การวางแผนอนาคตและการปฏิบัติธรรม : หน้า 37/114

ๆ หกโมงเช้า ใส่บาตร กลับจากทำงาน ค่ำก็สวดมนต์ นั่งสมาธิ พอนั่งไปใจ โล่งโปร่งเบา สบายแล้ว ก็อธิษฐานจิต แผ่เมตตา และการแผ่เมตตานี่ผมจะ ไว้ในใจอย่างนี้ แต่พอได้มาเห็นวัด พระธรรมกายปั๊ป สื่อต่าง ที่เรามี อยู่นี้มันน่าจะยังเป็นประโยชน์อยู่บ้าง และถ้าเราจะเขียนรูปใหญ่ ๆ ก็มีที่เก็บ แล้วซินะ อนาคตทางวัดอาจจะทำโรง เริ่มที่คุณพ่อคุณแม่ก่อน พี่น้องที่เสีย ขึ้นมาใหญ่ ๆ เอารูปที่เราวาดขึ้นมา ไปแล้ว ญาติ เพื่อนที่เสียไปแล้ว สัตว์ ไปติด คนที่มาดูแล้วเอาไปปรับใจได้ โลกต่าง ๆ นึกถึงหมด ผู้ปฏิบัติธรรม และที่นี่มีลักษณะการบริหารเป็นรูปของ ทุกคน คนที่เรารู้จักที่หมู่บ้านปัญญา องค์กร ดังนั้นจะมีธรรมทายาทมาสืบ ก็เอ่ยชื่อทีละคน ๆ จนหมดชื่อแล้ว ก็ ทอดต่อ ๆ ไป แล้วจะเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เพราะว่าทางวัดได้วางรากฐานไว้ดีแล้ว ทั่วโลก ขอให้บารมีธรรมของพระ- ถ้าเราได้ช่วยเป็นส่วนเล็ก ๆ ของการ ขยายที่นี่ได้ ก็อยากจะเป็นตรงนั้น” เชื่อแน่ว่า จะไม่มีอุปสรรคใด ๆ มาขวางกั้นความใฝ่ฝันที่จะสร้างสรรค์ ผลงานไว้ในพระพุทธศาสนาของคุณ เปียกได้อย่างแน่นอน แล้วไม่ทราบว่า คุณเปี๊ยกมีแผนการณ์ต่อไปอย่างไรคะ ในอนาคตอันใกล้นี้ “ครับ...ตอนนี้ผมรออยู่สองเรื่อง หนึ่ง คือทำอย่างไรให้ห้องบันทึกเสียง ที่มีอยู่นี้มีคนมาเทคโอเวอร์ไป จะขาด ทุนสักล้านก็ยอม อีกเรื่องคือ อยากจะ ขายบ้านหลังนี้ ปลดเปลื้องภาระต่าง ๆ ให้หมด แล้วจะหาที่ปลูกบ้านอยู่ใกล้ ๆ วัด จะได้ไปช่วยวัดได้เต็มที่” ทั้งหมู่บ้านเลย ทั้งประเทศไทยและ ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่ เราก็ ยังมีสิทธิ์ที่จะบังคับบัญชาให้อยู่บนเส้น ทางที่ต้องการได้ แม้จะเป็นจุดสุดท้าย ของชีวิตก็ตาม หากใครเคยดูหนังของคุณเปี๊ยก โปสเตอร์ เรื่อง “มีนัดไว้กับหัวใจ” เมื่อ ๒๒ ปีผ่านมาแล้วก็คงจะพอยังจำได้ สุดท้ายของเรื่อง พระเอกได้ขึ้นรถบัส เดินทางไปกับกลุ่มผู้ปฏิบัติธรรม ณ จุด ออกรถที่หน้าวัดเบญจมบพิตรฯ เขา ได้ตัดแล้วซึ่งรักและความอาลัยในผู้คน พุทธเจ้า ของหลวงพ่อวัด และทรัพย์ศฤงคาร เขาได้ไป GGO GO GO คิดว่าตั้นปลายชีวิตน่าจะได้ทำประโยชน์ให้กับ โอกท้าย ที่ผ่านมา ต ร ม ย ใ ใ น ไป แม้ละครออกไป ก็จบไป 6 ๆ ฮา ๆ มโน ไม่มีอะไรเป็นแก่นสาร ไม่มีสาระ 99 ปากน้ำ ของหลวงพ่อธัมมชโย ของ แล้ว ไปเพื่อค้นหาสัจธรรมของชีวิต หลวงพ่อทัตตชีโว ของคุณยายอุบาส สาธุ...สาธุ...สาธุ... นับว่าเป็น กาจันทร์ ขนนกยูง และของเราเอง ความคิดอันประเสริฐ และสูงส่งยิ่งนัก ที่ทำได้บ้างนิดหน่อย ขอให้บุญบารมี ในความเป็นผู้เสียสละทุ่มเททุกสิ่ง ทั้งหลายรวมกัน ช่วย ปกป้องคุ้ม ทุกอย่างอันจะเป็นประโยชน์ส่วนตน ครองแผ่ความสุขให้กับทุก ๆ เพื่อประโยชน์ส่วนรวมโดยแท้จริง... ให้ทุกคนมีความสุขกาย สุขใจยิ่งๆ เราก็อดสงสัยต่อไม่ได้ว่า เมื่อวางแผน ขึ้นไป” ในอนาคตไว้เช่นนี้ปัจจุบันล่ะ คุณเปี๊ยก คน ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ ชีวิต มีหลักในการปฏิบัติการดำเนินชีวิต ก็จะแปรเปลี่ยนไปไม่หยุดนิ่ง และ การแปรเปลี่ยนไปแต่ละครั้งของชีวิต ประจำอย่างไรบ้างคะ..... “ทุกวันผมตื่นตีสี่ นั่งสมาธิถึง ก็สุดที่จะคาดเดาได้ แต่อย่างไรก็ตาม และที่สุดเขาก็ได้พบและซาบซึ้งแล้วว่า สาระและแก่นสารแห่งชีวิต ที่สู้ อุตส่าห์แสวงหา มาเนิ่นนาน ค่อน ศตวรรษนั้น บัดนี้ได้ พบแล้วว่า อยู่ ภายในกลางกายตนเอง นี่เอง ลองหลับตารวมใจทำใจหยุด ใจนิ่งเฉย ๆ เบา ๆ สบาย ๆ ให้ใจเย็น ณ ศูนย์กลางเราเอง ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๕