การรวมกลุ่มและการต้อนรับ : หน้า 102/114

เข้าใจ “หิวไหมคะ” พี่ผู้หญิงคนหนึ่งถามเราสาม คนพ่อแม่ลูก “หิวนิดหน่อยครับ... พวกเรา ทานกันแล้วยังละครับ” “ยังค่ะ....พอดีข้าวหม้อที่สอง เพิ่งสุก....เชิญคุณลุงอาบน้ำก่อนนะ คะ...พวกเราจะตั้งโต๊ะรอ...ทานข้าว เสร็จตกลงกันว่าจะรวมกลุ่มกันข้าง บน จัดสถานที่เรียบร้อยแล้วค่ะ” “ดี.ดี.งั้นลุงจะรีบอาบน้ำแล้ว หลายวัย พร้อมผู้ใหญ่ทั้งชายและ ไปสมทบ...หนูกับแม่อาบก่อนพ่อเลย ส่งเสียงเกรียวกราวก่อน นะลูก” หญิง 66 แล้วกรูเข้ามาต้อนรับถึงรถ พ่อหันมาบอกฉันกับแม่ “สวัสดีครับ...สวัสดีค่ะ....” “เรือนพักหลังนี้มีห้องน้ำ ขณะความเย็นของสายน้ำ เสียงทักทายทั้งสองฝ่ายบอก สองห้องค่ะ.... อีกห้องหนึ่งอยู่ด้าน จากฝักบัวไหลรถตัวอยู่นั้น ถึงความคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี หลัง.... อีกสักครู่พบกันที่โต๊ะอาหาร ฉันก็เผาคร่นคิด...มาคราวนี้ “เด็ก ๆ ...นี่พี่หนูลูกสาวคน นะคะ” คงขาดทุน..เพราะถูกความ วุ่นวายของกลุ่มคนแปลก หน้า... คุกคามเวลาที่ควร จะเป็นส่วนตัวไปจนหมด เคียวของลุง" คุณพ่อแนะนำฉันกับเด็ก ๆ ทั้งกลุ่มก่อน แล้วจึงมาแนะนำกับ “ครับขอบคุณ...ค่ะขอบคุณ” เรากล่าวขอบคุณพร้อมกัน แล้วสตรีท่านนั้น และหนุ่มน้อย บรรดาผู้ใหญ่ทีละคน สองคนที่ช่วยหิ้วกระเป๋ามาให้ก็เดิน “สวัสดีครับ....เชิญตามสบาย นะครับ.. จะทำอะไรก็ได้ที่ทำแล้ว กลับออกไป ขณะความเย็นของสายน้ำ สบายใจ” หนุ่มใหญ่ที่หน้าตาและบุคลิก ดูดี บอกกับฉันด้วยท่าทางของคน อารมณ์เบิกบานแจ่มใส “ขอบคุณค่ะ” ฉันพูดไปตามมารยาท ในใจ เริ่มรู้สึกอึดอัดกับการต้องมาอยู่ท่าม กลางกลุ่มคนแปลกหน้า แทนที่จะ ได้อยู่ตามลำพังกับพ่อแม่อย่างที่ จากฝักบัวไหลรดตัวอยู่นั้น ฉันก็ เฝ้าครุ่นคิด....มาคราวนี้คงขาดทุน เพราะถูกความวุ่นวายของกลุ่มคน แปลกหน้า..... คุกคามเวลาที่ควรจะ เป็นส่วนตัวไปจนหมด (อ่านต่อฉบับหน้า) ๑๐๐ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖