เรื่องเล่าของขุนช้างและผีปั้นรูป : หน้า 112/156

ก็ด่าว่า หน้าตาราวกับผีนั้น ก็คงติดมาจากเสภาขุน ของเรา ช้างขุนแผนนั่นแหละ หรือนางทองประศรีพอ คลอดขุนช้างออกมา เห็นหน้าตาไม่หล่อดังใจ “ทุดลูกปัดสีเหมือนผีนั้น หัวล้านใน “เล่าว่าไง ไหนบอกพวกเราหน่อยซิคะ” น้าแหม่มเสริม ฟังก็เลยขยายความ พี่นิภากวาดตาทั่วรถ เห็นใคร ๆ ก็ตั้งใจ ครรภ์ดังวงเดือน” “ป้าทวดเล่าว่า ป้าทวดก็ไม่เคยเห็นผี หรือชาวบ้านพอเห็นขุนช้าง เมื่อเด็กๆ ก็ค่อนแคะว่า ปั้นรูปหรอกค่ะ แต่เคยฟังจากผู้ใหญ่เล่าให้ฟัง อีกทอดหนึ่งว่า ผีปั้นรูปนั้นมีรูปร่างเป็นนกตัว “เด็กอะไรหัวล่อนกล้อนสุดใจ แลไป เหมือนหนึ่งหลอกบอกเพื่อนกัน โตเกือบเท่าอีกา หน้าตาน่าเกลียดเหมือนหนูผี ในตอนดึกสงัดของคืนข้างแรม ถ้าบ้านใดมี จะว่าค่างฤาลิงวิ่งมาเกิด อ้ายผีนอก หญิงเริ่มตั้งครรภ์อ่อนๆ นกผีปั้นรูป ตัวตัว ละเมิดที่ไหนปั้น” เมียจะเกาะกิ่งไม้ใกล้ตัวเรือน หรือไม่ก็เกาะ ว่าหน้าตาน่าเกลียดน่าชังแค่ไหน รู้จักก็เพียง เพื่อปั้นรูปคนตามใจชอบของมัน ขณะทำไปก็ “อันที่จริงนะเราก็ไม่เคยเห็นขุนช้างใช่มั้ย หลังคาบ้าน แล้วจะใช้ปีกใช้เท้าตบกันไปมา เท่าที่เขาแต่งไว้เท่านั้น ก็เลยไม่รู้เหมือนกันว่า จะส่งเสียงหัวเราะคิกคักกระซิกกระซู่ชอบใจหรือ ผีปั้นรูป รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร” น้าน้อย จบประโยคด้วยเสียงหัวเราะ ฮี...... “แต่ภารู้ค่ะ” “รู้ว่าอย่างไรคะนิภา บอกหน่อยซิ เคย เห็น” น้าแหม่มถามอย่างสนใจ “เคยรู้ค่ะ” พี่นิภายืนยันเสียงหนักแน่น “แต่ไม่เคยเห็นหรอกค่ะ” “หน้าตาเป็นยังไงคะ พี่นิภาขา” เสียง กระจิด ๆ ใสๆ อดถามไม่ได้เพราะเมื่อกี้ยังไม่ ได้คำตอบ “พี่ไม่เคยเห็นนี่” “อ้าว....ไหนพี่นิภาว่ารู้ไงคะ” ฉันประท้วง “ก็รู้นะซิ” พี่นิภาท่อมภูมิเล่นตัว “ไหนนิภาเคยรู้ยังไงคะ” น้าวันทนีก็คง ขบขันในรูปปั้นที่กำลังปั้น ถ้าเกิดขัดใจกันหรือ ปั้นไม่ถูกใจก็จะร้องแจ๊ดเสียงดังแล้วหยุดปั้น ดังนั้นเด็กที่เกิดมาจึงมีรูปร่างหน้าตาต่างกัน บ้างน่ารัก บ้างน่าชัง บ้างพิการ และบอกว่า เด็กที่เกิดมาพิกลพิการ ก็เพราะนกผีปั้นรูปตัว เมียเกิดขัดใจกัน ต่างเกี่ยงงอนกัน ไม่นำพา ช่วยปั้นต่อ ทารกเกิดมาร่างกายจึงไม่ครบ ๓๒ ประการฉะนี้แล” นักศึกษาและน้าๆ ทั้งหลาย ปรบมือ พี่นิภาโค้งกายรับเสียงปรบมือรอบตัว แล้วจึงนั่งลง “เก่งจริงนิภา ขอบใจมาก” น้าน้อยชม พร้อมกับเล่าว่า อยากรู้บ้างเลยถามเชิงง้อ “บอกหน่อยน่า” “ครูเมื่ออายุ ๑๑-๑๒ ก็เคยฟังผู้ใหญ่ เล่าเรื่องนกผีปั้นรูปอย่างนี้เหมือนกัน ยังจำได้ ว่าผู้หญิงข้างบ้าน เขาตั้งท้องอ่อนๆ ครูก็ พยายามตื่นดึก ๆ มาคอยดูว่านกผีปั้นรูปมา น้าน้อยเลิกคิ้วมองพี่นิภาเป็นเชิงถาม พี่ ยังอยู่บ่อยๆ อยากเห็นตัวนะ แต่ก็ไม่ได้เห็นสักที นิภาจึงว่า ป้าคนเล่าก็ว่าเราทำเสียงเอะอะนะซิ นกเลย “ป้าทวดพลอยเคยเล่าให้ภาฟังค่ะ น้า” ตกใจหนีไปเสียก่อน นั่น.....เป็นงั้นไป โทษเรา ตอบแค่นั้นคุณเธอก็เงียบ นั่นไงพอมีคนสนใจ เสียอีก” น้าพูดแล้วก็หัวเราะ พอดีมีเสียงแทรก อยากรู้เลยแกล้งถ่วงเวลา เพื่อเรียกร้องให้คน สนใจอยากรู้มากๆ นี่แหละนิสัยพี่สาวคนเก่ง กัลยาณมิตร ๘๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ อ่านต่อฉบับหน้า