ความรักและความผูกพันในครอบครัว : หน้า 28/128

รักลูก-ลูกรัก ลูกรัก แม่ตั้งใจที่จะบันทึกความนึกคิด ประ สบการณ์ส่วนตัวให้ลูกได้รับรู้ และจะบัน ทึกสอดแทรกคำสั่งสอนของหลวงพ่อ และผู้ ใหญ่ที่แม่เคารพให้ลูกได้รู้ได้เข้าใจ และเพื่อ ง่ายต่อความเข้าใจ จะอธิบายโดยใช้ภาษา ของแม่ที่ลูกคุ้นเคย ลูกจะได้เข้าใจนะจ๊ะ ที่จริงถ้าแม่นิ่งนอนใจประมาทในวัยและชีวิต คิดว่าวันข้างหน้า อนาคตข้างหน้ายังอีกไกล คงไม่ต้องทำบันทึกถึงลูก คงจะรอให้ลูกโต และค่อยสอน ค่อยสั่งไปตามอายุและจังหวะ ชีวิตของลูกที่เติบโต แม่คงทำดุจแม่คนอื่น ๆ ที่ คิดว่าจะอยู่กับลูกอีกนานแสนนาน แต่ประ สบการณ์ครั้งสุดท้ายเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ได้เป็น เหตุเตือนสติของแม่ให้รู้ถึงความจริงที่ แท้จริง ว่าแม่หรือใคร ๆ ในโลกนี้จะปฏิเสธ หรือหลีกหนีเสียมิได้ นั่นคือความไม่เที่ยง แท้ของชีวิต ความเจ็บป่วยของสังขาร ลูกจะรู้ว่าความผูกพัน และความสัม พันธ์ของเรา พ่อแม่ลูกค่อนข้างใกล้ชิด เหนียว แน่นและอบอุ่น จนบางครั้ง แม่และพ่อเคยล้อ เล่นว่าเราอบอุ่นกันมากจนร้อนไป ปกติแม่จะ กลับถึงบ้าน 5 โมงเย็น หรือก่อนพระอาทิตย์ ตกดินเสมอ ลูกและน้อง ๆ จะเล่นกันอยู่ที่ สนามหญ้าหน้าบ้านแทบทุกวัน เมื่อแม่เลี้ยว รถเข้าประตูบ้าน จะเห็นลูก ๆ เล่นกันอยู่และ หัวเราะที่เห็นแม่ แม่เป็นสุขมากที่เห็นหน้าตาที่ แจ่มใสของลูก แม่จึงคิดว่า เป็นสิ่งที่ดีที่จะ กลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ตก เพราะเมื่อสมัย ๒๔๕ บันทึก จากใจแม่ แม่อยู่ในวัยเด็ก แม่ไม่ชอบตอนเย็นที่เงียบ เภทฝูง มันจะร้องเรียกขานกันจ้อกแจ้กน่าสนุก เหงาไม่มีพ่อแม่อยู่ใกล้จะรู้สึกว้าเหว่มากบรร- แม่ยังเคยคิดว่า มันคงขานชื่อว่ามาครบตัวหรือ ยากาศยามเย็นแสงสลัว ๆ สะลึมสะลือหม่น ๆ ไม่ เมื่อครบมันก็เริ่มจัดหมวดหมู่บินกลับรัง เสียงนกร้องจะชัดเจนมาก และเสียงเรียกร้อง ของมัน ถ้าลูกสังเกตให้ดี จะแตกต่างจากเสียง เรียกตอนเช้า มันจะเริ่มเรียกขานหาคู่ของมัน เป็นระยะ จนกว่าคู่ของมันจะขานตอบและบิน มาหากันเพื่อจะกลับรังนอน ถ้าเป็นนกประ ลูกคงจำได้ แม่เคยชี้ให้ลูกดูฝูงนกนางแอ่นบิน กลับรัง มันจัดหมวดหมู่สวยงามกว่านกกระ จอกมาก และถ้าเป็นนกกางเขนมันจะมาจับที่ กิ่งมะม่วงบ้านเรา ส่งเสียงร้องหาคู่ของมัน และเราจะได้ยินเสียงคู่มันขานรับไกล ๆ ก่อนที่ มกราคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org