ประสบการณ์การป่วยและการทำสมาธิ : หน้า 30/128

พยาบาล ใครจะพาไป พ่อก็ยังไม่กลับ คุณ ยายก็ยังไม่กลับ มีแต่ลูกตัวน้อย ๆ ของแม่ สามคน แม่รำลึกถึงหลวงพ่อที่วัดพระธรรมกาย ทันที แม่จำคำพูดท่านได้ ท่านเคยสอนแม่ว่า เมื่อเราเข้าที่คับขันหรือมีความทุกข์ ทรมานให้ “เจาะ” บุญมาใช้ โดยขั้นแรกให้ รำลึกถึงความดีที่เราได้ทำมาแล้ว ให้ ความทุกข์ทรมานและความตายมาเยือน แม่ ไม่สามารถจะนำทรัพย์สมบัติที่เพียรหา มาตลอดชีวิตติดตัวไปได้ นอกเสียจากเปลี่ยน ทรัพย์สมบัติเหล่านี้ให้กลายเป็นทรัพย์ละเอียด ด้วยการให้ทานนั่นเอง ที่จะทำให้เกิดผลบุญ เป็นเครื่องมือนำทาง และเป็นเพื่อนแท้ในยามที่ เราได้พบกับความตายและความทุกข์ยาก ลูก คงไม่เสียใจใช่ไหม ถ้าแม่จะบอกลูกว่า แม้แต่ นึกจนใจชุ่มชื้นแล้วอธิษฐานจิตตามที่เรา สายใยของความรัก ความผูกพัน ก็ไม่สา มารถปลอบประโลมให้พ้นจากความทรมาน ของทุกขเวทนาได้ ลูกอาจจะถามแม่ว่า แล้ว ใคร...อะไรล่ะคะแม่...ที่จะเป็นที่พึ่งในนาทีวิกฤติ เช่นนี้ได้...ตนที่ฝึกดีแล้วไงล่ะลูก ที่จะเป็นที่ พึ่งได้ แต่ต้องเป็นตนคือ กายภายในตัว เรานะลูก ที่เรียกว่า “ธรรมกาย” นั่นแหละ ต้องการ แม่รีบนึกถึงความดีที่แม่ได้กระทำ ได้ และนึกถึงพฤติกรรมของตัวเอง ความดีที่ แม่นึกได้กลับเป็นการให้ทานที่สมบูรณ์แบบ คือวัตถุทานหามาได้ด้วยความบริสุทธิ์ ผู้รับ บริสุทธิ์ด้วยศีล และได้ลงมือกระทำสมความ ตั้งใจ ใจของแม่เป็นสุข ตัวเบาสบาย แม่รำลึก ได้ต่อเนื่องถึงบุคคลที่เป็นยอดกัลยาณมิตรที่ ที่พอจะช่วยได้ และเรายังต้องมีที่พึ่งที่สำ เมตตาอบรมสั่งสอนให้แม่เห็นประโยชน์ของ การให้ทานเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงชีวิต ภาพ หลวงพ่อธัมมชโยปรากฏขึ้น แม่กราบขอ อนุญาต ขอฝากชีวิตแม่ให้อยู่ในบารมี ของท่าน สิ้นคำอธิษฐาน แม่รู้สึกว่าอยู่ ในกลางดวงบุญของท่าน เป็นหลุม โพรงกว้างใหญ่สว่างใสมาก แม่นำความ รู้สึกทรมานลงไปตรงนั้นทั้งตัว รู้สึกเย็น สบาย ยิ่งดิ่งลงตรงกลาง ยิ่งสบาย หลุม ขยายใหญ่มากขึ้น ใสสว่างสบายมากขึ้น จนแม่อธิบายเป็นตัวหนังสือไม่ได้ ยากที่ จะหาคำมาอธิบายได้ แม่หลับไปประมาณ สามชั่วโมง ลืมตาขึ้นมาเห็นลูกนั่งเฝ้า ไม่รู้ลูก นั่งเฝ้าอยู่นานเท่าไร แต่สายตาที่ลูกมอง นั้น แม่สัมผัสถึงความรักความห่วงใยของลูก ได้ชัดเจน รู้ว่าความรักที่แม่ทุ่มเทให้ลูกตลอด เวลา 6 ปีที่ผ่านมามิได้หายไปไหน มันฟูม ฟักอยู่ในตัวลูก และเติบโตอย่างสมบูรณ์ใน ชีวิตจิตใจของลูก พร้อมที่จะถ่ายเทให้แม่ได้รับ คืน ตกดึกคืนนั้น คุณยายพาแม่ไปโรงพยา บาล คุณหมอบอกว่าเป็นอาการของเลือดไป เลี้ยงสมองไม่ทัน ประสบการณ์ครั้งนี้แม่ได้เรียนรู้ว่า เมื่อ คัญด้วยคือ พระสงฆ์ที่บริสุทธิ์ด้วยศีล ถึง พร้อมด้วยธรรมะและจรณะ แม่คงต้องอธิ บายชี้แจงสิ่งเหล่านี้ให้ลูกได้รู้โดยละเอียด ในบันทึกต่อไป ด้วยสาเหตุนี้ แม่จึงตัดสินใจที่จะเขียน บันทึกถึงลูก “บันทึกจากใจแม่” เพราะแม่ไม่ รู้จริง ๆ ว่าจะตายเมื่อไหร่ ความตายเสมือน ฝาแฝดของการเกิด เมื่อไหร่...ที่ไหน... ไม่มีใคร รู้ใครบอกได้ แต่ที่แน่ๆ มันจะต้องเกิดขึ้น แม่ ไม่มีเวลาที่จะเล่นกับชีวิตที่เหลือของแม่อีก แล้ว แม่ต้องใช้เวลาที่มีอยู่ทั้งหมดทำความดี ให้ครบถ้วน แต่สำหรับลูกแล้ว เวลาในชีวิต อีกยาวนานอาจจะเกิดผิดพลาด หรือหันเห ออกจากทางแห่งความดีได้ แม่ได้แต่หวังว่า ถ้าแม่เริ่มบันทึกถึงลูก ถ่ายทอดประสบการณ์ และคำสอนของกัลยาณมิตรทั้งหลายที่ได้เข้า มาในแวดวงชีวิตของแม่ ให้ลูกได้รับรู้ สิ่ง เหล่านี้ จะเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงประคับประคอง ชีวิตของลูกให้เดินทางไปสู่ความสุขอัน แท้จริง รสอาหาร...เอิบอาบซึมซาบจิต รสนใจ มิ่งมิตรเสน่หา รสนาคา...สวยสด รสวาจา รสธรรมะ...ล้ำค่ากว่าใดเอย ด้วยความปรารถนาดีจาก ด้วยใจรัก แม่แดง ห้างหุ้นส่วนจำกัด ธารินทร์ สถานีบริการน้ำมันออกเทนสูงสุดของป.ต.ท. ถ.จิตรประสงค์ อ.กุมภวาปี จ.อุดรธานี และ สามเสนคอร์ท อพาร์ทเมนท์ที่สมบูรณ์แบบสำหรับทุกท่าน ถ.นครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพฯ ๑๐๓๐๐ โทร. ๒๔๑-๓๗๘๔, ๒๔๑-๓๗๘๕, ๒๔๑-๔๒๑๗ เราบริการเพื่อทุกท่าน เชื่อมั่นในคุณภาพ ๒๖ Kalyanamitra.org มกราคม ๒๕๓๑