การอ่านใจพ่อในสมาธิ : หน้า 119/156

เอาตัวแม่ไปสวมในกายพ่อนะ แต่เป็น กายของพระธรรมกายที่เข้าไปถึงใน ความละเอียด แล้วสวมเป็นอันหนึ่ง อันเดียวกันกับกายนั้น มี “เห็น, จำ, คิด, รู้” เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จึงอ่านใจ หรือความนึกคิดของเขาได้ และต้อง “หยุด นิ่ง” ด้วย มิฉะนั้นเราจะหลุด คลาดเคลื่อนจากกายเขาได้ เห็น จำ คิด รู้ จะคลาดเคลื่อนไปด้วย ทุก อย่างต้องอาศัย “หยุด” อย่างเดียว พอสวมทับแล้ว แม่จึงรู้ด้วยปัญญา ของพระธรรมกายที่สวมทับพ่อว่า ความ คิดของพ่อวนๆ เวียน ๆ อยู่กับการ งานที่คั่งค้าง และห่วงครอบครัว เป็น ความคิดความกังวลที่ไม่สิ้นสุด วนอยู่ อย่างนั้น เข้าไปสวมแล้วจึงมีความ รู้สึกแบบเดียวกับพ่อในขณะนั้นว่า ใจ ไม่นิ่งเลย ติดอยู่กับความวิตกกังวล ความรู้สึกจึงรุ่มร้อนกระสับกระส่าย ใจยังติดอยู่กับภพเดิมทั้ง ๆ ที่กายหยาบ สลายหรือตายไปแล้ว นอกจากนั้นยัง คิดน้อยใจว่า ทำไมที่อยู่ของตนเองถึง คับแคบกว่าบ้านที่อยู่ตอนมีชีวิตอยู่ พ่อ คิดอยู่กับสิ่งนิ้วนๆ เวียน ๆ เป็นความ ศูนย์พุทธจากปฏิบัติธรรม แม่มองเห็นในกลางว่าบุญนั้นเป็นท่อธารใสสว่างจาก ในกลาง ดูดกายทิพย์ของพ่อไปอยู่ในวิมานใหม่ในอากาศ หรือที่เรียกว่า อากาศเทวา วิมานนั้นไปปรากฏอยู่บน อากาศ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก พอดีกับกำลังบุญ มีความใสสว่าง พอประมาณ คิดที่คับแคบอึดอัด แต่ในขณะที่อ่าน นี้ ไม่มีที่อยู่ ร่างกายมัวหมอง เมื่อแม่ กายไปช่วยสร้างวิมานในอากาศให้พ่อได้ ใจพ่อนั้น แม่ไม่ได้มีอารมณ์ทุกข์ร้อน ฝันเห็นพ่อ กายพ่อสะอาดขึ้น สว่างขึ้น ร่วมด้วยนะจ๊ะ เพราะในขณะนั้นแม่ หลวงพ่อบอกว่าเป็นเพราะพ่อเพิ่งได้ อ่านใจพ่อด้วยปัญญาของพระธรรมกาย บุญที่แม่ส่งไปให้ กายจึงสว่างและผ่อง จึงมองเห็น เข้าใจจิตใจพ่อด้วยความ ใสและมีวิมานติดทับอยู่ในบ้าน แต่พอ รู้สึกเฉย ๆ เพียงแต่รู้สึกสงสารอยาก ติดภพเดิม ความคิดเก่าๆ ซึ่งเป็น ให้พ้นทุกข์อย่างเดียว ถ้าแม่รู้เห็นด้วย ตาหยาบกายหยาบก็ต้องร้องไห้ ด้วย ความรู้สึกคิดถึงและร่วมทุกข์ใจไปกับ พ่อด้วย หลวงพ่อให้อ่านใจพ่อแล้วท่าน ความทุกข์กังวลใจ ทำให้กายพ่อหมอง ลงไปอีก พอออกจากสมาธิแม่จึงอยาก ส่งบุญอุทิศให้พ่อเพิ่มอีก ไม่ต้องมาติดอยู่กับภพเดิม ซึ่งทำให้ พ่อมีความคิดกังวลห่วงใยครอบครัวและ การงาน เมื่อแม่นั่งเข้ากลางจนละเอียด และหยุดนิ่งดีแล้ว หลวงพ่อจึงให้เอา บุญละเอียดจากการได้พระธรรมกายไป ช่วยพ่อ แม่มองเห็นในกลางว่าบุญนั้น เป็นท่อธารใสสว่างจากในกลาง ดูด กายทิพย์ของพ่อไปอยู่ในวิมานใหม่ใน เมื่อได้มีโอกาสนั่งสมาธิช่วยพ่อ อากาศ หรือที่เรียกว่า อากาศเทวา วิมานนั้นไปปรากฏอยู่บนอากาศ ไม่ ใหญ่ไม่เล็ก พอดีกับกำลังบุญ มีความ ใสสว่างพอประมาณ หลวงพ่อให้เข้า ถามว่าพ่อคิดอย่างไร แม่จึงตอบท่าน อีก หลวงพ่อท่านได้ให้ความเมตตา ไปตามที่อ่านได้ มาทราบภายหลังว่า ต่อพ่อ โดยการเอาบุญจากการนั่งสมาธิ ของลูกและของแม่ บุญที่ได้พระธรรม ตอนแรกที่พ่อตายไปใหม่ ๆ ยังแย่กว่า กัลยาณมิตร ๘๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘