ความสุขจากความสบายใจ : หน้า 39/114

ความสุขที่มาจาก สิ่งอื่น แหล่งอื่น ย่อมไม่สามารถให้ ความแช่ม นใจได้ เสมอความสุข ที่เกิดจากความ สบายใจ ที่ใจ ให้คนข้างกาย คนใกล้ตัว ได้มีโอกาสมอง เห็นมองดูสิ่งสวยงาม ทั้งนอกกาย และในตัว คือแนะให้มองแต่ของดีที่ซ่อนอยู่ในใจ แล้ว ฉายออกมาเป็นการกระทำของคนทั่วไป ให้ นึกถึงแต่ของงาม ๆ สวย ๆ ใส ๆ ที่มีอยู่ ในธรรมชาติรอบตัว เช่นดอกกุหลาบหลากสี แก้วมณีสีสวย ๆ ดวงดาว หรือแม้กระทั่ง นัยน์ตาของผู้เป็นที่รักเอาไว้ในใจ ตรงกลาง ตัว ๆ หรือไม่ก็ช่วยให้ลมหายใจของเขาเหล่า ขุนเขา หรือธรรมชาติใด ๆ เพื่อขอยืมกลไก ในสิ่งแวดล้อมดังกล่าวเอื้อมเข้ามาช่วยให้การ หมุนตัวออกไปจากสิ่งแวดล้อมร้าย ๆ เป็น ไปได้ง่ายขึ้น เพราะทั้งหลายเหล่านั้นเป็น การสร้างกำลังใจ ด้วยความสบายที่ซึมไหล เข้าสู่กระแสอารมณ์ได้เองโดยอัตโนมัติ แล้วความสบายใจนั่นแหละ จะกลาย เป็นขวัญที่จะค่อย ๆ หนาแน่น เข้มข้นขึ้น เรื่อย ๆ จนกระทั่งผู้เป็นเจ้าของกระแสใจ ดวงนั้น ไม่สามารถจะนำตัวเองเข้าไปในสิ่ง แวดล้อมที่ไม่น่าอภิรมย์ได้อีกต่อไป ใครจะเชื่อว่า การชวนคนให้อยู่ใน กระแสความดีงามนั้นทำได้ง่ายอย่างนี้ ง่าย กว่าที่เคยคิดไว้ ง่ายจนคิดว่าน่าจะทำได้..ใช่ หรือไม่คะ สําคัญคือ สิ่งที่กระท่า หรือจะกระทำนี้ ช่างเป็นเรื่องดี ที่จะส่งผลเหลือเชื่อต่อไปใน กาลข้างหน้า เพราะใจที่คุ้นกับความสบาย โดยธรรมชาติเช่นนี้ จะมีแต่เสาะแสวงหา ความสุขที่จริงแท้ต่อไปเท่านั้น จึงย่อมเป็น การชักนำสู่หนทางแห่งความถูกต้อง อย่าง ปราศจากข้อสงสัยใด ๆ แน่นอน เพราะความสุขที่มาจากสิ่งอื่น แหล่ง นั้น คลายความร้อนตัวลงได้ ด้วยการแนะ อื่น ย่อมไม่สามารถให้ความแช่มชื่นใจได้ ให้รู้จักทอดใจไปกับเสียงเพลง ที่บรรเลง เสมอความสุขที่เกิดจากความสบายใจ ที่ใจ ถ่ายทอดกลิ่นอายแห่งลำเนาป่า หรือว่าทุ่ง เช่นนี้ ดอกไม้ กระแสใส ๆ ของแสงเดือน และ เชื่อหรือยังว่าการทำตัวเป็นกุญแจเปิด ๆ ดวงดาว โดยปล่อยให้เสียงเพลงแผ่วๆ ซึม ประตูไปสู่ความสบายอย่างง่าย นั้น คือ เซาะเข้าสู่ห้องใจอย่างแสนสบายในบรรยา การเป็นผู้นำหนทางสว่างไสวให้กับผู้อื่นได้ กาศที่เลือกได้ด้วยตัวเอง เพียงแต่อดทนสัก จริง ๆ ลองเริ่มต้นดูสักครั้ง กับคนใกล้ตัว นิดที่จะอธิบายอย่างใจเย็น ๆ ให้เห็นถึงประ แล้วจะรู้ว่าช่างเป็นเรื่องที่ทำได้ง่ายจัง....จริง ๆ โยชน์ของความสวยงามดังกล่าว แม้กระทั่ง การช่วยกันพาตัวเองออกไปสู่สิ่งแวดล้อมแห่ง ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๗