การเข้าถึงพระธรรมกาย : หน้า 60/156

เดิมจึงค่อย ๆ เปลี่ยนไป เพราะสิ่งที่ พี่เณรได้รับนั้นช่างมากมายมหาศาล จริงๆ อุปมาเหมือนกับว่าจะมาเอาเพชร สักเม็ด แต่สิ่งที่พี่เณรได้คือ “ภูเขา เพชรทั้งลูก” ความจริงมันเป็นอย่าง นั้นจริงๆ เป็นเพชรเม็ดงามที่ต้องตา ต้องใจ ใคร ๆ ก็ปรารถนาอยากจะได้ กัน เพชรเม็ดนั้นคือ “พระธรรมกาย ภายในที่ใสยิ่งกว่าเพชร ใหญ่โตราวกับ ภูเขาเพชร ทรงคุณค่ายิ่งกว่ารัตนะใด ๆ เณรขอมอบความรัก และความปรา รถนาดีแด่น้องเณรอย่างจริงใจ พี่เณร อยากให้น้องเณรรักตัวเองให้มาก พระ พุทธองค์ได้ตรัสไว้ว่า “นตฺถิ อตฺตสม เปม....รักใดเสมอด้วยรักตนไม่มี” ถ้า น้องเณรรักตัวเองจริง ก็จงหยิบยื่นสิ่ง ที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง นั่นคือ “ให้การ เข้าถึงพระธรรมกาย และให้โอกาสใน การสร้างบารมีแก่ตัวเราเอง” การให้ อย่างนี้ ถือว่าเป็นการให้ในสิ่งที่ดีที่สุด สำหรับตัวเอง! แล้วเราจะช่วยกันหยิบ ในโลก" พี่เณรได้มาพบเส้นทางชีวิตที่ถูก ต้องแล้ว และตั้งใจว่าจะร่วมสร้างบารมี กับหมู่คณะตลอดไป แต่แน่นอน...บน ยื่นสิ่งที่ดีที่สุดนี้ให้แก่ชาวโลก การให้ ที่ยิ่งไปกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว “การให้การ ความเป็นผู้รู้ประมาณในภัตตาหาร เข้าถึงพระธรรมกาย จึงเป็นของขวัญ หนทางแห่งการสร้างบารมีมิได้โรยด้วย อยู่ในเสนาสนะอันสงัด ประกอบ ความเพียรในอธิจิต กลีบกุหลาบ ดังนั้นเราจึงต้อง “มี อุดมการณ์ หลักการ และวิธีการใน การดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง" พระพุทธองค์ ตรัสให้โอวาทแก่เหล่าพระสาวกในวัน สั่งสอน มาฆบูชามหาสมาคมเอาไว้ว่า อันยิ่งใหญ่ที่สมควรให้แก่บุคคลที่เรารัก ในโอกาสที่ดีเช่นนี้” พี่เณรขอมอบความรักอันบริสุทธิ์ ที่เกิดจากการเข้าถึงพระธรรมกายให้แก่ 5 ประการนี้ คือวิธีการของ ชาวพุทธ ที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายทรง โอวาทปาฏิโมกข์เป็นแบบแผน “ความอดทน คือความทนทาน ในการดำเนินชีวิตของพวกเรานักสร้าง น้องเณรด้วยดวงใจ ขอให้น้องเณร จงมีกำลังใจที่เข้มแข็ง พร้อมที่จะฟัน ฝ่าอุปสรรคทั้งหลาย ให้ทุกรูปสอบ เป็นตบะอย่างยิ่ง บารมี พี่เณรเองก็ยังสอนตัวเองอยู่ ท่านผู้รู้ทั้งหลายย่อมกล่าวพระ ผ่านบาลีได้โดยง่าย ให้เป็นผู้สมบูรณ์ ด้วยปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ ให้มี นิพพานว่าเป็นเยี่ยม บรรพชิตผู้ฆ่าสัตว์อื่น เบียด เบียนสัตว์อื่น ไม่ชื่อว่าสมณะเลย • ประการนี้ คืออุดมการณ์ของ ชาวพุทธ ที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายทรง สั่งสอน ความไม่ทำบาปทั้งปวง ความ บำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อม ความทำจิต ของตนให้ผ่องแผ้ว ๓ ประการนี้ คือ ๓ เสมอว่า “เราต้องอดทนให้ถึงที่สุด ต้อง รักษามโนปณิธานเอาไว้ยิ่งชีวิต หาก ต้องตายก็จะขอยอมตายในเพศสมณะ” พี่เณรต้องหมั่นตอกย้ำตนเองอยู่ตลอด เวลา อธิษฐานจิตทุกวัน เพื่อจะได้ไม่ ประมาทในชีวิต ตอนนี้ชีวิตของน้อง เณรดำเนินมาถูกทางแล้ว เป็นทางที่ ประเสริฐสุด เป็นหนทางแห่งความ สุขอันนิรันดร์ จงก้าวต่อไปเถิด พี่เณร จะขอเป็นเพื่อนร่วมทางด้วย เราจะ ดวงตาเห็นธรรม ได้เข้าถึงพระธรรม กายโดยเร็วพลันเทอญฯ โลกกล่าวขานเทศกาลแห่งความรัก พึงประจักษ์รักแนบแน่นถึงแก่นแท้ ขอน้องเณรรักธรรมะอย่าผันแปร มอบรักแท้แด่น้องเณรด้วยดวงใจ คือรักสิ่งบริสุทธิ์และสดใส ความรักใดฤๅเทียบเท่ารักตนจริง รักการหยุด การนิ่ง ยิ่งสิ่งใด หลักการของชาวพุทธ ที่พระพุทธเจ้า ดำเนินชีวิตอยู่บนหนทางสายกลางนี้ไป รักการให้ธรรมกายแก่โลกเอย.... ทั้งหลายทรงสั่งสอน ความไม่เข้าไปว่าร้าย ความไม่ เข้าไปล้างผลาญกัน ความสำรวมใน พระปาฏิโมกข์ พร้อมๆกัน ด้วยการดำเนินจิตเข้าสู่ ภายใน ทำใจให้หยุดนิ่ง หยุดในหยุด ไปเรื่อย ๆ จนถึงที่สุดแห่งธรรม ในช่วงเทศกาลแห่งความรักนี้ พี่ กัลยาณมิตร ๓๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘