ประสบการณ์หลังการสูญเสีย : หน้า 116/156

ความรักงาน ทุ่มเทเวลาให้กับงานจน เห็นจะได้ ใจแม่เหมือนตกศูนย์ อยู่ๆ ลืมนึกถึงตนเอง สุขภาพของกายหยาบ ใจก็โดนดูดเข้ากลางแบบยั้งไม่อยู่เหมือน นี่สำคัญนะลูก ต้องระวังรักษากาย ตกลงไปในเหวลึกๆ ที่ไม่มีที่สิ้นสุด วูบ ของเราให้ดีจะได้มีเวลาสร้างบุญสร้าง เดียวใจที่โดนดูดไปถึงไหนไม่ทราบ แต่ บารมีได้ยาวนาน แม่ตกใจมาก เพราะไม่สามารถบังคับ เมื่อพ่อจากไปใหม่ ๆ แม่ก็ได้แต่ ใจที่โดนดูดลงไปได้ ได้แต่ปล่อยใจที่ เสียใจร้องไห้อยู่เกือบทุกวัน บางวัน ตกวูบลงไป จนกระทั่งสว่างวาบขึ้น ขับรถไปร้องไห้ไป ต้องเอาธรรมะเข้า มากลางท้อง แล้วแม่ก็ได้เห็นภาพๆ ข่มใจไว้โดยการนึกถึงบุญ นึกถึงองค์ หนึ่งที่น่าตื่นเต้น นั่นคือเห็นพ่อเดินมา พระ เข้ากลางองค์พระไปเรื่อยๆ ไหน จากมุมหนึ่งของห้องนอน เดินมาอย่าง จะโดนปัญหาที่ตามมาหลังจากพ่อตาย สง่าผ่าเผย หน้าตาผ่องใส พ่ออยู่ใน ไปแล้วสารพัดเรื่อง เข้าแถวมาเป็น สภาพที่เป็นหนุ่มกว่าเดิมมาก กายพ่อ แถวปิ่นโตเลย แต่แม่ก็ไม่ลืมที่จะส่งบุญ สว่าง ใสไปทั้งตัว ใส่เสื้อผ้าสีขาว ให้พ่อหนูนะจ๊ะเมื่อแม่ได้มีโอกาสทำบุญ สะอาดติดกาย แม่ไม่เห็นเครื่องประ หลวงพ่อท่านทราบเรื่อง ท่านก็เมตตา ช่วยให้ได้ส่งบุญถึงพ่อได้ทันที หลังจากพ่อตายไปได้ ๗-๘ วัน คืนหนึ่งแม่นอนหลับไปจนถึงเกือบตี ๔ ดับใดๆ ในกายพ่อ พ่อเดินมาถึงเตียง ที่แม่นอนอยู่ แม่เห็นพ่อได้ชัดเจน และสว่างมากเหมือนตอนกลางวันที่มี พระอาทิตย์เจิดจ้ากลางแจ้ง ทั้งๆ ที่ กัลยาณมิตร ๘๖ ..:... กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ ตอนนั้นเป็นเวลาที่ ๔ ยังมืดอยู่ พ่อ เดินมาถึงเตียงแล้วก็นั่งลงที่ปลายเตียง แล้วหันมาพูดกับแม่ว่า “กลัวฉันทำไม?” คงเห็นแม่ทำท่าตกใจ จะตอบว่าไม่ได้ กลัวแต่ตกใจที่จู่ๆ ก็มาเห็นพ่อในอีก สภาพหนึ่ง แม่เห็นพ่ออยู่คนเดียว ไม่ มีใครเห็นเพราะทุกคนยังหลับอยู่ แม่ ตื่นอยู่คนเดียวเหมือนโดนปลุกให้เจอพ่อ จะฝันก็ไม่เชิงเพราะภาพชัดเจนเหมือน เกิดขึ้นจริงๆ เห็นด้วยตาหยาบ แม่ ตะโกนให้ทุกคนตื่นมาดูพ่อ แต่เหมือน ไม่มีใครได้ยิน ก็พอดีรู้สึกตัวในเวลา นั้นทันที เหมือนเหตุการณ์ผ่านไป เดี๋ยวนี้จริงๆ คือตอนรู้สึกตัวมาถึงกาย หยาบนั้นก็พอดีภาพพ่อก็หายไปเหมือน ไม่ใช่ความฝัน เมื่อแม่ได้มีโอกาสเล่า ความฝันนั้นให้หลวงพ่อทราบ ท่าน เพียงแต่ยิ้มๆ แล้วบอกว่า “พ่อได้รับ