การฝึกจิตในพุทธวจน : หน้า 77/326

ด้วยเหตุที่จิตมีธรรมชาติ 13 ประการ จึงสรุปได้ตามพุทธวจน ว่าด้วยการฝึกจิต ได้ดังนี้ “จิตที่ดีนั้น กวดแก้วุ รักษายาก ห้ามยาก ผู้มีปัญญาสามารถควบคุมให้ตรงได้ เช่น อชญัติ ดุลลูกศรให้ตรง จะนั้น” “จิตนี้อ่อนดืนรนไปมา เหมือนปลาทู่กยกขึ้นจากน้ำโยนไปบนด เพราะนั้น ผู้มีปัญญาจึงควรจะบ่วงแห่งมาร” “การฝึกจิตที่ควบคุมได้ง่าย เปลี่ยนแปลงง่าย ชอบไฝหาเปล่าเรสนี่น่ารำคาญ จัดว่าเป็นความดี เพราะจิตที่ฝึกแล้วย่อมทำสุขมาให้” “ผู้มีปัญญาควรรักษาจิตที่เห็นได้ยากยิ่ง ละเอียดยิ่ง ชอบไฝหาแต่รอมนี่ปรารมณ์า เพราะจิตที่คุ้มครองแล้วย่อมทำสุขมาให้”