ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒ : หน้า 135/152

อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจิจะทำให้ชีวิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังจะทำให้สมาธิละเอียด ลุ่มลึกไปตามลำดับอีกด้วย ข้อควรระวัง ๑. อย่าใช้กำลัง คือไม่ใช้กำลังใด ๆ ทั้งสิ้น เช่น ไม่บีบกล้ามเนื้อ ตาเพื่อจะให้เห็นนิ่งเร็ว ๆ ไม่เกร็งแขน ไม่เกร็งกล้ามเนื้อต้นท้อง ไม่เกร็งตัว ฯลฯ เพราะการใช้กำลังตรงส่วนไหนของร่างกายก็อตาม จะทำให้จิตเคลื่อนไหวจากศูนย์กลางกายไปสู่จุดนั้น ๒. อย่าอยากเห็น คือทำให้ใจเป็นกลาง ประคองสมาธิให้ผลจากบริการมวลมดและบริการมืนิด ส่วนจะเห็นนิ่งเมื่อใดนั้น อย่ากังวลถ้าถึงเวลาแล้วอิ่มเอง การบังเกิดของดวงนิสิทธินั้นอุบามาเมื่อถึงเวลาเช่นเดียวกับการบังเกิดของดวงอาทิตย์เราไม่อาจเร่งเวลาได้ ๓. อย่ากังวลถึงการกำหนดลมหายใจเข้าออก เพราะการฝึกสมาธิ เพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน อาศัยการนี้ถึง “อโลกสันติ” คือสันแสงสว่างเป็นบาทเบื้องต้น เมื่อฝึกสมาธิจนเข้าถึงดวงปฐมมรรคร ได้แล้วฝึกสมาธิต่อไป ผ่านกายมนุษยะละเอียดกายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกายแล้วจึงเจริญวิปัสสนาในภายหลัง ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องกำหนดลมหายใจเข้าออกแต่ประการใด