การทำบุญและการขอบคุณ : หน้า 115/128

บทที่ ๙ “หนังสือดีๆ ต้องอยู่กับคน ดีๆจึงจะมีค่า” ต่อจากฉบับที่แล้ว เช้าวันนั้นโกลาหลกว่าทุกวัน บ่าวไพร่ต้องตื่นแต่มีด จัดเตรียมอาหาร สถานที่และพิธีการต่าง ๆ กันวุ่นวาย ท่าน เศรษฐีทองและก้านแก้ว ได้จัดงานทำบุญถวายสังฆทานขึ้น เนื่องในวันเกิดอายุครบสิบเอ็ดขวบของหลานฝาแฝดทั้งสอง เรือที่ส่งไปรับพระมาถึงแล้วเข้าเทียบท่า ภิกษุเดินขึ้นมาเป็น ทิวแถวทีละองค์ ๆ นับจำนวนได้สิบเอ็ด เศรษฐีทองนิมนต์ ท่านขึ้นสู่เรือน จัดน้ำร้อนน้ำชา หมากพลูถวาย สักครู่จึงเริ่มพิธี เสียงสวดมนต์ก่อให้ใจสงบ ความปิติหยั่งลึกเข้าไปในดวงใจ พุทธศาสนิกที่มาชุมนุมกันอยู่ ณ ที่นั้น เด็กน้อยเจ้าของงาน นั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่เคียงกัน ถัดออกไปเป็นตายาย แม่ อุ่นเรือน ญาติผู้ใหญ่ เพื่อนบ้าน และคนงานในบ้านที่ไม่มี หน้าที่ช่วยในครัว ทุกคนมีสีหน้าแช่มชื่นไม่น้อยไปกว่ากัน เมื่อพระฉันภัตตาหารแล้ว ทำพิธีรับสังฆทาน อาหาร คาวหวาน ดอกไม้ธูปเทียนถูกจัดใส่กะละมังจนเพียบ ปัญญา คุณและบุญกัญญารู้สึกตื่นเต้นที่ได้ประเคนของถวายพระ ด้วยตนเองทุกขั้นตอนเช่นนี้ พิธีเสร็จสิ้นลงแล้ว พระกลับไปสู่อาราม แต่เสียง สวดมนต์ให้พร ยังดังก้องอยู่ในหัวใจเด็กน้อย เศรษฐีทองและก้านแก้วปลาบปลื้มเป็นล้นพ้น เมื่อ พี่น้องทั้งสองมาคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า กราบลงแทบเท้า แล้ว กล่าวปิยวาจา “ตาจ๋า ยายจ๋า บุญกับพี่ ไม่มีพ่อแม่ หากไม่มีตายาย เราคงจะไม่มีโอกาสเรียนหนังสือ ไม่มีอาหารจะกิน ไม่มี บ้านจะอยู่... NITIAN bodae บุญกัญญาเผยความรู้สึกจากก้นบึ้งของหัวใจที่เศร้า ลึก ๆ ต่อความเป็นลูกกำพร้าของตน “เราคงจะไม่มีความสุข ไม่รู้จักความอบอุ่น หากตายาย ไม่เมตตา เราทั้งสองจึงมากราบขอบพระคุณ และขอพรวันเกิด จากตายายด้วยครับ” ปัญญาคุณช่วยพูดต่อ แล้วทั้งสองก็ค่อย ๆ ประคอง พานดอกไม้ที่จัดตกแต่งโดยฝีมือบุญกัญญา เป็นกลีบกุหลาบ ร้อยเป็นมาลัยตุ้มเสียบก้านให้ดูคล้ายดอกไม้ แซมด้วยใบปริก อย่างสวยงามเข้าไปให้ตายาย เศรษฐีทองและก้านแก้วลูบหลัง ลูบไหล่หลานรักด้วยน้ำตานองหน้า อุ่นเรือนต้องแอบปาด หยาดน้ำใสที่คลอหน่วยตาทั้งสอง บ้านนี้มีแต่น้ำตาแห่งความ อาลัย น้ำตาแห่งความโศกศัลย์มาช้านานแล้ว อา! บัดนี้ น้ำตาแห่งความปิติได้บังเกิดขึ้นเพราะเลือดเนื้อเชื้อไขของ แตงไทย “จงอยู่ดีมีสุขเถิดนะลูกนะ ขออานุภาพของพระรัตนตรัย จงคุ้มครองรักษาเจ้าทั้งสองให้แคล้วคลาดจากภัย มีแต่ ความสุขความเจริญเถิด” ตายายร่วมกันอวยพร หลานทั้งสองก้มลงกราบแทบเท้า อีกครั้ง ก่อนจะหันมากราบอุ่นเรือน ญาติผู้เป็นที่รักประดุจ มารดา ตลอดไป “เจริญๆ เกิดนะจ๊ะ ให้แข็งแรง เฉลียวฉลาด มีความสุข อุ่นเรือนให้พรหลาน แล้วดึงตัวเข้ามากอดไว้ทั้งสองคน บ่าวไพร่ที่เห็นเหตุการณ์ต่างพลอยซาบซึ้งตื้นตันใจไป ตาม ๆ กัน บ่ายวันนั้น สองพี่น้องก็จัดเตรียมพานดอกไม้ที่สวยงาม อีกจานหนึ่ง ให้คนพายเรือไปส่งยังบ้านพ่อครูมงคลที่ท้ายคลอง พ่อครูมงคลเป็นชายชราอายุอานามพอ ๆ กับท่านเศรษฐี บ้านของเขาจัดเป็นที่สอนหนังสือ มีเด็ก ๆ ในหมู่บ้านมาฝากตัว เป็นศิษย์มากมาย ความเป็นผู้ให้วิชา และความเป็นคนดียิ่ง ของพ่อครู ทำให้ชาวบ้านรักใคร่นับถือโดยทั่วกัน ไม่เพียง ความรู้ทางหนังสือเท่านั้นที่พ่อครูสอนสั่ง ความรู้เกี่ยวกับ การดำเนินชีวิต พ่อครูก็เพียรสอน เพื่อให้เยาวชนของชาติ มีหลักการที่ดีงามในการครองตน ครองคน และครองงาน อย่างถูกต้องด้วย ใคร ๆ จึงรักและเรียกขานว่า "พ่อครู” “พ่อครูครับ พ่อครูอยู่ไหมครับ” ปัญญาคุณร้องเรียก Kalyanamitra.org ดดด