ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒ : หน้า 6/152

บารมีทั้ง ๓ ทัศนี่ง ที่ทำให้พระองค์ทรงบรรลุธรรมสิ้นกิเลสอาสะวะและวาสนาทั้งปวง พร้อมกับทรงคุณธรรมพิเศษทั้งหลาย ยิ่งกว่าพระปัจเจกพุทธเจ้าและพระสาวกทั้งปวง จนเป็นเหตุให้เหล่าพระสาวกมีปัญญาต่างต้องเคารพพระองค์ไวเหนือเศียรเกล้า คุณสมบัติพิเศษนั้นคือ ๑. อธิสิล คือ ศีลที่ยิ่งกว่าศีลของปุถุชน เป็นศีลของพระอริยบุคคล ผู้ปราศจากกิเลสสะวะโดยสิ้นเชิงแล้ว คือ สัมมาวาจา สัมมามันตะ และสัมมาอาชีวะ อันเป็นศิลในองค์อรยธรรม ๘ ทำหน้าที่กำจัดกิเลสอันเป็นรากแห่งแห่งทุจริตทางกายและวาจา อย่างสิ้นเชิง ทุจริตทางกายและวาจาไม่เกิดขึ้นอีกเลย ศีลจึงบริสุทธิ์อย่างถาวร เรียกว่า “อธิสิล” ซึ่งแตกต่างจากศีลปกติของปุถุชนผู้เป็นคฤหัสถ์และนักบวชทั้งหลายที่มีกิเลสสะวะอยู่ จึงบริสุทธิ์ได้ชั่วคราว เพราะต้องคอยข่มใจ คอยสมาทานอยู่เสมอ แต่เพราะเหตุที่อธิสิลของพระองค์รงบเกิดขึ้นพร้อมกับอรหันต์จิต อันนำคุณวิสาขะทั้งปวงมาให้ อีกทั้งอรหัตมรรคินทร์นำคุณวิสาขะทั้งปวงมาให้ อีกทั้งอรหัตมรรคก็ยังบรรลุถึงอย่างสมบูรณ์ ๒. ญาณทัสนะ คือ การเห็นและการรู้ความจริงในสรรพธรรมอย่างแจ่มแจ้ง แต่เป็นการเห็นด้วยพระสัพพัญญูาญาณ อันเกิดจากจิตที่บริสุทธ์ซึ่งมีเฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น