การอนุโมทนาบาปและประสบการณ์ในศาล : หน้า 74/114

ประสบการณ์ เยื่อ ม ต้ ม ข อ ง ก า ร ป ฏิ บั ติ ธรรม ก่อนพบความสุขแก่จริง ทำให้ แม้ว่าไม่ได้เป็นคนลงมือสังหารเองก็ตาม จึงทำให้ เราต้องเข้าไปมีส่วนร่วมในเหตุการณ์น่าสยดสยอง เช่นนี้แม้จะไม่ถึงตายก็ตาม สาธุ.. กราบขอบพระ คุณหลวงพ่อที่ชี้ทางสว่างให้ เพราะเป็นประจำที่ เราจะเผลอประพฤติอย่างนี้ โดยไม่รู้ว่าบาป เหตุการณ์รอดตายครั้งที่ ๒ หลังจากครั้ง จนได้เมื่อ ๒ ปีมานี้เอง ก่อนขึ้นศาลไปเป็นพยาน ทนายความบังคับให้ดิฉันดูรูปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งหมด รวมทั้งคนตายทุกคนด้วย เพื่อให้ดิฉันเกิด อารมณ์ของความไม่พอใจ จะได้กล่าวโทษจำเลยได้ แต่ดิฉันก็ทำได้เพียงสิ่งที่รู้เห็นเท่านั้น ทนายความรู้สึกไม่ค่อยพอใจ ดิฉันโทรทางไกลไป เล่าให้คุณพ่อซึ่งเป็นทนายความเหมือนกันฟัง ท่าน แรกไม่นานนัก เมื่อเริ่มกลับไปทำงาน ดิฉันไป บอกว่าดิฉันทำถูกต้องแล้วเราพูดเฉพาะสิ่งที่เราทราบ ค้นคว้าหนังสือที่กรมพาณิชย์สัมพันธ์ ตอนบ่าย เราเห็นเท่านั้น จะให้เราพูดนอกเหนือสิ่งที่เราได้ กลับบ้าน รู้สึกเพลียจึงนอนหลับไปครู่หนึ่ง แล้วรีบ ลุกขึ้นอ่านหนังสือใหม่ รู้สึกเพลียอีก จึงไปนอนที่ หลวงพ่อทัตตชีโวยังได้เมตตาสอนอีกว่าดิฉัน เก้าอี้ผ้าใบ และอ่านหนังสือต่อ หลับไปอีกโดยไม่รู้ เจอเหตุการณ์อย่างนี้ เพราะเคยอนุโมทนาบาปมา ตัว มารู้สึกตัวเมื่อได้ยินเสียงลูกชายคนโตเรียกให้ แล้วในอดีตชาติดิฉันเพิ่งเคยได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรก เปิดประตูบ้าน นึกในใจว่านี่เรานอนจนเย็นเลยหรือนี่ ท่านได้อธิบายเพิ่มเติมยกตัวอย่าง เช่น ตำรวจยิ่ง นอนจนลูกชายกลับจากโรงเรียน จึงลืมตาขึ้นแต่ ผู้ร้ายที่ร้ายกาจคนหนึ่งตายไป พอเรารู้ เราก็ดีใจ ลืมไม่ได้ พยายามลืมแล้วลืมอีกหนังตาหนักมาก สาธุ ที่คนชั่วร้ายตายซะได้ แผ่นดินจะได้เบาขึ้น นึกว่านี่คงตะวันทับตาเนื่องจาก นอนกลางวัน รู้ นี่เป็นการอนุโมทนาบาปทำให้เราพลอยบาปไปด้วย สึกคอแห้งผากมาก จึงเรียกลูกชายคนโตขอน้ำดื่ม เห็นไม่ได้ ๒๒ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖