การสอนพ่อในวิมาน : หน้า 120/156

ให้ฟังถึงวิธีนั่งสมาธิพ่อจะตั้งใจทำตาม โดยไม่มีเงื่อนไขเหมือนกายหยาบ แม่ ไม่ได้สอนพ่อโดยการพูดคุยเหมือนที่ สอนหนูนะจ๊ะ แต่พูดกันด้วยใจ คือเอา ความคิดความเข้าใจสอนพ่อโดยการ สอดเข้าไปในเห็น จำ คิด รู้ ในกายพ่อ ไม่ต้องพูดกันด้วยปากแบบกายหยาบ กายทิพย์ของพ่อก็รู้ได้ทันทีและปฏิบัติ ตาม ถ้าเมื่อพ่อมีชีวิตอยู่แล้วท่าตาม คงจะมีวิมานอยู่ด้วยบุญของตนเอง ซึ่ง จะใหญ่และดีกว่าที่เป็นอยู่ขณะนี้ นี่ ต้องอาศัยบุญจากคนอื่นอุทิศให้ ไม่ดี เท่าเราทำเองนะจ๊ะได้บุญเพียงบางส่วน เพราะรับได้เท่าที่ตนเองจะรับได้ ดีว่า เพราะความเมตตาของหลวงพ่อจึงทำ ให้ได้รับบุญโดยตรงและรวดเร็ว พ่อ จึงไม่ต้องทนทุกข์อยู่นาน ไปดูภายในวิมาน ภายในวิมานยังมี แววแห่งความดีใจ คือเห็นยิ้มแย้มผ่อง แต่ความว่างๆ โล่งๆ ไม่มีอะไรอยู่ข้างใน ใส หลวงพ่อท่านเตือนให้สอนพ่อนั่ง หมายถึงมองไม่เห็นมีเฟอร์นิเจอร์อะไร สมาธิ จะได้ไม่ตกลงมาอยู่ข้างล่างอีก มีแต่พื้นเรียบๆ ใสๆ ไม่มีประตูหน้า จะได้เอาบุญหล่อเลี้ยงให้อยู่ในวิมานได้ ต่าง แต่แม่ก็เข้าไปข้างในได้ โดยไม่ กายทิพย์ของพ่อตั้งใจนั่งสมาธิและทำ ต้องเคาะประตูเรียกให้พ่อมาเปิด เพราะ ตามที่สอนอย่างว่าง่าย ไม่เหมือนตอน ไม่มีประตูให้เคาะด้วย แม่เข้าไปได้เลย ยังมีชีวิตอยู่ กายหยาบสอนยากไม่ค่อย ด้วยกายของพระธรรมกาย หลวงพ่อ เชื่อในเรื่องสมาธิ แถมยังว่าทำดีอยู่ที่ ให้แม่เอาบุญจากการถวายภัตตาหาร ใจ (ตามความเข้าใจของพ่อ) ซึ่งก็คือ พระภิกษุสามเณรเป็นประจำในวันศุกร์ ทำทานแบบที่พ่อทำ คือทำแบบไม่ค่อย วันอาทิตย์ มากลั่นปืนอาหารทิพย์ไว้ ศรัทธา ทำไปอย่างนั้น ผลก็คือต้องมา ในวิมานให้พ่อ ก็ปรากฏเห็นในกลาง เป็นอาหารทิพย์ไปปรากฏภายในวิมาน ของพ่อเป็นถ้วยๆ ที่เห็นมีข้าวเม็ดสวยๆ ขาวใส อยู่ในภาชนะกลมๆ เต็มไปหมด มองเห็นกายทิพย์ของพ่อผ่องใส มีความ สว่างมากกว่าเดิม ต่างจากเมื่ออยู่ที่ บ้านติดกับภพบนโลก หน้าตาผ่องใสมี ลำบากตอนเสียชีวิตใหม่ๆ พอได้ขึ้นมาเป็นอากาศเทวามี วิมานอยู่บนอากาศแล้ว กายทิพย์ของ พ่อตั้งใจนั่งธรรมะดีมาก เพราะตระ หนักถึงบุญและเข้าใจเรื่องบุญได้ดีกว่า กายหยาบ กายทิพย์ยังมีการพัฒนา ของปัญญาดีกว่ากายหยาบ พออธิบาย กัลยาณมิตร ๙๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ ทุกวันนี้แม่ก็ยังคงอุทิศส่วนบุญ ให้พ่อทุกครั้งไม่เคยขาด มีบางคนถาม แม่ว่าไม่คิดถึงคุณพ่อแล้วหรือ เขาคง ดูจากการที่แม่ไม่เศร้าโศกเหมือนเมื่อพ่อ เสียชีวิตใหม่ๆ แม่คงไม่เศร้าโศกอีกแล้ว เพราะแม่ได้พบได้เห็นพ่อมีความสุข มี ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นได้รับบุญกุศลที่อุทิศ ให้แล้ว เรื่องอะไรจะต้องเศร้าโศกอีก มี แต่ความปีติใจ ดีใจ ที่พ่อมีความสุข และที่สำคัญคือพ่อรู้จักนั่งสมาธิเอาบุญ ช่วยตนเองได้แล้ว แม้ในสภาพที่เป็น กายทิพย์) แม่อยากให้ความคิดนี้ติด ไปกับเห็น จำ คิด รู้ ของพ่อไปทุกภพ ทุกชาติที่พ่อจะได้ไปเกิดอีก และในทุกๆ กายภายในของพ่อตราบจนกระทั่งได้ เข้าสู่ฝั่งพระนิพพาน อธิษฐานให้คุณ พ่อของลูกด้วยนะจ๊ะ รักและคิดถึงลูกเสมอ คุณแม่