ความมุ่งมั่นในการช่วยเหลือประชาชน : หน้า 64/128

มีลายพระหัตถ์เต็มไปหมด ท่านเก็บไว้เปรียบ เทียบกับบริเวณใกล้เคียง ในคราวเสด็จ พระราชดำเนินครั้งต่อไป ทรงทวงแผนที่มาก แผนที่แผ่น ใหญ่โตมาก เต็มไปด้วยข้อมูลที่ทรงสอบ ถามจากราษฎร คิดดูซิครับ ทรงสอบถาม ข้อมูลครั้งละนานๆ นับเป็นชั่วโมงอย่างนั้น ประทับนั่งไม่ขยับเขยื้อน ไม่ทรงเหน็ดเหนื่อย บ้างหรือ ระหว่างนั้นพวกเราที่ยืนอยู่นอก ก็สบายไป ได้พักผ่อนเปลี่ยนอิริยาบถบ้าง แต่พระองค์ท่านเป็นแต่ออกจากประตู พระตำหนัก ทรงขับรถเอง ทรงเดิน ทรงงาน ทรงซักถามข้อมูล แล้วทรงเรียกพวกเรา ให้คิดร่วมกับพระองค์ว่า อย่างนี้ทำได้ไหม หรืออย่างนั้นทำไมทำไม่ได้ ทรงรับความ คิดเห็นของผู้อื่นด้วย สมมุติพระองค์ท่าน รับสั่งอะไร แล้วทําตามหมดนี้ ไม่ทรงโปรด เลย ผมว่า พระองค์ท่านทรงเป็นเลิศทุก อย่างนะ ความอดทนเป็นเลิศ ความมุ่งมั่น ตั้งพระทัยในการทำงานเป็นเลิศ เลิศทุก อย่าง...” บางครั้งเมื่อเสด็จพระราชดำเนินกลับ พระตำหนัก ก็ยังทรงงานต่อจนดึกดื่นเที่ยงคืน ด้วยความมุ่งมั่นในพระราชหฤทัยว่า จะ ช่วยขจัดทุกข์บำรุงสุขแก่อาณาประชาราษฎร์ เพื่อประชาชนทำให้ต้องทรงงานหนักมาก ทรงตรากตรำพระวรกายมาหลายสิบปี มิได้ ทรงพักผ่อนเลย ทำให้ทรงพระประชวร หนักมากในปี พ.ศ. ๒๕๒๕ พสกนิกรทั้ง ประเทศเฝ้าติดตามพระอาการประชวรด้วย ความวิตกและห่วงใย ทุกดวงใจจดจ่ออยู่ที่ ทูลกระหม่อมแก้วเพียงพระองค์เดียว ช่อดอกไม้และกำลังใจในรูปแบบต่าง ๆ จากประชาชน ถูกส่งเข้าพระตำหนักสวน จิตรลดามากมายนับไม่ถ้วน ทุกดวงใจรวม พลังแห่งความจงรักภักดี น้อมเกล้าน้อม กระหม่อมถวายพระพรชัยมงคล แม้กระทั่ง พระภิกษุสามเณรทั่วประเทศ ต่างระฆัง สวดมนต์ภาวนา ขอให้ทรงหายจากพระ bo ประชวรโดยเร็วเถิด ถึงกระนั้นก็ตาม ทุก ลมหายใจทุกนาทีแห่งพระชนม์ชีพของ พระองค์ ทรงอุทิศให้ประชาชนจนหมดสิ้น “เมื่อปี ๒๕๒๕ มีเหตุการณ์ที่ทำให้ผม ประทับใจมาก เพราะทรงประชวรหนัก ผมคิดว่าหนักจริง ๆ แต่ระหว่างนั้น พระองค์ ทรงเรียกเข้าเฝ้า มีอยู่คราวหนึ่ง ผมจำได้ดี เพิ่งทรงหายจากประชวรใหญ่ ประทับนั่ง พระเก้าอี้ ปกติแล้วไม่เคยประทับเก้าอี้ ประทับกับพื้น ผู้คนก็ห้อมล้อมพระองค์ท่าน ที่ทรงงานอยู่ แต่คราวนี้ประทับเก้าอี้แล้ว ทรงกางแผนที่ทรงงาน รู้ไหมครับ พระองค์ ท่านทรงพยายามจะรับสั่ง แต่พวกเราไม่ได้ยิน พระสุรเสียงเลย ทรงพยายามมากตั้งหลาย ชั่วโมง แต่พระสุรเสียงก็ยังเบามาก พอจับ ใจความได้เท่านั้น นี่แสดงว่า ทรงห่วงงาน เพื่อประชาชนมาก โดยมิได้ทรงห่วงพระ วรกายเลย หลังจากนั้นราวสองสามเดือน ใน คราวที่ทางราชการประกาศว่า พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงปรากฏพระองค์ ในโทรทัศน์คราวแรก คราวนั้นแหละ พระองค์ทรงเรียกพวกผมเข้าเฝ้า ตอนนั้น เวลารับสั่งพอมีพระสุรเสียงบ้าง แต่พระ พักตร์ยังซีดเซียวอยู่ โทรทัศน์ก็มาถ่าย พวกเราก็นั่งล้อมรอบพระองค์อยู่ พระเจ้า อยู่หัวทอดพระเนตรโทรทัศน์ พร้อมกับ อธิบดีกรมชลประทาน ผมก็นั่งดูอยู่ด้วย ทรงสนใจข่าวต่าง ๆ มาก ท่านห่วงปัญหา น้ำท่วม ห่วงประชาชน ทั้ง ๆ ที่ยังทรง พระประชวร พยายามที่จะทรงงานตลอด เวลา ทรงอดทนมาก ทรงงานหนักมากกว่า พวกเราหลายเท่านัก...” ประชาชนชาวไทยจึงมีความโชคดี ที่สุด ที่มีองค์พระประมุขผู้ประเสริฐสุด อย่าง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพล อดุลยเดชมหาราช นับวัน ความทุกข์ยาก ลำเค็ญกำลังจะหมดไปจากแผ่นดิน ราษฎร อยู่ดีมีสุขขึ้นกว่าแต่ก่อน ความขัดแย้งต่าง ๆ นับวันจะผ่อนคลาย เพราะด้วยพระเมตตา พระบารมีอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ สิ่งที่ยัง มั่นคงและไม่แปรเปลี่ยนตลอดกาล คือ น้ำพระทัยที่เปี่ยมด้วยพระมหากรุณาธิคุณ รอยพระบาทแห่งพระกรุณา ยังคงก้าวทาบ ทับไปทุกแห่งหนบนผืนแผ่นดินไทย พระ เสโทยังคงหลั่งชโลมพระวรกาย เสด็จ พระราชดำเนินฝ่าดงพงรก ข้ามหุบเหว ลำธารไปได้ไม่ทรงหวั่น บางครั้งสายฝนเท ลงมาอย่างหนักหน่วง ก็ไม่อาจขวางกั้น พระองค์ได้ ทรงบากบั่นไปให้ถึงที่หมาย ด้วยทรงทราบว่า มีประชาชนผู้ยากไร้รอ พระองค์อยู่ด้วยความหวัง ทรงยอมฟันฝ่า อุปสรรคอันตราย ตรากตรำพระวรกาย ดีกว่าจะดับความหวังของราษฎรให้เลือนหาย แม้ต้องเลียบเลาะลำธารไหลเชี่ยวกราก ดั้นด้นไปตามชายคา ตามใต้ถุนหมู่บ้านต่าง ๆ ต้องขึ้นเขา ลงห้วย ซึ่งสูงชันหลายสิบองศา หรือทรงต้องขับรถยนต์พระที่นั่งลุยไปบน ตอไม้โขดเขินเนินหิน ทรงท่าได้เสมอ บางครั้งทรงโดนหากกัด โดนหนามทิ่มแทง พระวรกายก็มิได้ทรงสนพระทัย ระหว่าง ที่ข้าราชบริพารเข้าไปถวายการปลดตัวทาก จากพระวรกาย พระองค์ก็ทรงงานไปตาม ปกติด้วยพระทัยมุ่งมั่นเพียงเพื่อประชาชน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงทรง เป็นยิ่งกว่ากษัตริย์ ทรงเป็นผู้นำที่แตกต่าง จากผู้นำคนไหนในโลก ทรงน้อมพระองค์ ลงมาเคียงข้างประชาชน ทรงเป็นมหามิตร ผู้ร่วมทุกข์กับทวยราษฎร์ ทรงเป็น “พ่อ พระภูมิพล” อันยิ่งใหญ่ด้วยขันติธรรม ทรงโอบอุ้มพสกนิกรทั้งแผ่นดินไว้ในดวง พระราชหฤทัยเสมอมา ทรงจุติจากฟ้ามา ก่อเกื้อแผ่นดินสยามให้เป็น แผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง ด้วยทศพิธราชธรรมโดยเที่ยง แท้ แม้เวลาจะเปลี่ยนไป แต่น้ำพระทัย ไม่เปลี่ยนแปลง K· มกราน พ๕๐๐ Kalyanamitra.org