ข้อความต้นฉบับในหน้า
บทที่ ๑๐
“พ่อแม่...คือ....ผู้
สร้างแดนสวรรค์
หรือแดนนรก”
ต่อจากฉบับที่แล้ว
“พี่ปัญญา พี่ปัญญา คอยก่อนจะ
เสียงใส ๆ คล้ายระฆังเงินดังอยู่เบื้องหลัง พร้อม
กับร่างน้อย ๆ ของน้องสาววิ่งฝ่าเปลวแดดมาตามคันนา
ชั่วครู่ก็มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า เด็กหญิงหอบน้อย ๆ ด้วย
ความเหนื่อย ดวงหน้าอ่อนใสของวัยเยาว์พราวไปด้วย
เหงื่อเม็ดโป่ง ๆ ปัญญาคุณหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาด
ในกระเป๋าเสื้อขึ้นมาซับเหงื่อให้น้อง พลางหมุนกายมา
ยืนในด้านที่จะกำบังแดดให้เธอได้
“พี่จ๋า บุญฝากนี้ไปให้เกี้ยวนะ” ในมือของบุญ
กัญญามีพวงมาลัยมะลิสดอยู่พวงหนึ่ง เธอยื่นให้
ปัญญาคุณ เขารับไว้แต่ก็ไม่วายประหลาดใจ
“ให้เขาทำไม บุญไม่ใช่เพื่อนเขาสักหน่อย”
อย่าว่าแต่ความเป็นเพื่อนเลย แม้แต่หน้าเขา บุญ
กัญญายังไม่อยากเห็นด้วยซ้ำไป เพราะเขาชอบแกล้ง
และแหย่เย้าให้เธอรำคาญใจอยู่ร่ำไป อีกทั้งตายายพร่ำ
เตือนให้ระวังตัวเกี่ยวกับการคบเพื่อนที่อาจชักนำไปใน
ทางเสื่อมเสีย เกี่ยวเป็นเด็กเกเรขึ้นชื่อในย่านนี้ ใคร ๆ
ก็รู้จัก ตระหนักในความเลวร้ายของเขา ปัญญาคุณเองยัง
เคยถูกตายายดุทุกครั้งที่เถลไถลไปไหนกับเกี่ยว
“ให้เขาเถิดจ้ะ สงสารเขา บุญอยากให้เขามีความ
สุข”
หลายวันมาแล้ว ที่เกิดข่าวลือไปทั่วว่า นายเอิบ
กับแม่เกหลง พ่อแม่ของเกี้ยวทะเลาะกันถึงขั้นลงไม้ลงมือ
กุมภาพันธ์ ๒๕๓๑
แล้วนายเอิบก็ทิ้งลูกเมีย ไปมีผู้หญิงคนใหม่ที่เป็นนัก
การพนันเช่นเดียวกับแม่เกหลงนั่นแหละ เดี๋ยวถูกแม่
ดุด่า เฆี่ยนตีที่ซุกซนและเกเร โดยที่เกี่ยวเองก็เป็นเช่นนี้
มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่พ่อแม่ไม่เคยใส่ใจ มัวแต่ให้เวลา
กับอบายมุขเสียสิ้น ว่ากันว่าพิษของไม้เรียวถึงกับทำให้
เดี๋ยวนอนซม ตายายไม่ว่ากระไร เมื่อปัญญาคุณขอ
อนุญาตไปเยี่ยมดูอาการของเคี้ยว และแม่อุ่นเรือนยัง
อุตส่าห์เอาขนมใส่ขวดโหลให้ปัญญาคุณนำไปฝากเกี้ยว
ด้วย
“มันเกี่ยวอะไรกับทุกข์กับสุขละบุญ”
“มันก็มีส่วนเหมือนกันแหละ ถ้าพี่ปัญญาจะบอก
ให้เกี้ยวสวดมนต์ไหว้พระ เพราะมาลัยนี่บุญให้ไปบูชา
พระ บางทีเขาอาจมีความสุขเหมือนเรา”
นอน
บุญกัญญากล่าวถึงเจตนารมณ์ของเธอ ปัญญา
คุณพยักหน้ารับคำอย่างเข้าใจแจ่มแจ้ง ทุกคืนก่อน
สองพี่น้องจะต้องสวดมนต์ บูชาพระ
ยายบอกว่า หากสวดมนต์ก่อนนอน จะได้ไม่ฝัน
ร้าย จิตใจโปร่งสบาย พระจะช่วยปกป้องคุ้มครอง
ให้อยู่เย็นเป็นสุข และถ้าคืนไหน ยังไม่ลึกนัก สองพี่
น้องก็จะได้ฟังธรรมบันเทิงก่อนนอน ตาจะเล่านิทาน
ชาดกให้ฟัง ชีวิตของปัญญาคุณ บุญกัญญาจึงมีพุทธ
ธรรมเป็นที่พึ่ง ทำให้ไม่หวั่นไหวกับความรู้สึกอ้างว้างที่
วิ่งแวบเข้ามาราวีจิตใจในบางครั้งบางหน
Kalyanamitra.org
๑๐๔