มหาสมาคมดาวดึงส์ : หน้า 79/156

รามไม่ได้ นัดหมาย ในระดับหมื่นจักรวาลนั่นคือมหาสมาคม ดาวดึงส์ในวันออกพรรษา จึงกลายเป็นปรากฏการณ์ธรรมดาๆ ใน ฟังดูก็เหมือนจะเป็นเรื่องเหลือ ๒.พระสาวกเหล่านั้นล้วนเป็น สมัยพุทธกาล แต่มีอยู่คราวหนึ่งซึ่ง เชื่อว่าเศรษฐีที่ไหนจะมีเงินมาสร้างวัด เอหิภิกขุที่พระพุทธองค์ทรงประทาน มิใช่ธรรมดาเพราะว่าเป็นมหาสมาคม ได้ตั้งมากมายขนาดนี้ ก็ขอได้โปรด การบวชให้โดยตรงทุกรูป เข้าใจไว้ด้วยว่าคนที่เป็นเศรษฐีในสมัย ๓.พระสาวกเหล่านั้นล้วนเป็น ที่สังกัสสะนคร ตอนที่เสด็จลงจาก พุทธกาล มิใช่ว่าจะเป็นกันได้ง่ายๆ พระอรหันต์ขีณาสพทั้งสิ้น เหมือนเศรษฐีสมัยนี้ ซึ่งเพียงแต่ชาว ๔.วันนั้นเป็นวันที่มีบรรยากาศ ปรากฏการณ์ตอนนี้สืบเนื่องมา บ้านเห็นนั่งรถเก๋งคันใหญ่มาก็เรียกว่า แจ่มใส โอกาสโลกเป็นใจต่อการฟัง จากที่ทรงแสดงยมกปาฏิหาริย์ ท่าม เศรษฐีแล้ว อย่างนี้มิใช่ เศรษฐีในสมัย ธรรม ด้วยเป็นวันที่พระจันทร์เสวย กลางมหาสมาคมของมนุษย์และเทวดา โน้นเป็นตำแหน่งที่พระราชาทรงเป็นผู้ มาฆฤกษ์เต็มบริบูรณ์ ที่มาร่วมชุมนุมกันมากมายสุดจะคุณนา พิจารณาแต่งตั้ง มิใช่ตำแหน่งที่ชาว ด้วยเหตุอันประจวบเหมาะเป็น จากนั้นพุทธองค์ได้เสด็จขึ้นไปจำพรรษา บ้านจะตั้งให้ได้ ในเมืองๆ หนึ่งมี จาตุรงคสันนิบาตดังกล่าว สมเด็จ ณ ดาวดึงส์เทวโลก เพื่อแสดงธรรม เศรษฐีไม่กี่คน แต่ละคนล้วนมีทรัพย์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงได้ทรงประทาน โปรดเทพบุตรพุทธมารดาอยู่นานถึง มีบริวารมากมาย “โอวาทปาฏิโมกข์”ไว้เป็นหลักเป็นประ สำหรับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีนั้นเรียก ๓ เดือน ทำให้มหาสมาคมทั้งหลายพากัน คร่ำครวญ คิดถึงพระบรมศาสดาว่า เมื่อไรจะเสด็จกลับลงมา ครั้นพอทราบ ว่าจะเสด็จลง ณ ที่ใกล้ประตูเมือง สังกัสสะนครในวันมหาปวารณา พากันไปชุมนุมตั้งตารอคอยพระบรม ที่นั้น จง สมบัติมหาศาล ว่าทั้งร่ำรวย ทั้งใจบุญ คือนอกจาก อุปถัมภ์บำรุงพระภิกษุสงฆ์แล้ว ยังได้ สงเคราะห์คนยากไร้อนาถาอย่างมาก มายเป็นประจำ จึงได้ชื่อว่า อนาถบิณ ริกะ ซึ่งแปลว่า ผู้มีก้อนข้าวเพื่อคน ศาสดาอยู่ ณ อนาถา (ชื่อจริงของท่านคือสุทัตต์) ขอ การเสด็จลงจากดาวดึงส์ครั้งนี้ ทานในเมืองอินเดียไม่ว่าสมัยโน้นหรือ สมัยนี้ก็มีอยู่มากมายตลอดมา คนที่ ธานเป็นแม่บทแบบแผนในการดำเนิน นับว่าร่ำรวยล้นฟ้าจริงๆ อรหันตสาวกทั้งหลาย ผู้เป็นขุนพล ณ ตลอด ๔๕ พรรษาของสมเด็จ พุทธดำเนินสู่มนุสสโลก บันไดแก้วอยู่ กลาง บันไดทองอยู่ข้างขวา บันไดเงิน อยู่ข้างซ้าย เชิงบันไดทั้ง ๓ แตะอยู่ ที่พื้นดินใกล้ประตูเมืองสังกัสสะนคร หัวบันไดเบื้องบนจรดยอดเขาพระสุเมรุ ครั้นได้เวลาเสด็จ พระผู้มีพระ นับเป็นปรากฏการณ์ที่สร้างความตื่นตา ตื่นใจไปทั่วจักรวาล โดยพระอินทร์ได้ สามารถเลี้ยงขอทานทั้งเมืองได้ก็ต้อง ชีวิตและการเผยแผ่พระศาสนาแก่พระ เนรมิตบันไดทิพย์ ๓ บันไดในการเสด็จ มาฆบูชามหาสมาคม มีการมาประชุมร่วมกันของเหล่า พุทธสาวกอยู่ครั้งหนึ่ง ซึ่งแม้ว่าจะมิได้ มีจำนวนมากมายเป็นหมื่นเป็นแสน แต่ ของกองทัพธรรมที่มาชุมนุมกันอย่าง พร้อมพรั่ง ณ เชตวนาราม หมื่นจักรวาล มหาสมาคม ต้องถือว่าเป็นมหาสมาคม ด้วยเหตุที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ได้ทรง เป็นการประชุมครั้งสำคัญที่สุดในประ ทำหน้าที่เป็นยอดกัลยาณมิตรให้แก่ชาว วัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนาที่เรียกว่า โลกอย่างมีว่างเว้น พุทธกิจที่ทรงบำ ภาคเจ้าก็เสด็จมาประทับยืนท่ามกลาง เทวดาและพรหมทั้งหลายที่มาประชุม แวดล้อมเต็มทั่วจักรวาล และแล้วพระ บรมศาสดาก็ได้ทรงทำ “โลกวิวรณปา ฏิหาริย์” เปิดโลกด้วยพุทธานุภาพให้ “จาตุรงคสันนิบาต” ซึ่งเป็นการประชุม อันประกอบด้วยองค์สี่ คือ ๑.มีพระสงฆ์สาวก จำนวน ๑,๒๕๐ รูป มาร่วมประชุมโดยมิได้ เพ็ญเป็นประจำในยามเย็น คือ ทรง แสดงธรรมท่ามกลางมหาสมาคม อัน ประกอบด้วยปวงชนทุกวรรณะ และ เทวดาทุกชั้นฟ้า ฉะนั้น มหาสมาคม ทุกทิศทุกทางทั้ง ๑๐ ทิศ แลโล่งตลอด หมดไม่มีอันใดกีดกัน ทำให้เทวดา กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ ๔๙