การรักษาจิตใจและปัญญาในมรรค : หน้า 78/326

“คนเหล่านั้นลำรวมจิตที่เกี่ยวไปไกล เที่ยวไปดวงเดียว ไม่มฐร่าง อาศัยอยู่ในถ้ำคนเหล่านั้นฉากพันจากเครื่องผูกแห่งมรรค” “ผู้มีจิตไม่ชุ้มด้วยเราะะ ไม่ชุ้มด้วยโทสะ ละบุญและบาปได้แล้ว มีสติดีนอยู่ย่อมไม่มัว” “ภิณฑรู้ว่า ร่างกายนี้เปรียบเหมือนหม้อดิน ควรป้องกันจิตนี้ เหมือนป้องกันพระนครแล้วใช้วุฒิคือปัญญาบวกมรรคา และควรรักษาชัยชนะไว้ แต่ไม่ควรยินดียติ” “จิตที่ตั้งไว้ผิด พึ่งให้ได้รับความเสียหาย ยิ่งกวาความเสียหายที่โจรเห็นโจรหรือผูองเราเห็นผูองเรา จะพึงทำให้แก่นั้น” “จิตที่ตั้งไว้ชอบ ยอมอำนวยให้ได้ผลที่ประเสริฐ ที่มรรคบดีทำให้ไม่ได้หรือแม้ญาติเหล่านี้ก็ไม่ได้” จิตตวรรค ข.ข. (ไทย.มรรค) 25/35-43/35-39