ข้อความต้นฉบับในหน้า
วิทยาลัยออลโซลส์ (All Souls Coll) มองลงไปจากชั้นบนของห้องสมุดแรดคลิฟฟ์ (Radcr iffe Lib.)
ประเทศบราซิล จึงนิมนต์อาตมาไปฉันเพล บากบั่น วิริยะและอุตสาหะทุกอย่าง พร้อม
ที่บ้าน ให้รู้จักครอบครัวของเขา ภรรยาของ
กัสสปะค่อนข้างประหลาดใจที่พบว่า ครูสอน
สมาธิผู้เป็นที่นับถืออย่างยิ่งของสามีตัวเองนั้น
อายุอ่อนกว่าลูกชายคนโตไม่กี่ปี ก่อนกลับอาตมาก็
ได้มอบรูปถ่ายของหลวงพ่อธัมมชโย ซึ่งญาติโยม
ทางเมืองไทยส่งมาเป็นของขวัญให้กลับไปด้วย
หลังจากนั้นอีก ๓-๔ เดือน หลังจาก
กัสสปะกลับไปแล้ว อาตมาก็ได้รับจดหมาย
จากเขาเล่าถึงความสำเร็จในการสอนวิชชา
ธรรมกายในบราซิล มีคนสนใจกันมากและมี
ท่าที่จะขยายตัวอย่างรวดเร็ว เขาอยาก
นิมนต์อาตมาให้ได้มีโอกาสไปวางรากฐาน
การสอนสมาธิด้วยตนเอง แต่จังหวะการ
เดินทางของอาตมาขณะนั้นยังไม่อำนวยเพราะ
ติดเรื่องการเรียน จนกระทั่งต้นเดือนเมษายน
๒๕๓๐ ขณะที่มหาวิทยาลัยปิดเทอมในเทศ
กาลอีสเตอร์ โอกาสนั้นก็มาถึง
เหมือนเป็นแผนผังชีวิตอย่างหนึ่งของ
อาตมา ที่การเดินทางครั้งสำคัญทุกครั้งต้อง
มีเหตุขลุกขลัก กว่าจะสำเร็จได้ต้องใช้ความ
กับความร่วมมืออย่างดีเยี่ยมของญาติโยม
ผู้เกี่ยวข้องทุกคนจึงสำเร็จได้ด้วยดี แม้กระนั้น
ก็เป็นเรื่องหวุดหวิดหวาดเสียว เกือบจะล้มเหลว
อยู่มะรอมมะร่อแต่ก็ผ่านไปได้เป็นจุลกฐิน
การเดินทางไปบราซิลครั้งนี้ก็เหมือนกัน
แม้ว่าได้รับความอุปถัมภ์จากคุณ
ประจักษ์ ผู้จัดการของการบินไทยสาขากรุง
ปารีส ช่วยจัดหาตั๋วฟรีของสายการบิน วอริก
แอร์ไลน์ (Warick Airline) ซึ่งเป็นสายการ
บินประจำชาติของบราซิล ให้ได้โดยสะดวกก็
ตาม สำนักงานผู้ดูแลนักเรียนไทยในกรุง
ลอนดอน แจ้งให้อาตมาทราบก่อนจะเดินทาง
ไปขึ้นเครื่องบินที่ปารีสว่า การขอวีซ่าเข้า
ประเทศบราซิลของอาตมานั้นมีปัญหาเพราะ
เป็นกฎหมายของประเทศที่ไม่อนุญาตให้พระ
ของศาสนานิกายใดเข้าประเทศ ก่อนได้รับ
อนุญาตจากรัฐบาลเป็นกรณีพิเศษ เรื่องราว
ของอาตมาจึงค้างอยู่ที่สถานทูตบราซิล
ในลอนดอน ไม่สามารถทำวีซ่าได้ แต่ตัว
เครื่องบินไปปารีสจองไว้แล้ว จึงจำเป็นต้อง
เดินทางไปฝรั่งเศสก่อน จนกว่าจะได้วีซ่า
และด้วยความอนุเคราะห์ของท่านเอกอัคร
ราชทูตไทยประจำกรุงปารีส
ความช่วย
เหลือและไหวพริบของพนักงานการบินไทย
ที่นั่น และการวิ่งเต้นอย่างสุดฤทธิ์ของกัสสปะ
ที่เมืองบราซิเลีย (Brasilia) นครหลวง
ของบราซิล ส่งเทเล็กซ์มายังกรุงปารีสได้ทัน
เวลา ทำให้อาตมาได้วีซ่าเข้าเมืองก่อนสถาน
ทูตบราซิลปิดเพียงชั่วโมงเดียว และอุปสรรค
ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ การสไตรค์ของ
พนักงานหอบังคับการบินสนามบิน ชาร์ลส
เดอโกล (Charles de Gaulle) ซึ่งตั้งเค้ามา
หลายวันก่อนหน้านั้น สลายตัวลงในวันเดียว
กันนั้น คือวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๓๐ อาตมาก็
ขึ้นเครื่องบินของสายการบินวอริก มุ่งหน้า
สู่ประเทศบราซิล ตามกำหนดการเดิมทุก
ประการ
อ่านต่อฉบับหน้า
มกราคม ๒๕๓๑
Kalyanamitra.org
๐ ๓๔