ชีวิตหลังความตาย : หน้า 145/156

เสียงนักบวชในทีวีตื่นเต้น เพราะผมเกิดความอยากรู้ขึ้นมาทันที ข้อมูลจากทุกประเทศทั่วโลกไว้ ผม นึกขอบคุณที่ประเทศของผมเจริญ ทางเทคโนโลยีระดับนี้ ใช่...ผมกำลัง มาฉับพลัน....ผมเบิกตาโพลงอย่าง ว่าถ้าผมตายลงไปตอนนี้ ชีวิตหลัง ตกใจ ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ความตายของผมจะเป็นอย่างไร นักบวชผู้นั้นหายไปจากจอทีวีแล้ว บัญชีบุญบัญชีบาปของผมจะเอียง ค้นหาว่า มีที่ใดหรือวิธีใดบ้างที่จะ โมนาหายไปชั้นบนเมื่อไหร่ไม่รู้เพราะ กะเท่เร่ขนาดไหนนะ ผมยังมีเวลา ทำให้ผมมีบุญเพิ่มขึ้นอย่างทบทวี ผมมัวตกตะลึงกับภาพตรงหน้า สิ่ง จะสร้างบุญกุศลเพื่อถ่วงดุลบาปที่ คูณในเวลาอันรวดเร็ว เพื่อที่ผมจะ ที่ผมไม่เคยเชื่อ มันมีจริงๆ หรือนี่ ผมสร้างมาตลอดชีวิตได้ไหมหนอ..... ได้เบาใจได้ว่า ชีวิตหลังความตาย และผมกำลังเห็น เวลานี้โมนาคง กำลังเห็นและรับรู้ด้วยตาเนื้อสีนะ ของผมจะเป็นอย่างไรจึงจะสุขที่สุด แล้ววันหนึ่งจอมอนิเตอร์ก็ ปรากฏชื่อ “ประเทศไทย” และคงจะจับภาพได้ตามต้องการ เหตุการณ์ผ่านไปแล้ว ผมยัง มากกว่าผม ซึ่งเห็นได้เพียงส่วนที่ สยดสยองหวาดหวั่นไม่หาย ขณะที่ ปรากฏให้เห็นในมุมแคบและผ่านไป โมนายิ้มร่าเพราะบัญชีบุญของหล่อน อย่างรวดเร็ว ผมแทบเคลิบเคลิ้มไป แสดงยอดที่สูงมากจนไม่หวาดเกรง กับสวรรค์ และสยดสยองหวาดกลัว ต่อความตาย ผิดจากผมที่หวั่นวิตก ไปกับการลงโทษสัตว์นรก ไม่ใช่ตา และต้องคอยระวังตัวทุกฝีก้าวไม่ให้ ฝาด ผมพบเห็นบุคคลที่ผมรู้จักใน มีเหตุใดๆ มาทำให้ตายในเร็ววันนี้ นั้นด้วย เสียงร้องครวญครางทำให้ ผมใช้เวลามากเท่าที่จะมาก ผมหดหูแทบจะเลิกดูเลิกฟัง แต่ ได้เพื่อหาข้อมูลจากศูนย์ไมโครเทล เกี่ยวกับประเทศนี้อีกนาน แต่ผมก็ เดี๋ยวก่อนผมต้องกลั้นใจต่อไปสักนิด มีที่นี่ที่เดียวเท่านั้นที่เป็นศูนย์รวม พยายาม แล้วในที่สุดก็ได้ข้อมูล กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร ๑๑๕ ผมทวนค่า เมื่อได้ข้อมูล ตามที่ผมต้องการแล้ว แต่นั่นแหละ ผมไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย ทำ ให้ผมต้องเสียเวลาหาข้อมูลเพิ่มเติม