดิมคงไม่รอด แน่ แถบนั้นตายหมดตั้งแต่หลังคนขับมา ดิฉันรู้จัก ข้าราชการที่ตายทุกคน จำได้แม่นยำว่าใครนั่งตรง ไหน น้องคนที่บอกว่าดิฉันโชคดีก็ตาย พยาบาล ก็ตาย แต่กว่าดิฉันจะทราบเรื่องเหล่านี้ก็เมื่อออก จากโรงพยาบาลไปแล้ว เพราะดิฉันย้ายมารักษา คนเดียวที่โรงพยาบาลสยาม เนื่องจากโรงพยาบาล นพรัตน์ไม่รับรักษา และที่โรงพยาบาลสยามปิด ข่าวไม่ให้ดิฉันรับทราบเรื่องทั้งหมด) ที่โรงพยาบาลสยาม น่าแปลกมากจากการ ตรวจด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ดิฉันไม่มีอาการ กะโหลกร้าว เพียงแต่สมอง และไม่มีเลือดคั่ง จึงนึกสงสัยขึ้นมาว่าเราเป็นอะไรนี่ถามคุณแม่ไปว่า ในสมองเลยแม้แต่น้อย ทำให้แพทย์ผู้รักษาแปลก ณัฏฐ์เป็นอะไร คุณแม่บอกว่าอุบัติเหตุนิดหน่อย ขณะเดินทางไปทำงาน (ทราบภายหลังว่าขณะนั้น เป็นเวลาบ่าย 2 โมงแล้ว) จึงถามว่าคนอื่น ๆ เป็น อย่างไรบ้าง คุณแม่ตอบว่าเจ็บกันคนละเล็กละน้อย 5 ๓ ตรึกองค์พระไว้ศูนย์กลางกายนะลูก คุณแม่เตือน รู้สึกตัวครั้งที่ ๓ เมื่อลืมตาขึ้น รู้สึกหนัก ศีรษะมาก มองดูผ้าห่มเขียนว่า ICU จึงถามบุรุษ พยาบาลว่า “พี่อยู่ห้อง ICU หรือ” เขาตอบว่า “ใช่ครับ” ถามเวลาเขาปรากฏว่าที่ ๒ เข้าไปแล้ว อาการของดิฉันนั้นทางโรงพยาบาลนพรัตน์บันทึก ไว้ว่า กะโหลกร้าวสมอง เย็บแผลไว้ให้อย่าง หยาบ ๆ (เพราะคนป่วยครั้งนั้นมากมายนัก ใน รถคันนั้นถ้าจำตัวเลขไม่ผิด ๗๐ กว่าคน มีแต่นัก ศึกษา อาจารย์ และข้าราชการของสถาบันพระ ๗๐ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖ ใจกันมาก เพราะแม้เด็กล้มหัวฟาดพื้นยังเลือดคั่ง ได้ นี่อาการถึงอย่างนี้กลับไม่มีเลือดคั่งเลย ดิฉัน จึงโชคดีไม่ต้องผ่าตัดสมอง พยาบาลยิ่งแปลกใจ มากจะมาถามอาการว่าปวดศีรษะไหมจะได้ฉีดยาให้ ดิฉันไม่ปวดเลยแต่กลับเย็นกายเย็นใจ มีเพียงหนัก