ความปรารถนาของกุฎมพี : หน้า 84/128

๘๐ ความปรารถนาว่า “ขอให้เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลาย ผู้มี ทิพยจักษุจากเมื่อแสนกัปที่ล่วงมาแล้ว” ดังมีเรื่อง เล่าว่า พระอนุรุทธเถระได้เกิดเป็นกุลบุตรกุฎมพี ผู้มี อิสระคนหนึ่ง ซึ่งตรงกับพุทธกาลของพระปทุมุตตร สัมมาสัมพุทธเจ้า อยู่มาวันหนึ่ง กุฎมพีนั้นได้ไปยังพระวิหารร่วมกับ มหาชน เพื่อฟังพระธรรมเทศนา เวลาที่กุฎมพีนั้นไปถึงพระวิหารแล้ว ก็ถวาย บังคมพระปทุมุตตรพุทธเจ้า แล้วยืนฟังธรรมกถาอยู่ ภายนอกที่ประชุม พระปทุมุตตรพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแล้ว จึงทรงตั้งพระภิกษุผู้มีทิพยจักษุรูปหนึ่งไว้ใน ตำแหน่งอันเลิศด้านทิพยจักษุ ฝ่ายกุฎมพีนั้นเห็นแล้วคิดว่า “พระภิกษุรูปนี้มี ความดีมาก จนพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศตั้งไว้ใน ตำแหน่งอันเลิศฝ่ายทิพยจักษุ แม้ตัวเราก็ควรจะเป็น ผู้เลิศด้วยทิพยจักษุในพระศาสนาของพระพุทธเจ้า พระองค์หนึ่ง ซึ่งจะเสด็จอุบัติในอนาคตกาล” พอคิดเช่นนี้แล้ว ก็แทรกแหวกกลุ่มชนเข้าไป กราบทูลนิมนต์พระปทุมุตตรทศพล พร้อมทั้งพระ ภิกษุสงฆ์หนึ่งแสนรูป ด้วยเจตนาเพื่อให้เสด็จเข้าไป ฉันภัตตาหารที่บ้านของตน รุ่งเช้าขึ้น กุฎมพี่ก็ได้วโรกาสถวายมหาทาน แด่พระภิกษุสงฆ์มีองค์พระปทุมุตตรพุทธเจ้าทรงเป็น ประธาน สมเจตนารมณ์ที่ตั้งไว้ วันหลัง ๆ มา ก็จัดการถวายมหาทานอย่างนั้นอีก ติดต่อกัน ๗ วัน และในวันที่ ๗ ก็ถวายผ้าอย่างดี พร้อมด้วยเครื่องเย็บและเครื่องย้อมแด่พระปทุมุตตร พุทธเจ้า และพระภิกษุสงฆ์แสนรูป แล้วตั้งความปรารถนา ขึ้นในที่เฉพาะพระพักตร์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าพระองค์ได้กระทำการสักการบูชาใน คราวนี้ มีพึงประสงค์ทิพยสมบัติหรือมนุษยสมบัติ อย่างใดอย่างหนึ่งเลย พระองค์ทรงตั้งพระภิกษุใด ไว้ในตำแหน่งอันเลิศกว่าพระภิกษุทั้งหลาย ผู้มี ทิพยจักษุล่วงจากวันนี้มา ๗ วันนั้น ขอให้ข้า พระองค์ได้เป็นผู้เลิศกว่าพระภิกษุทั้งหลายผู้มี ทิพยจักษุเหมือนพระภิกษุนั้น ในพระศาสนาของ พระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตกาลเถิด พระเจ้าข้า” พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐด้วยอนา คตังสญาณ คือ ความรู้เหตุการณ์ในภายหน้า โดย ทรงเห็นว่า ความปรารถนาของกุฎิมพ์นั้น จักสำเร็จ อย่างแน่นอน ไม่มีอุปสรรคขัดขวาง จึงทรงพยากรณ์ว่า “ดูก่อนกุฎมพี เมื่อสิ้นกาลแสนกัลป์ในอนาคตกาล จักมีพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งทรงพระนามว่า “โคดม” เสด็จอุบัติขึ้นในโลก กุฎมพี่จะได้เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุ ทั้งหลายฝ่ายมีทิพยจักษุ และจะมีชื่อว่า “อนุรุทธะ” ดังนี้แล้วพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ก็ทรงกระทำภัตตาน โมทนา” เสร็จแล้วจึงเสด็จกลับพระวิหารที่ประทับ มีเรื่องกล่าวถึงการกระทำความดีของกุฎมพี (อนุรุทธะ) ไว้ว่า เมื่อพระปทุมุตตรชินศรียังทรงดำรงพระชนมายุ อยู่ตราบใด กุฎมพี่ผู้นั้นก็กระทำบุญกุศลอยู่ตราบนั้น แต่กาลต่อมาพอพระปทุมุตตรพุทธเจ้าเสด็จดับขันธ ปรินิพพานแล้ว คนทั้งหลายช่วยกันสร้างพระสุวรรณเจดีย์ สูงถึง ๓ โยชน์ เสร็จแล้ว กุฎมพี่นั้นก็เกิดศรัทธาต้องการจะกระทำบุญกุศล เกี่ยวกับองค์พระเจดีย์ทองนั้นบ้าง จึงเข้าไปถามพระ ภิกษุสงฆ์ว่า “ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ การบริกรรมหรือกระทำ บุญกุศลเพื่อให้เกิดผลเป็นทิพยจักษุนั้น จะต้องกระทำ อย่างไร ขอรับ” “ดูก่อนกุฎมพี ท่านหวังจะได้ทิพยจักษุ ควร ถวายประทีปบูชาพระพุทธสุวรรณเจดีย์นั้น” พร ภิกษุทั้งหลายกล่าวแนะนำ “ดีแล้ว ขอรับ” กุฎมพี่ตอบรับเมื่อทราบวิธีการแล้ว จัดต้นประทีปใหญ่หนึ่งพันต้น นำไปตั้งไว้รอบ ๆ พระ สุวรรณเจดีย์ และมีดวงประทีปเล็ก ๆ คั่นอยู่ในระหว่าง กลางของต้นประทีปดวงใหญ่นั้น ๆ แล้วจุดบูชาพระ สุวรรณเจดีย์ ด้วยตั้งใจบูชาพระปทุมุตตรพุทธเจ้า Kalyanamitra.org มกราคม ๒๕๖๑