การทำสมาธิและการพัฒนาดวงธรรม : หน้า 313/326

นิคำนิยมเป็น "ดวงแก้วกลมใส" ขนาดเท่าแก้วตาดำ ใสบริสุทธิ์ ปราศจากรอยตำหนิใด ๆ ขาวใส เย็นตาเย็นใจดังประกายของดวงดาว ดวงแก้วกลมใสนี้เรียกว่า "บริกรรมมิติ" นักสบาย ๆ นักเหมือนดวงแก้วนั้นมิวินิสนิทอยู่บน ศูนย์กลางกายฐานที่ ๑ นักไปวางไว้บนปุ่มนิวัลเป็นพุทธรัตนะ "สมมา อะระหัง" หรือค่อย ๆ น้อมคีลงดวงแก้วกลมใสให้เคาะ ๆ เคลื่อนเข้าสู่ผิวหนังภายในตามแนวฐาน โดยเริ่มต้นตั้งแต่จุดที่เจ็ดจนในน้องนิ้วมือสบาย ๆ ใจนี้ แล้วรอ ๆ กัน ก่อนวาดา และเมื่อมิดดวงแก้วกลมใสปรากฏแล้ว ณ ศูนย์กลางกาย ให้วางอารมณ์สบาย ๆ ก็น้อมดวงนี้ขึ้นจนกว่า ดวงมิตเป็นส่วนหนึ่งของอารมณ์มหาดวงที่มีน้อมราวเหยียบหายไปก็ให้โยนตีเสียงเดา ให้วาดอารมณ์สบาย ๆ แล้วนินินดินนิ่งนี้มาใหม่ในดวงใจก่อนจะไปปรากฏในวาระให้ยืนยง ให้ต่อย นิ่มดิมเขามาอย่าคิดเป็นค่อยไป ไม่มีระเบียบและเมื่ออธิษฐานหยุดลุด ณ ศูนย์กลางกาย ให้วางสติลงไปยังจุดศูนย์กลางของดวงมินิต ด้วยความรู้สึกคล้ายดวงดาวดวงเล็ก ๆ อีกดวงหนึ่งซ้อนอยู่ตรงกลางดวงมินิตเดิม แล้วสนใจเอาใจใส่แต่งดวงเล็ก ๆ ตรงฐานนั้นไปเรื่อย ๆ ใจจะปรับจังหวะได้ถูกส่วนเด็กจากศูนย์และเกิดดวงส่วนนี้มาแแทนที่ ดวงนี้เรียกว่า "ดวงธรรม" หรือ "ดวงปฐมธรรมา" คนในประตูเบื้องต้นที่จะเปิดไปสู่หนทางแห่งบรรลผลผลพาน การละลึกถึงดินินมิติสาสามารถทำได้ในทุกแท่งทุกแท้ ทุกอธิษฐาน ไม่ว่าจะนั่ง นอน ยืน เดิน หรือทะทำภารกิจ ๆ ข้อแนะนำ คือ ต้องทำให้ลำำเสมอเป็นประจำ ทำเรื่อย ๆ ทำอย่างสบาย ๆ ไม่รีบร้อน ไม่บังคับ ทำได้แต่ไหน ให้พอใจแค่นั้น ซึ่งจะเป็นการป้องกันมิให้เกิดความอยากจนเกินไป จนถึงกับทำให้ต้องสูญเสียความเป็นกลาง และเมื่อการฝึกสมาธิเกิดผลได้ "ดวงปฐมธรรม" ที่ใส่ในใส สวยเกินสวย ดีดสงมาเมื่อคราวแล้วให้คนตรีรกระลึกถึงอยู่เสมอ อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจะทำให้ชีวิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังทำให้มียชะละเอียดธรรมมาสู่ไปตามลำดับด้วย