การบริจาคดวงตาและกรรม : หน้า 27/114

เพราะฉะนั้นในวงการผู้เลี้ยงสัตว์จึง เป็นคนละเรื่องกัน ผลข้าม มักมีเรื่องกระทบกระทั่งกันมาก ฆ่า ชาติไม่ได้เป็นอย่างนั้น ถ้าบริจาค ฟันกันตายง่าย ๆ โกงกันง่าย ๆ มี ดวงตาแล้วจะทำให้เกิดชาติหน้า เรื่องขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์บ่อยๆ ตาบอดละก็ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า บาปหนักบาปเบา บังคับให้ตั้งใจเรียนได้ ท่านจึงหัน ไปใช้วิธีเฆี่ยนตี ท่านทำอย่างนี้ ด้วยความเมตตาเป็นเหตุ เพราะ ฉะนั้นไม่ได้ชื่อว่าท่านสร้างบาป แต่ ของเราคงไม่ได้ดวงตาประเภททิพย ว่าจะมีบาปแถมเข้ามาก็ตอนที่ท่าน จักษุ หรือมีคุณสมบัติพิเศษคือ อาจารย์เกิดโกรธขึ้นมาใช้อารมณ์ บางคนชอบยิ้มดตบยุง สามารถมองเห็นได้แม้ในความมืด โกรธเฆี่ยนตีลูกศิษย์ กรณีเช่นนี้ ? เรื่องบริจาคดวงตานี้ พระ เลยกลายเป็นการสร้างบุญบนบาปไป แล้วท่านอาจารย์จำนวนไม่น้อย ก็ อารมณ์ไม่ได้เสียด้วยซินะ ก็ฝากไว้ 2) ปั้มดตายนี่ผลจะตาม มาร้ายแรงเท่ากับการ ฆ่าวัว ฆ่าไก่หรือไม่ องค์ตรัสเอาไว้ว่าพระองค์เคยบริจาค ดวงตาของพระองค์เป็นทานมานับ อดที่จะลงมือเฆี่ยนตีโดยไม่ใช้ ภพนับชาติไม่ถ้วน จำนวนดวงตาที่ เรื่องการปั้มดตบยุงอย่างไร พระองค์บริจาคเป็นทานมีมากกว่า ว่าขอให้ท่านอาจารย์ทั้งหลายพยา เสียผลของกรรมก็น้อยกว่าฆ่าวัว จำนวนดวงดาวบนท้องฟ้า เหตุนี้ ยามรักษาอารมณ์เมตตาปรารถนา ฆ่าไก่ แต่ว่าผลที่เห็นแน่ ๆ คือ จึงทำให้พระองค์ได้ลักษณะมหาบุรุษ ดีต่อลูกศิษย์ให้คงเส้นคงวาเอาไว้ เพาะนิสัยเจ้าโทสะไว้แต่ต้นด้วยกัน มีนัยน์ตาที่ดีเหลือเกิน ทั้งสวยงาม ให้ได้ บาปจะได้ไม่เกิดขึ้นละนะ ทั้งคู่ เพราะฉะนั้นอย่าฆ่าใครดีที่สุด ทั้งใช้งานได้ดี เพราะไม่มีสัตว์โลกชนิดใดในโลกนี้ ที่ไม่รักชีวิตของตนเอง การฆ่าสัตว์ทุกครั้ง ไม่เพียง แต่เป็นการเพิ่มนิสัยเจ้าโทสะ แต่ยัง เติมความเห็นผิดลงไปในจิตใจอีก ด้วย บาปจะทับทวีทุกครั้งที่ฆ่าสัตว์ การเขียน ลูกศิษย์ การที่อาจารย์ลงโทษ 2) เฆี่ยนตีลูกศิษย์หรือทำ อย่างอื่นให้ลูกศิษย์ทั้ง เจ็บทั้งอาย ถือว่าอา ละนะ มันก็ไม่คุ้มกับการทำลงไป จารย์สร้างกรรมไม่ดี ใช่หรือไม่ หรอกนะ เว้นจากการฆ่าได้ละเป็น ดีที่สุดนะ บริจาคดวงตา ถ้าบริจาคดวงตาใน อย่างนี่ถือว่าบาปไหมครับ ? หลวงพ่อครับ เวลา ทำงานผมจะพยายาม นึกท่อง “สัมมาอะระ หัง” ไปด้วย มีอยู่ วันหนึ่งหัวหน้าเรียกไปด่า ทนไม่ได้ ผมก็เลยนึกด่าเขาเสีย ๆ หาย ๆ จน สะใจ ผมนึกด่าสลับกับนึกท่องสัมมา อะระหังไปด้วย อย่างนี้ไม่ถือว่าบาป มีทั้งสร้างและไม่สร้าง คือ โดยทั่วไปครูบาอาจารย์ท่านเขียน ใช่ไหมครับ ลูกศิษย์ก็มักจะเฆี่ยนด้วยเหตุที่ท่าน มีความเมตตา มีความปรารถนาดี ตอนท่องสัมมาอะระหังไม่ อยากจะให้ลูกศิษย์ตั้งใจเรียน แต่ บาป แต่ตอนด่าเขาน่ะบาป ทำไม 2 ชาตินี้แล้ว เกิดชาติ อยากจะให้ลูกศิษย์ตั้งใจเรียน แต่ ? หน้าจะไม่มีดวงตา หรือ เนื่องจากลูกศิษย์บางคนดื้อ ๆ ซนๆ ตาบอดหรือไม่ ไม่นึกท่องสัมมาอะระหังเพียงอย่าง จนท่านไม่รู้จะทำอย่างไร จึงจะ เดียวล่ะลูกเอ๊ย ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๕