การสร้างนิสัยที่ดีในเด็ก : หน้า 214/326

เมื่อลูกได้มักทำได้ก็ทำได้ แต่ทำผิดก็ทำถูกบ้าง ก็ไม่กลัวที่จะเริ่มต้นทำใหม่ให้ดีขึ้น เพราะคุณพ่อคุณแม่ผู้ปกครอง หรือพี่เลี้ยงผู้ใกล้ชิดจะ ไม่ดู ไม่ตำหนิ มีแต่เมตตาอารีบปลุกใจ เร้าใจ ปลอบประโลมใจ พยายามให้สนุก ลูกจึงเพียรทำให้สะอาด เพรียงทำให้เป็นระเบียบ เพรียงให้สุขภาพ เพรียงทำให้ทันเวลา ตรงเวลา เป็นเวลา และเพรียงทำด้วยใจมีสติสมปรารถนาเป็นสมาธิฯ ขึ้น เมื่อมั่นทำความสะอาดกาย ทำความสะอาด จัดระเบียบสิ่งของเครื่องใช้อย่างมิสติจนเคย คุ้น ชิน เป็นนิสัย ➔ 1. ใจก็กลับมาอยู่ในภายในมากกว่าแต่ก่อนออกนอกกายไปคิดฟังหลงชอบ-ชัง-โง่-กลัวเรื่องไร้สาระต่าง ๆ ➔ 2. จิตใจก็จูงสมอง ความช่างสังเกตพิจารณา ก็เกิดตามไปข่มขสาย มองเห็นว่าของเครื่องใช้เป็นส่วนเกินไม่จำเป็น– จำเป็น ➔ 3. คิดตรองเห็นคุณสมบัติ คุณประโยชน์การนำไปใช้ในแม่มต่าง ๆ เห็นความใหม่ ความสะอาด ความน่าใช้ เกิดความพึงพอใจในสิ่งที่มี ➔ 4. ความคิดอยากได้ คิดเปรียบเทียบกับสิ่งของผู้อื่นก็คลายจากใจ แต่ที่สำคัญลูกเห็นคุณค่าความมีสติสมปรารถนาที่กำลังกิทมิตร คือ พ่อแม่ ผู้ปกครอง เมตตาฝึกจากการทำความดีสำคัญผ่านงานชีวิตประจำวันว่า ทำให้ลูกเป็นผู้หนึ่งมองเข้ามาในตน จึงไม่ผิดใคร มีแต่อึบถูกผู้อื่น จับผิดตน แก้ไขพัฒนาตน