จังหวัดตาก : หน้า 85/114

น่าจะลองมาเที่ยวเขื่อนแล้วท่องทะเลสาบแม่ปิง จะเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งเชียวละ “อีกโลกเคยไปแล้วหรือครับ” เสียงแซว ยานคางจากท้ายรถ ไกด์หนุ่มยิ้ม ยกมือห้าม แล้วกล่าวด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ “เดี๋ยวครับ ขอพูดต่อหน่อย เดี๋ยวที่ท่อง มาลืมหมด” ทำเอาเพื่อนเฮ..เฮ พอน้าแหม่ม ชะโงกตัวหันมามอง เสียงจึงเพลาลง ไกด์เลย ได้โอกาสอธิบายต่อ “จังหวัดตากมีเนื้อที่ ๑๖,๔๐๐ ตาราง ห่างจากกรุงเทพฯ กิโลเมตรเศษนิดหน่อย ประมาณ ๔๒๕ กิโลเมตร แบ่งการปกครองเป็น - อำเภอ คืออำเภอเมือง อำเภอบ้านตาก อำเภอสามเงา อำเภอท่าสองยาง อำเภอแม่ระ มาด อำเภอแม่สอด อำเภอพบพระ และอำเภอ อุ้มผาง” “อำเภออุ้มผางชื่อแปลกดีนะคะพี่ลักษณ์ ขา ทำไมชื่องั้นล่ะคะ” “พี่ไม่รู้ อยากรู้ก็ถามพี่ไกด์เอง” ฉัน ชักเคืองที่ถูกยายกุ้งยุ่งถามในสิ่งที่ฉันตอบไม่ได้ ฝอยไม่ได้ ก็ฉันไม่รู้นี่นา “พี่ไกด์ขา ทำไมชื่ออุ้มผางคะ มันเป็น ยังไงคะอุ้มผาง” ทุกคนพากันหัวเราะในคำถามของยาย กุ้งฝอยต่างก็ไม่รู้และก็คงอยากรู้รวมทั้งฉันด้วย ไกด์หนุ่มหันไปซุบซิบถามกันกวรรณและเพื่อน ไกด์คนอื่น ๆ แต่ทุกคนส่ายหน้า กนกวรรณผู้มี ลูกเล่นก็ตอบแทนว่า “พี่ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ น้องกุ้งฝอย ขา แต่พี่คิดเองว่า คงมีตำนานเจ้าชายขี้แย อุ้มแล้วยังร้องไห้งอแงไม่หยุดเสียที พระพี่เลี้ยง เลยถวายผางให้ เลยหยุดร้อง” “ถวายผาง เป็นอะไรคะ ขนมอะไรคะ กุ้งฝอยไม่เคยได้ยินเลย” คำถามยายกุ้งฝอย ทําให้ทุกคนหัวเราะกันครื้นเครงรวมทั้งน้าน้อย น้าแหม่มและน้าวันทนี้ด้วย กุ้งฝอยทำหน้าเพื่อดำ ไม่รู้เรื่องว่าเขาหัวเราะขำตนโธ่เอ๊ย...ยายกุ้งฝอย ฉันนึกขำ คงหิวละ ถึงนึกแต่ของกิน “ถวายผาง ไม่ใช่ชื่อขนมนะคะ แต่เป็น คำราชาศัพท์แปลว่าดีค่ะ ถ้าเจ้านายดื้อ บางที พระพี่เลี้ยงนางนมอาจจะตีถวาย ก็เรียกว่าถวาย 44 ผางค่ะ” ยายกุ้งฝอยอายม้วนหน้าแดงแก้มแดง จนน่าหยิก ไกด์สาวกนกวรรณไม่อยากให้กุ้งฝอย อายเขินมากนัก จึงกล่าวชม “น้องกุ้งฝอยนี่เก่งที่สุดในรถเลย ตอบ ปัญหาก็เก่ง สงสัยก็กล้าถาม แล้วก็ไม่แกล้ง แซวพี่เหมือนพี่ ๆ ในรถ ฉะนั้นน้องกุ้งฝอยจึง น่ารักที่สุด” ๆ “นั่นแน่ประจบเด็ก หาคะแนนเสียง” “เผาเพื่อนด้วย” “เอาแล้วไงเพื่อนเรา น้องกุ้งฝอยคอยดู ซิคะ พี่ ๆ ในรถเขาแกล้งแซวพี่อีกแล้ว เราไม่ สนใจนะคะ เอาอย่างงี้ดีกว่า น้องกุ้งฝอยคนเก่ง อยากถามอะไรพี่ ๆ อีกมั้ยคะ” ๆ “จะตอบได้รึเปล่า” เสียงแซวยานคางจาก ท้ายรถ ไกด์กนกวรรณยิ้มและไม่โต้ตอบ กลับ หันมาคอยฟังคำถามจากยายกุ้งฝอย ซึ่งส่งเสียง เบา ๆ ลอดไมโครโฟนเข้ามาว่า “แล้วอำเภอพบพระ เขาพบพระอะไรคะ พระพุทธรูปองค์ใหญ่ ๆ หรือพบหลวงตา หลวงพ่ออะไรคะ” “ไม่ใช่ทั้งนั้นค่ะ ไม่ได้พบพระพุทธรูปหรือ หลวงพ่อหลวงตาองค์ใดในป่าเขาลำเนาไพรเลย ค่ะ” “แล้วทำไมชื่ออำเภอพบพระเล่าคะ” แหม! ยายกุ้งฝอยนี่ช่างซักช่างถามเสีย จริง ๆ แต่บางคำถามฉันก็อยากรู้เหมือนกันนะ เช่น อำเภอพบพระนี่แหละ ไกด์บอกว่าไม่ได้ พบพระอะไรเลย แล้วทำไมจึงชื่อพบพระเล่า กำลังคิดสงสัยและนึกขอบใจที่ยายกุ้งฝอยถาม คำถามนี้ ก็พอดีไกด์อธิบายว่า อ่าน อฉบับหน้า ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๓