การเตรียมใจและความสำคัญของการทำความดี : หน้า 95/114

เมื่อได้เตรียมแล้วว่า จะทําความดี จะเว้นความ ชั่ว การที่จะไหลไปตาม อารมณ์ วยวนก็สามารถ ถูกกีดกันได้ การเตรียมจึง มีความสําคัญต่องานทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าทางร่างกาย หรือทางจิตใจ นึ่งเล่าจักษุเมื่อมีอยู่ ก็ต้อง เดินทางได้ทันทีเมื่อเวลามาถึง แม้ใน h เห็นสิ่งที่ดีบ้างไม่ดีบ้าง ก่อ การประกอบคุณงามความดีก็เช่นกันเมื่อ ความโสมนัสบ้าง โทมนัส ได้เตรียมไว้แล้วว่าจะทำความดี จะเว้น บ้างแก่เจ้าของ เป็นทางรั่วไหลมาแห่ง ความชั่ว การที่จะไหลไปตามอารมณ์ อาสวธรรมนานาประการ เจ้าของมีหน้าที่ ยั่วยวนก็สามารถถูกกีดกันได้ การเตรียม ต้องสำรวมระวังหากไม่ระวังก็ก่อให้เกิด จึงมีความสำคัญต่องานทุก ๆ ด้านไม่ว่า บาป เกิดอกุศลเพราะจักษุนั้น เพราะ ทางร่างกายหรือทางจิตใจ จิตใจที่เตรียมพร้อมแล้วเป็นจิต การปลดภาระให้เบาบาง เหมือนบุคคล ใจมั่นคงและพร้อมที่จะเผชิญกับทุกสิ่ง ฉะนั้นการไม่มีจักษุก็ดีไปอย่างหนึ่ง เป็น ศึกษาเล่าเรียน เมื่อสำเร็จไปหนึ่งคนแล้ว มีภาระต้องส่งเสียบุตรธิดา 5 คนให้ ทุกอย่าง ๑ ข่าวเรื่องนี้ ก่อความโทมนัสแก่ มารดาบิดาก็ไม่ต้องมีภาระกังวลด้วยการ จอมจักรพรรดิอโศกอย่างใหญ่หลวง ส่งเสียอีก หรือเหมือนบุคคลแบกภาระ พระองค์ทรงหาทางป้องกันทุกอย่าง แต่ หนักอยู่ 5 ชิ้น เมื่อทิ้งเสีย ๑ ชิ้น แล้ว ได้กล่าวแล้วว่า เมื่อถึงคราวกรรมจะให้ ภาระที่ต้องแบกก็เบาลง ผล มันเหมือนหิมะละลายจากภูผา ยาก “ราชกุมาร! ขอพระองค์จึง ที่จะหาสิ่งใดต้านทานไว้ได้ ข่าวเรื่องนี้ มนสิการว่า จักษุเป็นสิ่งแตกทำลายได้ ทั้งสองพระองค์ทรงปิดเงียบ ไม่ยอม เป็นสิ่งไม่เที่ยง มีความแปรปรวนไป เปิดเผยแก่ใคร ๆ เลย แม้แต่พระชายา เป็นธรรมดา บังคับบัญชาไม่ได้ว่า “จง แห่งเจ้าชายเกรงจะเป็นเรื่องเศร้าเกินไป เป็นอย่างนี้เถิด อย่าเป็นอย่างนั้นเลย” ส่วนเจ้าชายกุณาละ ทรงมีพระ พระทัยของพระองค์จะผ่องแผ้ว และ อัธยาศัยงาม ทรงพิจารณาตามถ้อยคำ แสวงหาความสุขได้ตามสมควร” ของพระเถระก็ทรงเห็นจริง กุณาละ และทรง พระสังฆเถระอาศัยความกรุณา พิจารณาความจริงเรื่องนั้นอยู่ทุกขณะจำ ทูลเรื่องนี้ แก่พระเจ้าอโศกและเจ้าชาย เดิมแต่นั้นมา จึงไม่ทรงไยดีต่อสิ่งใดสิ่ง เพื่อจักได้เตรียมใจไว้ การประ หนึ่ง ทรงพอพระทัยแต่ความสงบเงียบ สบภัยพิบัติไม่ว่าทางทรัพย์สินภายนอก ทรงแสวงหาความสุขจากความเงียบสงบ หรืออวัยวะร่างกาย เมื่อได้เตรียมใจ ความวิเวกจึงกลายเป็นสหายอันประเสริฐ เสียระยะหนึ่งแล้ว ความหวาดกลัวย่อม ของพระองค์ พระองค์ทรงรำพึงถึงความ จะค่อย ๆ ลดลง เพราะคุ้นกับความรู้สึก อย่างนั้นเข้า “การเตรียมใจ” มีความสำคัญต่อ แตกทำลายแห่งจักษุอยู่ทุกวัน และวันละ หลายครั้ง นอกจากจักษุแล้ว พระองค์ ยังทรงตระหนักแน่ว่าแม้หู จมูก ลิ้น และ การดำเนินชีวิตไม่ว่าทางคดีโลกหรือคดี กายก็ต้องแตกทำลายไปในที่สุดเช่นกัน ธรรม เช่นการทำงานเมื่อได้เตรียมใจ สิ่งนี้ เมื่อสั่งสมมากขึ้น ความยึด พร้อมก็จะทำได้ดี การออกเดินทางไปที่ มั่นถือมั่นก็น้อยลง เมื่อความยึดมั่นถือ ใดที่หนึ่ง เมื่อมีการเตรียมใจไว้ก็ออก มั่นน้อยลง อาการเบากายเบาใจก็เกิดขึ้น ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๓ kalyartamitra.org