ความงามและความต้องการของพระนางศิษยรักษิตา : หน้า 96/114

นี่เป็นความสุขอย่างใหม่ซึ่งเจ้าชายไม่ พระมารดาเลี้ยง เจ้าชายเล่าก็มีพระรูป เคยได้รับเลยในช่วงชีวิตที่ผ่านมา งามจนยากนักที่สตรีผู้เข้าใกล้จะหักห้าม ใจมิให้หลง ๔๗ พระเจ้าอโศกทรงมีพระมเหสี หลายพระองค์ที่ทรงเป็นหลักและปรากฏ หญิงร้าย ชายงาม ที่สุดก็คือพระนางเวทิสา ในระยะหลัง พระเจ้าอยู่หัวทรงหมกมุ่นในทางธรรม เนตรของเจ้าชายกุณาละ คือมารดา เหลียวดูพระมเหสีเสียเลย องค์ที่ล่วง เจ้าชายกุณาละ มาบัดนี้ พระองค์ไม่พอพระทัยใน ความรื่นเริงใด ๆ เลย กรงใจหาเเก่ควพวิเวก อยากประทับอยู่แก่พระ องค์เดียว และนี่ก็เป็น โอกาสจานให้พระนาง ขยรัก ตาได้เข้ามา ประเล้าประโลมพระทัย สาเหตุความพินาศแห่งดวงพระ บำรุงพระพุทธศาสนาจนเกือบจะมิได้ เลี้ยงแห่งพระองค์ พระนางนั้น คือ กาลผ่านวัยไปพอสมควรแล้วก็ไม่สู้กระไร “พระนางศิษยรักษิตา” นัก แต่พระนางศิษยรักษิตายังอยู่ในวัย พระนางทรงเป็นพระมเหสีองค์ สาว-สาวที่สวยเหลือเกิน หนึ่งของพระเจ้าอโศก พระชนมายุยัง พระนางกำลังจะเริ่มเสียดายความ เยาว์มาก แต่ความงามแห่งพระนางหา งาม ซึ่งจะต้องร่วงโรยไปโดยมิได้ใช้มัน ได้เยาว์ตามไม่ เป็นที่ปรากฏกันว่าทรง ให้สมควรเสียก่อนที่จะร่วงโรยไปตามกาล ความงามเลิศ เสมือนศศิธรอันลอยเด่น ในเบื้องแรกพระนางสนพระทัยในเกียรติ อยู่เหนือน่านฟ้านครปาฏลีบุตร พระ ที่จะได้ในฐานะพระมเหสีของจอมจักร พักตร์มองดูไม่จืด ดวงเนตรเปล่งแสงมี พรรดิผู้มีอำนาจเกรียงไกร แต่เมื่อได้รับ ประกายเย้ายวนริมฝีพระโอษฐ์เอี่ยมลออ แล้วก็รู้สึกว่า “มันเท่านั้นเอง” ไม่มีความ ประหนึ่งกุหลาบแรกแย้มและอุบลในสระ หรรษาอันใดเลย ยิ่งอยู่ยิ่งจืดและเบื่อ หลวงรวมกัน พระศอเล่าระหงงามสง่า หน่าย เมื่อพระนางเยื้องย่างโดยอาการปกติ เสมือนจะให้โลกหยุดนิ่งตะลึงมอง แต่สิ่งที่วัยสาวของพระนางควร จะได้รับ พระนางได้รับน้อยไป ช่อมาลี งามปานฉะนี้ จึงปรากฏว่าเป็น ที่น้ำค้างพร่างพรมในราตรีแล้ว เมื่อสิ้น ที่โปรดปรานยิ่งนักแห่งจอมจักรพรรดิ รัตติกาลก็ควรได้รับแสงสุรีย์สาดให้เบ่ง อโศก แต่พระทัยของพระนางหาได้ กลีบขยายเกสร นั่นคือความสำราญและ งดงามตามเรือนร่างไม่ มีน้อยเหลือเกิน ความชอบธรรมชาติ ในมนุษยนิกายนี้ที่บุคคลจะงดงามทั้ง มีบ่อยครั้งที่พระนางมิอาจบรรทม เรือนร่างและจิตใจ หลับได้ในราตรีพลิกกระสับกระส่าย ด้วย วัยของพระนางไม่ห่างจากเจ้า ความต้องการสิ่งหนึ่ง ซึ่งพระนางรู้สึก ชายกุณาละเท่าใดนัก จะแก่กว่ากันก็ ว่าพระนางยังขาดกลิ่นดอกไม้จากราช ประมาณ ๖-๗ ปี แต่ทรงอยู่ในฐานะ อุทยาน ขจรขจายมาตามสายลม เสียง พระมารดาเลี้ยง นี่ก็อีกเหมือนกันที่เปิด เรียกร้องแห่งธรรมชาติได้คละเคล้ามา โอกาสให้พระนางเข้าใกล้ชิดสนิทสนม กับสายลมนั้นด้วย สีพระพักตร์และแวว ด้วยเจ้าชายโดยสะดวก เข้าไปในฐานะ พระเนตรเลื่อยลอย ซึ่งเป็นลักษณะของ ๔๔. กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๖