ธรรมะ & สุขภาพ : หน้า 66/156

ธ รรมะ & สุขภาพ โดย : นพ.ประภาส อุครานันท์ S. ท ามกลางบรรยากาศของเดือนที่อบอวล ด้วยไอแห่งรัก ไม่ว่ารักนั้นจะเป็นฉันญาติมิตร ฤารักนั้นจะมีเพียงเราสองครองคู่ ความ ปรารถนาอันเป็นหนึ่งเดียวกัน คือการที่ผู้ให้อยากให้ผู้รับได้รู้จักและเข้าใจถึงคุณค่า และความ หมายของใจที่มอบให้จนหมดดวง พร้อมมอบของแทน และในเทศกาลที่มีการมอบของขวัญซึ่งกันและกันนี้ แม้ราคาของสิ่งนั้นจะสูงสักเพียงใด แต่ ใช่อาจจะแทนเสียงเพรียกจากหัวใจได้ทั้งห้อง หากคนเราเรียนรู้ถึงการที่จะพูด ค่าใจได้อย่างถูกต้อง ของสิ่งนั้นจะกลายเป็นของล้ำค่าที่ประทับอยู่ในความทรงจำมิรู้ลืม คุณผู้อ่านคงจะเคยประสบปัญหาเหล่านี้มาบ้างนะครับ ยามที่พบว่าพฤติกรรมของคนที่ท่านรัก ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ ญาติพี่ น้อง มิตรสหาย ฯลฯ มี โอกาสเป็นภัยต่อตัวเองหรือ ผู้อื่น อาทิเช่น อาจจะเป็น เด็กที่เกเร หรือเป็นคนที่ไม่ พูดจาภาษาใจ ค่อยรับผิดชอบ และอาจจะเป็นคนที่ไม่รู้คุณค่าของบุญดีพอ เป็นต้น ผมมักจะถูกถามอยู่เสมอเวลาไปบรรยายให้ความรู้ในโอกาสต่าง ๆ ว่า ลูกมีพฤติกรรมอย่างนี้ หรือผู้ร่วมงานมีพฤติกรรมอย่างนั้น เราควรจะทำอย่างไร หรือควรจะพูดอย่างไร จากประสบการณ์ของผม พบว่าปัญหาที่ทำให้การพูดไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรนั้น มัก จะคล้ายคลึงกัน คือคนส่วนใหญ่มักจะพูดหรือบอกกล่าว ในลักษณะสั่งสอน ตักเตือน โดยจะพูด ตามทัศนคติและค่านิยมส่วนตัว อีกทั้งขอบเป็นฝ่ายพูดแต่ข้างเดียว และไม่ได้สนใจที่จะรับรู้ถึงความ รู้สึกและสาเหตุของพฤติกรรมของผู้ฟังเลย บางคราวก็มีคนชนิดที่ไม่พูดเอา เสียเลย โดยคิดว่าคนอื่นเขาต้องรู้เอาเอง ว่าตนเองคิดอย่างไร จะพูดก็ต่อเมื่อคน อื่นเขาทำผิด แต่พอเขาทำถูกต้อง กลับ ไม่พูดชมให้กำลังใจ ดังนั้นจะเห็นได้ว่าทั้งสองขั้วสุดโต่ง นั้น ไม่ใช่เป็นหนทางแห่งการแก้ไขปัญหา ที่ถูกต้องเลย ทางสายกลางที่ตั้งอยู่บน เหตุและผล ที่สามารถเรียนรู้ได้ต่อไปนี้ จะเป็นเสมือนแก้วสารพัดนึกที่เนรมิตให้ คุณมีความสุขกันถ้วนหน้าได้ สมมุติว่าเราอยากจะพูดเพื่อเปลี่ยน พฤติกรรมไม่ดีบางอย่างของลูกหรือเพื่อน กัลยาณมิตร ๓๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘