การเข้าถึงกายทิพย์และกายละเอียด : หน้า 17/114

อีก พอถูกส่วนเข้า เห็น ดวงสาม เท่าฟองไข่แดงของไก่ พอถูกส่วน เข้า เห็นดวงอัมมานุปัสสนาสติปัฏ ฐาน เท่าดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ หยุดอยู่กลางดวงธัมมานุปัสสนา สติปัฏฐาน พอถูกส่วนเข้า เห็น ดวงศีล หยุดอยู่ศูนย์กลางดวงศีล เห็นดวงสมาธิ หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลาง ดวงสมาธิถูกส่วนเข้าเห็นดวงปัญญา หยุดอยู่ศูนย์กลางดวงปัญญาถูกส่วน เข้าเห็นดวงวิมุตติ หยุดอยู่ศูนย์กลาง ดวงวิมุตติ ถูกส่วนเข้าเห็นดวงวิมุตติ ญาณทัสสนะ หยุดอยู่ศูนย์กลางดวง วิมุตติญาณทัสสนะ ถูกส่วนเข้าก็ เห็นกายทิพย์ละเอียด กายทิพย์ละเอียดนั้นก็มี ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เหมือนกัน แต่ว่าละเอียดกว่า โตกว่ากายทิพย์ หยาบ เห็นกายทิพย์ชัด ๆ ว่ากาย ทิพย์นี้ยังวุ่นวายทุรนทุรายอยู่ไม่ค่อย จะสงบนัก ส่วนเจ้ากายทิพย์ละเอียด นั้นสงบกว่าละเอียดกว่าเห็นปรากฏ ชัดเหมือนคนอยู่บนปราสาท เห็น กายทิพย์นั้นยังประมาท ยังเลินเล่อ ยังเผลอตัวอยู่ ยังทุรนทุรายกระสับ กระส่ายอยู่ ส่วนกายทิพย์ละเอียดนั้น สงบเรียบร้อยเป็นอันดี ไม่กระสับ กระส่าย ไม่ทุรนทุรายต่างกันดังนี้ เหมือนคนยืนอยู่บนปราสาทแลลง มาข้างล่าง ไม่ประมาท ไม่เลินเล่อ ไม่เผลอตัว ต่อมาถึงนี้จะเห็นอะไร เพราะเราไม่ประมาทไม่เลินเล่อไม่ เผลอตัว ใจกายทิพย์ละเอียดก็หยุด 66 มีความไม่ประมาทนี่แหละ เข็นยอดของพระไตรปิฎก เหล่านั้น ความไม่ประมาทนี้ เป็นที่รวมลงของ ความดีทั้งหลาย นิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงกายทิพย์ละเอียด สี่เท่าฟองไข่แดงของไก่ เห็นดวง ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน กลางดวง ธรรมนั้น หยุดอยู่กลางดวงธรรมนั้น ถูกส่วนเข้าเห็นดวงศีล หยุดอยู่กลาง ดวงศีล ถูกส่วนเข้า ก็เห็นดวงสมาธิ หยุดอยู่กลางดวงสมาธิ ถูกส่วนเข้า เห็นดวงปัญญา หยุดอยู่ศูนย์กลาง ดวงปัญญา ถูกส่วนเข้า ก็เห็นดวง วิมุตติ หยุดอยู่ศูนย์กลางดวงวิมุตติ ถูกส่วนเข้า เห็นดวงวิมุตติญาณ ทัสสนะ หยุดอยู่ศูนย์กลางดวง วิมุตติญาณทัสสนะ ถูกส่วนเข้าเห็น กายรูปพรหม รูปพรหมก็มี ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แบบเดียวกัน เมื่อเห็นกาย ทิพย์ละเอียดนั้น ยังหมักหมมด้วย กิเลส ยังเป็นกิเลสหนาปัญญาหยาบ อยู่ เพราะประมาทเลินเล่อเผลอตัว กิเลสหนาปัญญาหยาบอยู่ ที่เราขึ้น มาถึงกายรูปพรหมนี้ เพราะเราไม่ ประมาท ไม่เลินเล่อ ไม่เผลอตัว จึงขึ้นมาได้ เห็นปรากฏชัดเหมือน บุคคลขึ้นอยู่บนปราสาท เห็นคน ที่อยู่ข้างล่าง ทำชั่วประการใดประ การหนึ่งเห็นปรากฏชัดว่า พวกนี้ เป็นพาลชน ไม่ใช่บัณฑิตธีรชน ก็ ไม่กระวนกระวาย เห็นพวกเหล่านั้น กระวนกระวายอยู่ ดุจบุคคลขึ้นอยู่ บนภูเขา เห็นคนอยู่บนภาคพื้น ฉัน ใดก็ฉันนั้น เมื่อเป็นเช่นนั้น เราขึ้น มาถึงเพราะอะไร เพราะเราไม่ประ มาท รักษาความไม่ประมาท ไม่เกิน ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๕