ความรักของแม่ลิง : หน้า 13/118

ครั้งหนึ่งในอดีตกาล ณ ป่าหิมพานต์ มีลิง จ่าฝูงตัวหนึ่ง มีนิสัยใจคอโหดเหี้ยม ขี้หวาดระแวง กลัวลิงตัวอื่นจะมาแย่งตำแหน่งจ่าฝูงไปจากตน แม้แต่ ลูกของมันเอง มันก็ยังไม่ไว้ใจ ดังนั้น หากนางลิงตัว ใดมีครรภ์แก่ คลอดลูกออกมาเป็นตัวผู้ มันจะเข้าขบ กัดอวัยวะเพศเสียให้ขาด ลูกลิงบางตัวก็ถึงตาย บาง ตัวก็พิการ ไม่สามารถสืบพันธุ์ หรือตั้งตัวเป็นใหญ่ เสมอกันได้เลย วันหนึ่ง นางลิงตัวหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองตั้งท้อง นางเกรงว่าหากลูกในท้องเป็นตัวผู้ ลูกก็จะถูกทำร้าย ถึงตายได้ นางบังเกิดความรักความห่วงใยลูกของ นางอย่างท่วมท้น ด้วยความรักลูก นางจึงตัดสิน ใจหลบหนีออกจากฝูง ข้ามไปอยู่ที่ภูเขาอีกลูกหนึ่งตาม ลำพัง ตามลำดับ มีร่างกายล่ำสันแข็งแรง มีความเฉลียว ฉลาดมาก ถึงแม้จะอยู่กันตามลำพังแม่ลูกไม่ปะปน กับลิงฝูงใด ลูกลิงก็รู้ตัวว่า ตนควรจะมีพ่อเช่นเดียวกับ สัตว์อื่น ๆ วันหนึ่ง ลูกลิงจึงเข้าไปรบเร้าถามแม่ลิงว่า “แม่จ๋า พวกสัตว์อื่น ๆ เขามีทั้งแม่ ทั้งพ่อ แต่ฉัน ไม่เห็นมีพ่อเลย พ่อของฉันอยู่ที่ไหนจ๊ะ” แม่ลิงจึงเล่าเรื่องราวแต่หนหลังทั้งหมดให้ลูกลิง ฟัง พร้อมกับกล่าวย้ำว่า “พ่อของลูกมีจิตใจเหี้ยมโหด และขี้ระแวง มาก ระแวงกระทั่งลูกของตัว เพื่อความปลอดภัยของ ลูก ลูกอย่าไปหาพ่อเลยนะจ๊ะ” แต่ลูกลิงไม่นึกหวั่นเกรงอันตรายจากพ่อของตน เลย จึงเฝ้าอ้อนวอน ขอให้แม่ลิงพาตนกลับฝูงเดิม ต่อมาไม่นาน นางลิงก็คลอดลูกออกมาเป็นตัว เพื่อพบพ่อ ผู้ นางรักใคร่ทะนุถนอมลูกของนางยิ่งนัก นางเฝ้าเลี้ยง ดู อบรมสั่งสอนลูกอย่างดี จนกระทั่งลูกลิงเจริญวัยขึ้น - “แม่จ๋า ฉันอยากพบพ่อจ้ะ พ่อคงไม่ทำอะไรฉัน หรอก ฉันเห็นพ่อสัตว์อื่น ๆ เขาก็รักลูกของเขา พ่อคง Kalyanamitra.cre