การแก้ปัญหาและการสร้างขวัญ : หน้า 10/114

UNA 31DWIAU โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ (ใส) 66 การแก้ปัญหา จึงต้องพุ่งตรง มาทีใจ เริ่มต้นตั่งแต่ ช่วยกันสร้างขวัญ ให้กําลังใจ งกันและ ก้น ชักชวนกัน สร้างความคิ การทำอะไรดีๆ พร้อมกับข้าวคาวหวาน 1 ความชื่นใจให้ตัวเอง ก็ย่าแย่อยู่แล้ว ก็พร้อมสำหรับพระภิกษุองค์เดียว หรือหลาย เพราะสิ่งแวดล้อมรอบตัวในปัจจุบันนี้ ไม่ องค์ที่บังเอิญจาริกผ่านมารับของสละแล้วด้วย ใคร่จะอำนวยให้ทำได้ดั่งใจปรารถนา แตก ใจ จากใบหน้าแช่มชื่นสดใส ของผู้ประจง ต่างจากสังคมสมัยพ่อแม่ ปู่ย่าตายายอย่าง ถวายวางใส่ลงไปในบาตร ที่เป็นประหนึ่ง เปรียบกันมิได้ โดยเฉพาะเรื่องของความสุข เนื้อนาอันประมาณมิได้ในการลงเมล็ด หว่าน ประจำวัน ลองหลับตานึกถึงควันกรุ่นขาวม้วนตัว ทําสิ่งที่ดี ให้แก่สังคม และครอบครัว เบา ๆ ขึ้นมาจากครัวหลังบ้าน แล้วอ้อยอิ่ง รอต้อนรับดวงตะวัน เพื่อให้แสงทองตกแต่ง กลุ่มควันนุ่ม ๆ ชื่นชุ่มชื้นด้วยแสงอันอำไพ 99 ของอากาศบริสุทธิ์ยามเข้า พืชแห่งความอุดมสมบูรณ์ลงไป อย่างพร้อม รอผลอันเปี่ยมประโยชน์ได้ฉับพลันทันที ตั้ง แต่ความสุกใสของใจที่จะสละของอันประณีต ให้กับผู้ทรงคุณ ติดตามด้วยร่างกายที่ได้รับ อากาศบริสุทธิ์สะอาดใสเข้าไปชำระปอด เป็น ก่อนจะสลายตัวกลืนหายไปกับความบางใส การเติมความสดชื่นให้กับร่างกาย ซ้ำยังได้ สัมผัสความงามที่ไม่มีวันร่วงโรยของตะวันยาม เช้า ได้ทอดสายตามองไปยังท่วงท่าสงบระงับ ทําได้...ง่ายจัง ของพระสงฆ์ผู้จาริกมากับแสงใสของตะวัน ซึ่งเป็นสิ่งที่คนวันนี้ ทำไม่ได้ ทำไมหนอ ทำไม ฟ้าถึงดูห่างไกล เพราะถูกปิดกั้นไว้ด้วยฝุ่นฝ้า และหมอกควัน เวลาอันมากมายไม่ต่างไปจากเวลาของคนครั้ง กระโน้น ได้ถูกปั่นออกเสียจนสิ้น ด้วยสัญญา ที่มนุษย์มีต่อวัตถุสิ่งของ ต่อเศรษฐกิจ และ สังคมที่หมักหมมจมตัวอยู่ในกองของเทคโน โลยี เป็นเรื่องที่ไม่รู้จะโทษใคร ไม่รู้จะโทษ ไปทำไมกัน เหมือนคำพังเพยเก่าแก่ที่ว่า จะ หยิกเล็บดี เจ็บเนื้อ หรือว่า ขว้างงูไม่พ้นคอ เพราะความผิดปกติทุกวันนี้ ทุกคนมีส่วน เกี่ยวข้องด้วยกันทั้งนั้น จะโทษว่าใครเป็นคน ก่อ ใครเป็นผู้กระทำไม่ได้เลย นอกเสียจาก หันหน้ามาแก้ไขกันให้ตรงปัญหา อย่างที่ผู้ ใหญ่ท่านว่า เกาให้ถูกที่ค้น อย่างนั้นนั่นแหละ แล้วก็ทำได้ไม่ยาก เพราะอะไร ๆ อ่านต่อหน้า ๓๖ ๘ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖