การปฏิบัติธรรมและประสบการณ์ : หน้า 81/156

จากยอดดอย ต่อจากหน้า ๔๕ แสงสว่างมากกว่าเดิม เห็นลักษณะเฉพาะภายนอกว่าเป็น องค์พระเท่านั้น แต่รู้สึกมีความสุขสบายใจ เห็นแสงสว่าง ทั้งท้องบ้าง เห็นองค์พระเข้าไปในลูกแก้วบ้าง ทำให้ลูก แก้วสว่างมากขึ้น “การปฏิบัติธรรมก้าวหน้าขึ้นทุกวัน ช่วงเวลานับ จากห้องปฏิบัติธรรมได้เดินชมธรรมชาติรอบสวนบัว ได้พบ แต่ความรื่นรมย์ เพราะพบแต่ความงดงามของต้นไม้ ทั้ง ไม้ดอกไม้ใบ สีสันสดสวยงดงามนานาพันธุ์ มีหลากสีต่าง ชนิดต่างกลิ่น จัดกลุ่มไว้แปลกตาหลากหลาย เดินชมได้ แก้วใสปรากฏขึ้น พอวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๓๗ รู้สึกว่าเข้ากลางศูนย์ กลางกายตลอดและต่อเนื่อง และก็เห็นพระธรรมกายเป็น จิตเราที่เข้ากลางเหมือนอยู่กับท่าน ทั้งเช้า-สาย-บ่าย-เย็น ได้ทุกวันไม่รู้จักเบื่อ สร้างอารมณ์ เหมือนท่านเป็นผู้พาเราเข้าไปกลางลูกแก้วหรือกลางองค์ สุนทรีย์ให้มีความสุขให้พบความสบายได้ทุกครั้งที่ได้เดินผ่าน พระตลอดเวลา เมื่อออกจากสมาธิแล้ว รู้สึกว่ากายใส แถมยังพบภาพความประทับใจให้จดจำนำกลับมากำหนด จิตใจโล่งไปหมด สุขใจจริงๆ” ดวงนิมิตได้หลากหลาย เช่น พบหยดน้ำบนใบบัวต่างขนาด มากมาย ต้องแสงพระอาทิตย์สะท้อนใสสว่างยิ่งนัก งาม ยิ่งนัก จดจำได้เด่นชัดเก็บไว้ที่ศูนย์กลางกาย น้ำค้างตก อยู่บนยอดสนต้นเล็กๆ เกาะติดอยู่ตลอดทั้งต้น พระอาทิตย์ (กัลฯ จิระภา เชี่ยวชาญลิขิต) “ผมเป็นชาวไทย-ซิกข์ ตามกำเนิด...ผมเริ่มรู้จักตน mo ปี ผมรู้จักการนั่งสมาธิและ ทอแสงกระทบดั่งหยาดเพชรเม็ดงามเต็มทั้งต้นสน น้ำตก เองจริงๆ เมื่ออายุราว กระทบก้อนหินเป็นฟองกลมไหลพรูลงเบื้องล่างทั้งกลมทั้งใส ค้นคว้าธรรมะเรื่อยมา กัลฯเครือวัลย์ สุขเจริญ เห็นผมสน แสนดวง สว่าง นับจำนวนไม่ถ้วน ดั่งดวงแก้วนับหมื่นนับแส ฟองอากาศผุดจากใต้น้ำ ดั่งดวงธรรมผุดจากศูนย์กลางกาย ทั้งหมดนี้วนเวียนอยู่ในความทรงจำ ทำให้การปฏิบัติธรรม ในวันศุกร์ดีขึ้น ถูกใจตัวเอง” ใจเรื่องศาสนา จึงได้ชี้ชวนให้ผมมาที่นี่ ดังนั้นการหมั่นประคองใจที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา ที่ลึกที่สุดของใจ ผมพบความสว่าง โล่ง เบาสบาย และ จึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราเข้าถึงพระธรรมกาย เพราะ การปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่องเป็นหัวใจของ สังเกตนิดหนึ่งนะครับดังนี้ เมื่อหลวงพี่ท่านพูดอะไรที่เป็น การเข้าถึงสรณะที่แท้จริง ผมดีใจมากที่เห็นกัลยาณมิตรพี่เลี้ยงและพระอาจารย์ เสียสละในภาระนี้ และสบายใจมากที่สุด ณ จุดนี้ เวลานี้ ผมยอมรับว่าวิชชาธรรมกายนี้เป็นสิ่งที่ผมใฝ่หาอยู่ในส่วน วิธีการที่ถูกต้อง หลังจากพบอุปสรรคมากมาย ผมมีข้อ ความสบายใจ และผมสัมผัสความรู้สึกที่ดีๆ นั้นอย่างอิ่ม เอิบใจที่สุดแล้วการนั่งสมาธิต่อเนื่องโดยไม่เอาใจไปไว้อื่นเลย ทำให้ผมเข้าใจถึงคำว่า ธรรมกายจริง ๆ ผมขอเป็นพุทธศาสนิกชนที่ดีที่สุด เท่าที่ปัญญาของ (กัลฯ แซม คานิโยว) หนึ่งเสี้ยวแห่งใจ ตลอดหนึ่งสัปดาห์ของการปฏิบัติธรรม หลายคน ต่างได้ความประทับใจหลายแง่หลายมุม อาทิ "วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๓๗ ประมาณ บ่าย ๓ โมง ครึ่งได้นั่งสมาธิอยู่ ทำใจสงบ จิตตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย มี ผมจะพึงมี...” แสงสว่างข้างหน้า มีแสงสว่างมากผ่านหน้าเข้ามาในท้อง ของเรา ครั้งแรกตกใจ ทำไมท้องเราสว่าง แสงก็หายไป “หยุด เป็นตัวสำเร็จ” คำนี้มีความหมายมากมายกว่า นั่งหลับตาใหม่ก็มีแสงเข้ามาอีก สว่างที่ท้องรู้สึกโล่งไป สิ่งใด ๆ เพราะเป็นสิ่งซึ่งนำพาเราไปพบกับความสุขที่แท้จริง หมดทั้งตัว นั่งทุกครั้งก็เริ่มเข้ากลางกายได้ไปเห็นลูกแก้วมี และข้าพเจ้าก็ได้มีโอกาสมารู้ มาเห็น มาปฏิบัติ ตามความ แสงสว่างเหมือนเพชรเข้ากลางลูกแก้วก็มีองค์พระพุทธรูปสี หมายอันยิ่งใหญ่นั้น แม้ผลที่ได้จะยังไม่ถึงจุดหมาย ใจยัง ทองสวยงามมาก ตัวเองก็ลอยเข้าไปในกลางท้องท่าน เรา ไม่หยุดอย่างแท้จริง แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเราทำถูกแล้ว เรา เข้าไปอยู่ในตัวท่านเลย นั่งวันต่อ ๆ มา รู้สึกว่าองค์พระมี สำเร็จไปทีละขั้นและคงมีสักวันที่วันนั้นมาถึง วันที่ใจเรา กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร Co