การทำงานในฤดูร้อน : หน้า 100/128

๕๖ แจ้ง ย่างเนื้อโดยสอดด้วยเหล็กเสียบและแกว่งหม้อขนาด เย็นวันหนึ่งขณะดวงตะวันตกดิน ยอร์ชได้พบต้น และดูเหมือนจะงอกออกมาจากในทราย เขาเดินวน รอบ ๆ ต้นของมัน พลางตรวจดูใบอันหนาและมีหนาม เขาได้ฉีกผ้าจากถุงผลไม้ที่เขาแบกมาด้วยออกชิ้น หนึ่งแล้วนอนราบลงบนพื้นทราย เขียนวาดภาพ ของต้นไม้นั้นไว้ ใหญ่ไปมาบนเปลวเพลิง เมื่อเคี่ยวสุกได้ที่แล้ว ก็วาง ไม้ที่แปลกกว่าชนิดใด ๆ ที่เขาเคยเห็นมา มันใหม่มาก หม้อลงบนพื้นดิน คนครัวจุ่มทัพพีลงไปในหม้อ ตัก อาหารกำลังร้อนเทลงในชามของคนงานที่กำลังหิวมาเข้า แถวคอยรับทีละคน งานชนิดนี้สำหรับเด็กเล็ก ๆ ปฏิบัติ ได้ไม่ง่ายเสมอไป เพราะว่าถ้าทำช้าไปหรือปล่อยให้ อาหารร้อน ๆ กระฉอกแล้ว ก็อาจจะถูกลวก หรือมิฉะ นั้นก็อาจจะถูกตบศีรษะอย่างแรง นอกจากงานที่ กล่าวแล้ว ยอร์ชยังมีงานให้อาหารและอาบน้ำม้า หลายตัว ขนขยะมูลฝอยไปฝั่ง และล้างถ้วยชามกองโต ๆ อีกด้วย ยอร์ชได้ทำงานคุ้มกับค่าจ้างทีเดียว ครั้นถึงกลางฤดูร้อน แสงแดดแผดเผาอยู่ตลอด วัน ไม่มีที่ตรงไหนจะอาศัยหลบความร้อนได้ คนทั้ง หลายทำงานอยู่กลางแจ้งไม่มีต้นไม้เลย เมื่อยอร์ชเดินย่ำ ไปมาตามทางเดินมือถือถังน้ำและกระบวยนั้น เขา พยายามลืมความร้อนด้วยวิธีคิดถึงต้นไม้ใบดก ๆ คิด ถึงหญ้ามอสส์สีเขียวอยู่ ณ ที่แฉะ ๆ ใกล้ลำธาร และนึก เอาว่ามีเม็ดฝนเย็น ๆ ตกลงมา ซึ่งบางทีก็ได้ผล ยาม กลางคืนเป็นเวลาที่เบิกบาน เมื่อพระอาทิตย์ตกดินสิ้น แสงแล้วก็มีคลื่นอากาศเย็นผ่านมา คนทั้งหลายลงนอน เหยียดบนพื้นดินแล้วก็หลับสนิท ยอร์ชได้เซ็นสัญญาไว้ว่า จะทำงานเฉพาะในฤดู ร้อนเท่านั้น เมื่อครบสามเดือนแล้วเขาก็รวบรวมเงินได้ จำนวนหนึ่ง มากกว่าที่เคยได้มาแต่ก่อน แล้วก็ออกเดิน ทางไปทางทิศตะวันตก ไม่กลับไปทางทิศตะวันออก ต่อมาอีกสิบห้าปีภาพระบายสีของต้นไม้ ที่กล่าวนี้ ได้รับความชมเชยอย่างมีเกียรติในงาน ศิลปกรรม (World's Columbian Exposition) ในฬิกาโก้ ต้นไม้นั้นเป็นที่รู้กันว่าเป็นต้นไม้ที่หายาก เป็นต้นไม้ใน ตระกูลยุคคา แอนกุสติโฟลิอา (Yucca Angustifolia) กับมีต้นกระบองเพชรงอกอยู่ข้าง ๆ ด้วย เมื่อลมหนาวแห่งฤดูใบไม้ร่วงเริ่มย่างเข้ามา ยอร์ช ก็ออกเดินทางกลับมาที่แคนซัส หอพักของโรง เรียนในชนบทแห่งแดนกันดารนี้หายาก ยอร์ชสำนึกอยู่ เสมอว่าสิ่งที่เขาต้องการที่แท้จริงนั้นก็คือโรงเรียน ยอร์ชไม่ได้ตั้งใจว่าจะหยุดที่ตำบลโอเลธแห่ง แคนซัส แต่เครื่องหมายร้านตัดผมสีสดได้สะกิดสาย ตาของเขา มันเหมือนกับแท่งลูกกวาดเป็นเป้อมิ้นต์ ขนาดมหึมาติดยอดด้วยลูกกลมสีทองอันสดใส และข้าง หลังหน้าต่างที่มีแสงสว่างส่องอยู่นั้น เขาเห็นป้าย บอกว่า “ต้องการเด็กชาย” เขาจึงเดินเข้าไปในร้านนั้น ชายชื่อ บิ๊กแน็ต ได้เงยหน้าขึ้นมองดูยอร์ชอย่าง ฉับพลัน เขาหวังว่าจะได้ลูกค้าอีกคนหนึ่ง เมื่อเขาเห็น ตามทางที่มา เพราะใคร่จะรู้ว่าจะมีอะไรต่อไปอีก รูปร่างอันเร่อร่าของยอร์ชแล้ว เขาก็ทำหน้านิ่วนิด เขาอยากจะเห็นเทือกภูเขา และอยากจะรู้จักคุ้นเคยกับ โลกของ “พระบิดา” (พระเจ้า) ให้ดียิ่งขึ้น เขาได้ทำงานหน้าที่ประกอบอาหารที่ไร่เลี้ยง ปศุสัตว์อยู่พักหนึ่ง แล้วเริ่มเดินทางไปกับหมู่คนรับจ้าง เก็บผลไม้ลงไปทางใต้ ชีวิตของต้นไม้แปลก ๆ แห่งนิว หนึ่ง พยักหน้า แล้วเริ่มเรื่องที่เล่าค้างไว้ต่อไป พลางขลิบ เคราอันดกที่กำไว้ในมืออีกสองสามเส้นด้วยความ ระมัดระวัง เม็กซิโกทำให้เขาติดใจ เขาได้ใช้เวลาเก็บดอกไม้ในที่กัน ดารไปหลายชั่วโมง การที่ได้ตากแดดอยู่นาน ได้พัก ผ่อนภายหลังทำงานหนัก และได้อยู่ในที่กลางแจ้งเป็น เวลาติดต่อกันชั่วระยะเวลาหนึ่ง เหล่านี้รวมกันส่งกระแส ชีวิตใหม่เข้าสู่ร่างกายอันแบบบางของยอร์ช ชั่วเวลาเล็ก น้อยเขาก็เจริญเติบโตขึ้น ประดุจลำต้นอันแข็งแรง ของต้นไม้ที่เกิดในถิ่นกันดาร ทั้งนี้ยังความงงงวยให้ แก่ตัวเขาเองไม่น้อย มกราคม ๒๕๐๑ Kalyanamitra.org