นิทานฤๅษีเลี้ยงงู : หน้า 24/128

ฤๅษีเลี้ยงงู เล่านิทานให้หลานฟัง “น้าอี๊ด” 77 ๒๐ สวัสดีปีใหม่ค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน “คนว่ายาก” นี่ไม่ดีเลยนะคะ เพราะคนที่มี ความรู้เขาจะสอน เขาก็เหนื่อยหน่ายต้องพูดหว่านล้อม ชี้แจง อธิบายกันยืดยาว แล้วไม่ใช่ว่าจะทำให้คน ว่ายากเชื่อได้อีกด้วย คนประเภทนี้มักจะต้อง “เถียง” ไว้ก่อนเสมอ หลังจากเถียงเสร็จแล้วก็ไม่ยอมทำตาม เข้าลักษณะเป็นคน “อวดดี” อย่างหนึ่ง คนพวกนี้ ในที่สุดก็ไม่มีใครเขาอยากจะข้องแวะด้วย ต้องปล่อย ให้ไปผจญชีวิต แก้ปัญหาเอาเอง บางคนก็ “แทบตาย” แต่บางคนก็ “ถึงตาย” ไปเลย ในสมัยพุทธกาลมีคนดื้อ ๆ อย่างนี้อยู่ไม่น้อยเลย แม้บางคนมาบวชเป็นพระภิกษุแล้ว ก็ยังมีนิสัยดื้อ ติดตัวข้ามภพข้ามชาติมา เพื่อนภิกษุจะว่ากล่าว Wwww ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี มีบุตรเศรษฐี ผู้หนึ่ง มีความรู้ความสามารถดีมาก ครั้นต่อมาเมื่อบิดามารดาสิ้นชีวิตลง ชายหนุ่ม ได้พิจารณาเห็นว่า พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ทวด ของตน ต่างก็ครอบครองทรัพย์สินสมบัติของตระกูลสืบต่อ กันมาหลายชั่วคน แต่แล้วก็ต้องตายจากสิ่งเหล่านั้นไป ไม่มีใครสามารถนำทรัพย์สมบัติอันมีค่านี้ติดตัว ไปได้เลย แม้สักชิ้นเดียว เมื่อพิจารณาดังนี้ จึงนำทรัพย์สมบัติทั้งหลาย ออกแจกจ่ายทำทานจนหมดสิ้น แล้วออกบวชเป็นฤาษี ประพฤติพรหมจรรย์อยู่ในป่าหิมพานต์ จนสำเร็จ ฌานโลกีย์ บรรลุอภิญญา ๕ สมาบัติ ๘ มีผู้เลื่อมใส ออกบวชเป็นศิษย์ถึง ๕๐๐ คน ตักเตือนอย่างไรก็ไม่เชื่อฟัง จนกระทั่งนิสัยดื้อดึง อยู่มาวันหนึ่ง มีลูกงูพิษตัวหนึ่งเลื้อยผ่านอาศรม ว่ายากของภิกษุรูปนี้ทรงทราบไปถึงพระพุทธองค์ ที่พักของศิษย์ผู้หนึ่ง ทันทีที่เห็นลูกงูพิษ ศิษย์ผู้นั้นก็ พระองค์จึงตรัสสั่งสอน โดยยกเรื่องราวในอดีตชาติ บังเกิดความรักขึ้นมาจับใจ จึงจับงูนั้นใส่ในกระบอก ของภิกษุรูปนี้มาตรัสเล่าให้ฟังซึ่งมีเนื้อเรื่องดังนี้ค่ะ ไม้ไผ่ ทำฝาปิดเรียบร้อย เมื่อถึงเวลาก็นำอาหาร Kalyanamitra.org มกราคม ๒๕๓๑