การอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ล่วงลับ : หน้า 52/156

เป็นธรรมทานแจกผู้มาฌาปนกิจศพ พ่อก็เป็นบุญอย่างหนึ่งที่อุทิศไปให้ ท่านได้ ที่เป็นกังวลว่าเขียนคำ อธิษฐานขอเกิดเป็นลูกอีกทุกชาติ ๆ แล้วภายหลังมาขอไม่เกิด เพราะ จะไปนิพพานนั้น คุณโยมเอ๋ยอย่า ไปกังวลในข้อนั้นเลย คุณโยมยัง ต้องเกิดอีกหลายชาติ ไม่ได้ไปนิพ ประสงค์ที่มีมาแต่โบราณก็คือ ๑.ให้ท่านแม้ใกล้ตายก็มีใจ ก็ไปดี พานในชาตินี้หรอก เพราะวันนี้ยัง มานั่งร้องไห้คิดถึงคุณพ่ออยู่ ล่า ง าอธิษฐานขอเกิด เป็นลูกท่านทุกชาติอย่างเดียวไม่พอ หรอก จะเกิดเป็นลูกใครก็ต้องทำ บุญผูกพันกับคนนั้นไว้ เมื่อมีชีวิต ถ้าบรรลุจุดประสงค์ทั้ง ๒ อยู่ก็ต้องทำบุญให้ศรัทธาเสมอกัน อย่างนี้ก็สบายใจได้ทั้งสองฝ่าย ถ้า ผ่องใสว่า ลูกมาครบ จะสั่งเสียสั่ง สอนหรือฝากฝังให้ดูแลทรัพย์สมบัติ ลูกคนใดทำได้ไม่ครบก็ต้องทำบุญ สิ่งใด ก็จะได้พูดฝากฝังหรือสั่งการ อุทิศส่วนกุศลไปให้ท่าน ซึ่งท่าน เสียให้หมดห่วง คนใกล้ตายที่ใจ จะได้รับหรือไม่ ก็ไม่รู้ ฉวยพลาดท่า ผ่องใสหมดห่วงก็เป็นหลักประกันได้ ท่านตายไปพร้อมกับใจที่ขุ่นมัวเพราะ อย่างหนึ่งว่า มีสุคติเป็นที่ไป ไม่เห็นหน้าลูก หรือเพราะเมื่อมี ๒.ให้ลูกทุกคนได้ขอขมาลา ชีวิตอยู่ท่านทําบาปไว้มาก จนตก โทษกับท่าน เพื่อลูกจะได้สบายใจ นรกขุมลึก ๆ ทำบุญอุทิศส่งให้ก็ไม่ I ผูกพันกัน แม้ตายจากกันไปแล้วก็ ต้องทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กัน ข้อ ความที่คุณโยมเขียนบันทึกไว้ใน หนังสือเป็นเพียงคำอธิษฐานไม่ใช่ คำสาบาน อธิษฐานแล้วต้องทำด้วย เหมือนอธิษฐานขอไปนิพพานก็ เช่นกันต้องทำความดีให้ยิ่ง ๆ ขึ้น ไปทุกชาติ แล้วก็ต้องหมั่นขัดกิเลส ว่าท่านอโหสิกรรมให้แล้ว ไม่ต้อง ถึง โอกาสตอบแทนพระคุณท่านก็ ให้เบาบางลงไปให้ได้ด้วย ถึงจะ แบกบาปต่อไป หรือแม้ท่านไม่กล่าว ไม่มีเลย ต้องแบกหน้าแบกบาปไป บรรลุจุดประสงค์ อโหสิก็สบายใจไปเปลาะหนึ่งว่าได้ ชดใช้กันถึงชาติหน้า สารภาพบาปแล้ว ส่วนตัวคุณพ่อ คิดดีๆ ได้ถึงขนาดนี้แล้ว กรณีที่คุณโยมมาไม่ทันเห็น ควรรีบลงมือทำความดีให้เต็มที่เลย คุณแม่ที่กำลังจะล่วงลับไป ก็จะได้ ใจคุณพ่อก็เป็นเรื่องที่แล้วไปแล้ว หลวงพ่อขออนุโมทนาด้วย สบายว่าลูกสำนึกผิดแล้ว ต่อไปคง เอาคืนมาไม่ได้ ก็ควรต้องตั้งหน้า จะตั้งอยู่ในความดี มีความสุขความ เจริญ ใจท่านก็ผ่องใส ละโลกแล้ว ตั้งตาทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่าน ให้ตามหลังไป การพิมพ์หนังสือ กัลยาณมิตร ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘