ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒ : หน้า 32/152

ควบคู่กันไปจนถึงผลกับจิตใจไปด้วย จึงจะเข้าใจธรรมได้อย่างลึก ซึ่งตามบารมีที่สั่งสม ส่วนผู้ที่ศึกษาพระไตรปิฎกจนแตกฉานแต่ไม่มี ศรัทธา อันเป็นมูลให้เกิดสัมมาทิฐิ แม้ปัญญาในการทรงจำธรรม แต่ไม่มีศรัทธาในการตรัสรู้ธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้า ไม่มีความ เห็นถูกในบุญกุศล จึงไม่ส่งสมกุศลมินทา ศีล ภาวนา เป็นต้น การ ศึกษาและการแสดงธรรมของบุคคลประเภทนี้ มีแต่จะพาตนให้ ทุกข์และพาผู้อื่นให้ได้รับทุกข์ไปด้วย การศึกษาของเขาจึงเปรียบ ด้วยการจับงูพิษเอาไว่าสำหรับขบกัดตนเอง บุคคลใดตามาที่ตั้งใจศึกษาสงฆ์มวดต่าง ๆ จนเกิด ความรู้ความเข้าใจอย่างถูกต้อง แล้วยึดเป็นหลักปฏิบัติในชีวิตด้วย ศรัทธามันไม่กลอแคลน ไม่สงสัย ย่อมมีโอกาสบรรลุธรรมสนะ เห็นแจ้งรู้แจ้งสัจธรรมต่าง ๆ ไปตามลำดับ ๆ ด้วยตนเอง สามารถ ขัดเกลากิเลสรสใจตนให้เหลือน้อยลง ๆ ไปตามลำดับ จนกระทั่งเห็น แจ้งรู้แจ้งอริยสัจ ๔ ครบ ๓ รอบ โดยอาการ ๑๒ นั่นคือ สามารถกำจัด อาสติกเสนิตใจตนได้โดยดีขาด บรรลุมรรค ผล และนิพพาน อันเป็นเป้าหมายสูงสุดในพระพุทธศาสนา สามารถบำเพ็ญคุณเป็น กัลยาณมิตรที่สมบูรณ์แบบให้แก่ชาวโลกได้อย่างกว้างขวาง 20 ที่สุดแห่งธรรม ถึงได้ด้วยความเคารพ www.dattajeewo.com