การเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 2 หน้า 57
หน้าที่ 57 / 156

สรุปเนื้อหา

พระพุทธมนต์ในงานพิธีต่างๆ เช่น ขึ้น บ้านใหม่ วันนั้นก็จะได้ปัจจัยมาซื้อ สบู่ ยาสีฟัน และของจำเป็นต่างๆ เพราะที่วัดของพี่เณรนั้นลำบากจริงๆ ปัจจัยสี่ทุกอย่างต้องแสวงหาเอง แม้ แต่น้ำจะดื่ม พี่เณรต้องไปหาบน้ำจาก บ่อน้ำ ซึ่งห่างจากวัด ๓ กิโลเมตร ก็ ถือว่าเป็นความลำบากสำหรับสามเณร ตัวน้อยๆ อย่างมาก บวชมาได้หนึ่งเดือนหลวงปู่ท่าน ให้พี่เณร “เรียนตัวธรรม” พี่เณรรู้สึกดี ใจมากนึกว่าจะได้เรียนธรรมะของพระ พุทธเจ้า แต่ที่จริงแล้วตัวธรรมนั้นก็คือ ตัวอักษรโบราณคล้ายอักษรขอม เป็น การประสมประสานระหว่างอักษรล้าน กุฎีสามเณร นากับอักษรลาว ท่านให้พี่เณรเรียน เพื่อจะสอนวิชาไสยศาสตร์ให้ เพราะ พรรษา หลวงปู่ท่านก็สอนสมาธิแบบ พุทโธให้ ตอนนั้นพี่เณรจำได้ว่า นั่งไป แล้วเห็นดวงสว่างอยู่ตรงหน้า มีความ คนแก่คนเฒ่าเขาจารึก

หัวข้อประเด็น

- การเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พระพุทธมนต์ในงานพิธีต่างๆ เช่น ขึ้น บ้านใหม่ วันนั้นก็จะได้ปัจจัยมาซื้อ สบู่ ยาสีฟัน และของจำเป็นต่างๆ เพราะที่วัดของพี่เณรนั้นลำบากจริงๆ ปัจจัยสี่ทุกอย่างต้องแสวงหาเอง แม้ แต่น้ำจะดื่ม พี่เณรต้องไปหาบน้ำจาก บ่อน้ำ ซึ่งห่างจากวัด ๓ กิโลเมตร ก็ ถือว่าเป็นความลำบากสำหรับสามเณร ตัวน้อยๆ อย่างมาก บวชมาได้หนึ่งเดือนหลวงปู่ท่าน ให้พี่เณร “เรียนตัวธรรม” พี่เณรรู้สึกดี ใจมากนึกว่าจะได้เรียนธรรมะของพระ พุทธเจ้า แต่ที่จริงแล้วตัวธรรมนั้นก็คือ ตัวอักษรโบราณคล้ายอักษรขอม เป็น การประสมประสานระหว่างอักษรล้าน กุฎีสามเณร นากับอักษรลาว ท่านให้พี่เณรเรียน เพื่อจะสอนวิชาไสยศาสตร์ให้ เพราะ พรรษา หลวงปู่ท่านก็สอนสมาธิแบบ พุทโธให้ ตอนนั้นพี่เณรจำได้ว่า นั่งไป แล้วเห็นดวงสว่างอยู่ตรงหน้า มีความ คนแก่คนเฒ่าเขาจารึกคาถาอาคมไว้ใน รู้สึกเหมือนจะลอยได้จริงๆ มีความสุข อักษรนี้ และถือว่าเป็นอักษรที่ศักดิ์สิทธิ์ มาก แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป จาก พี่เณรเรียนฝึกอ่านเขียนเพียงเดือนเดียว นั้นพี่เณรก็ฝึกบ้างไม่ฝึกบ้าง เพราะไม่ ก็สามารถอ่านออกเขียนได้ และเข้าใจ มีใครเคี่ยวเข็ญ เนื้อความได้ จนหลวงปู่ออกปากชม ในช่วงนั้น โยมพ่อโยมแม่ตาม แล้วท่านก็ถ่ายทอดวิชาให้พี่เณร เช่น มารบเร้าให้พี่เณรลาสิกขาให้ออกไปช่วย คาถากันงู กันสัตว์ร้าย คาถาป้องกัน ทำงาน แต่พี่เณรก็ตอบปฏิเสธท่านไป ตัว คาถาเมตตามหานิยม ฯลฯ เพราะว่าในขณะนั้นใจยังรักผ้าเหลืองอยู่ ให้ท่านทราบ ท่านได้นำไปฝากไว้ที่วัด เจ้าคณะอำเภอ ใจจริงแล้วก็ไม่อยาก จะจากหลวงปู่ไป แต่หลวงปู่ก็สนับสนุน พี่เณร ท่านบอกว่า “มีความรู้แล้วให้ กลับมาช่วยพัฒนาวัดของเราบ้างนะ” พี่เณรมีความรู้สึกเหมือนกับเราทอดทิ้ง ท่านไป จึงระลึกอยู่เสมอว่าสักวันหนึ่ง ข้างหน้าเราจะกลับมาตอบแทนพระคุณ หลวงปู่ให้ได้ ๓๐ ที่วัดเจ้าคณะอำเภอ มีสามเณร กว่ารูป อยู่ได้เพียง ๓ เดือน ก็มี จากนั้นพอเข้าพรรษา หลวงปู่ ยังอยากจะศึกษาให้ยิ่งขึ้นไปกว่านี้ เพื่อนมาชวนไปหาวัดเพื่อศึกษาภาษา ก็ให้ท่องนวโกวาท เพื่อเรียนนักธรรมตรี อยากจะเรียนนักธรรมโทและบาลีด้วย บาลีในกรุงเทพฯ พี่เณรตัดสินใจตอบ พี่เณรและเพื่อนๆ สามเณรแข่งกันท่อง จึงได้ปรึกษาหลวงปู่ บอกความในใจ ตกลงทันที จึงพากันไปกราบลาท่าน ได้หมดทั้งเล่มเลย แล้วพี่เณรยังท่อง จบก่อนเพื่อนอีกด้วย หลวงปู่เลยถวาย ร่ม และย่ามเป็นรางวัลสำหรับผู้มีความ เพียร จากนั้นท่านก็สอนนักธรรมตรี แล้วพาไปสอบที่วัดเจ้าคณะอำเภอ ผล การสอบออกมาปรากฏว่าสอบผ่านทั้ง สามรูป หลวงปู่ท่านดีใจกับพวกเรา มาก จึงได้ถวายไตรจีวรองค์ละชุดและ ปัจจัยอีกองค์ละ ๒๐๐ บาท พอออก จงใช้โอกาสใช้บุญนี้ ด้วยการสร้างบารมีให้เต็มที่ เพราะไม่มีการสูญเสียใดที่จะยิ่งใหญ่ไปกว่า การสูญเสียโอกาสในการสร้างบารมี กัลยาณมิตร ๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More