โทษของการไม่เจริญสมาธิ : หน้า 286/326

โทษของการไม่เจริญสมาธิ การไม่เจริญสมาธิ คือ การไม่ฝึกใจให้ตั้งมั่นภายในตัวสมแก่เพศ วัย ภาวะ ปล่อยใจให้หนีเที่ยวออกนอกกาย ไปคิดชอบ ชัง หลงไหล หวั่นไหวต่อรูป-เสียง-กลิ่น-รส สัมผัส ธรรมรมณ์ ที่มาครอบงำ จัดเป็นผลร้ายอย่างยิ่ง เพราะ 1. ทำให้ขาดสติ คิดฟุ้งซ่าน ไร้ทิศทาง ไม่สามารถถดถอยกำลังภายใน กำลังใจ และกำลังความรู้ที่มีมากมาใช้งานได้ จึงไม่ต่างกับวัวควายแรงดีที่ยังไม่ได้ฝึก 2. ทำให้ขาดสติ ไม่มีเหตุผล ไม่สามารถคิดจะลักเลี่อยเหตุผล ทำให้คดี-พูด-ทำ เห็นจากความดี แม้โดยเป็นผู้ใหญ่ก็คิดเอาแต่ใจเช่นเด็ก การไม่ควบคุมใจให้เป็นสมาธิจึงจัดเป็นกรรมชั่วเบื้องต้น