ข้อความต้นฉบับในหน้า
สรูป
สาระสำคัญแห่งการเคารพพระธรรม คือ
๑. ความตระหนักในคุณของพระธรรมด้วยศรัทธามั่นว่า
พระธรรมคำสอนหรือ "ศาสนาธรรม" ทั้งปวงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ล้วนมีฐานจากธรรมชาตินันทิสรูธี เรียกว่า "โลภุตธรรม"
ซึ่งพระพุทธองค์ทรงค้นพบ และนำมาสั่งสอนให้ทราบความเป็นไป
ของโลกและชีวิตตามความเป็นจริง เป็นหลักประพฤติปฏิบัติสำหรับ
การครองชีวิตถูกต้องดังสมควรด้วยประการทั้งปวง
๒. ทำให้มึีความทรงมั่นว่า ผู้ปฏิบัติตามพระธรรมหรือปฏิบัติ
ศีลธรรมอย่างจริงจังและจริงใจตลอดโดยไม่บกพร่อง ย่อมจะประสบ
แต่ความสุขกายสบายใจ เป็นที่รับรู้ถือไว้วางใจของผู้ใกล้ชิดและ
ผู้่มาที่มาหาสมาคมเกี่ยวข้อง ซึ่งสิ่งเหล่านี้ จะเป็นเหตุให้อบอุ่นใจให้ผู้ปฏิบัติ
ประสบความสุขความเจริญในชีวิตนี้
๓. ทำให้เชื่มันว่า การปฏิบัติตามพระธรรมจนเป็นนิสัย
จะเป็นเสมือนเกราะกำบังไม่ให้ผู้ปฏิบัติตกไปในความชั่ว ทั้งโลกนี้และ
โลกหน้าอย่างแน่นอน ดังธรรมภาษิตว่า "ผู้ประพฤติดีธรรม ย่อมไปไม่ไป
สู่อดี"
๔. การปฏิบัติธรรมเป็นการสะสมบุญบารมีให้อยู่ ยั่ง ยืน
ไปถึงชั้นบรรลุธรรม ผล และนิพพาน ถ้าจะไม่สามารถบรรลุได้ในชาตินี้
บุญบารมีจากปฏิบัติธรรมก็จะสั่งสมไว้สำหรับภาคชาติถัด ๆ ไป
ตราบเท่าที่ยังไม่พ้นวัตถุ