การบวชของโสณกุฏิกัณณะ : หน้า 135/156

wa ในพระพุทธศาสนา เพราะเป็นบุตรที่มารดารักมาก จึง ต้องอยู่ร่วมครอบครัวช่วยมารดา โสณกุฏิกัณณะได้หมั่นไปฟัง ธรรมอยู่เสมอ ๆ รสพระธรรมได้ กล่อมเกลาจิตใจของเขาให้สงบ สะอาด ปรารถนาจะออกบวชจึงนำ เรื่องนี้ไปปรารภกับมารดา โสณมา ตาก็อนุญาตให้บุตรชายสุดที่รักลา บวชได้อย่างเต็มอกเต็มใจ ในวันต่อมา โสณกุฏิกัณณะ จึงได้ไปกราบนมัสการพระมหากัจ จายนะ ขอโอกาสบวชกับท่านว่า “ท่านอาจารย์ขอรับ กระผม คิดว่าคนที่ยังอยู่ครองเรือนเช่นกระ ผมนี้ ย่อมไม่มีโอกาสที่จะเรียนรู้ถึง การปฏิบัติธรรมให้ละเอียดลึกซึ้งเช่น ที่ท่านอาจารย์สอนได้ กระผมจึง อยากโกนหนวด ปลงผม นุ่งห่มผ้า กาสายะเป็นบรรพชิต เพื่อประพฤติ พพหมจรรย์ให้ถึงที่สุด ขอท่าน อาจารย์ได้กรุณาให้กระผมได้บวช ใจของเหมวดยักษ์ละเอียดอ่อนหยุด “โสณกุฏิกัณณะ" นิ่งไปตามธรรมบรรยายนั้น ในที่สุด โสณกุฏิกัณณะจำเริญวัยเติบ ก็ได้บรรลุถึงธรรมกายโสดาปัตติผล โตขึ้น ได้แต่งงานมีภรรยาแล้ว ก็ เป็นพระโสดาบันอริยบุคคลขั้นต้น ยังมิได้แยกครอบครัวไปอยู่ที่อื่น เหตุ ฝ่ายนางกาฬ ซึ่งได้พลอย ด้วยเถอะขอรับ” รุ่งเรืองเป็นสุขเรื่อยมา ทั้งยังเป็น คนมีศรัทธาในบุญกุศลตามอย่าง มารดา โดยเห็นได้จากครั้งหนึ่งเมื่อ พระมหากัจจายนเถระ พร้อมด้วย พระสงฆ์อีก ๔ รูป เดินทางมาเผย “โสณะ การประพฤติพรหม จรรย์น่ะ ต้องนอนคนเดียว ฉัน อาหารมื้อเดียวตลอดชีวิต ทำได้ ยากนะ” ฟังธรรมเทศนาไปด้วย ก็มีจิตศรัทธา ประกอบธุรกิจบริหารกิจการให้เจริญ เลื่อมใสในพระผู้มีพระภาค ได้บรรลุ เป็นพระโสดาบัน ขณะเดียวกันก็ได้ คลอดบุตรออกมาเป็นชายมีผิว งดงามผ่องใส ชื่อว่า “โสณะ” ในคืน วันที่นางได้ดวงตาเห็นธรรมนั้นเอง เมื่อนางกาษีได้พาลูกชาย แผ่ศาสนาที่เมืองนี้ มหาชนทั้งหลาย กลับไปอยู่ที่เมืองกุรุรฆระนคร พากันเลื่อมใสมาบำเพ็ญทาน รักษา แคว้นอวันที่ทักษิณาชนบท ชนทั้ง ศีลและฟังธรรมเป็นจำนวนมาก ราคาถึง ๑ พระมหากัจจายนะได้กรุณา เตือนเศรษฐีหนุ่มโสณะด้วยความ ปรารถนาดี เมื่อเห็นเขานั่งนิ่งอยู่ ก็ กรุณาชี้แนะอีกว่า หลายจึงเรียกนางว่า “โสณมาตา” โดยเฉพาะอุบาสิกาโสณมาตาได้ “เอาอย่างนี้ก็แล้วกันนะ นางได้ทำเครื่องประดับหูงดงามมี บริจาคทรัพย์ทำนุบำรุงพระศาสนา โสณะ เธอยังไม่ต้องบวชก็ได้ แต่ โกฏิ (๑๐ ล้านบาท) เป็นพิเศษ ได้จัดสร้างสังฆาราม ลองนำเอาข้อปฏิบัติของพระไป ให้บุตรชายคนเดียว ชนทั้งหลาย ถวายแด่พระมหากัจจายนะและพระ ปฏิบัติให้เคร่งครัดทั้งที่ยังเป็นฆรา จึงพากันเรียกบุตรชายของนางว่า สงฆ์ด้วยจิตใจที่ใฝ่กุศลเป็นอย่างยิ่ง วาสนี่แหละ ลองนอนคนเดียว รับ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘ ๑๐๕