การเข้าถึงสมาธิและประสบการณ์เหนือธรรมชาติ : หน้า 91/118

กุมภาพันธ์ ๒๕๓๑ ขึ้นและใช้สติตรึกตรองดูอารมณ์นั้นกลายเป็นขั้นที่ ๑ วิเศษติดต่อกันตลอดคืน ไม่มีความฝันหรือการสะดุ้ง หลังจากนั้นก็เปิดทวารรับอารมณ์ของโลก โดยเปิดหูให้ ตื่นรบกวนเลย ตั้งแต่นั้นมาอาตมาจึงชอบเข้าสมาธิ ได้ยินเสียงก่อน แล้วก็ลืมตาขึ้นเห็นรูปที่อยู่เบื้องหน้า ขั้นที่ ๔ แทนการหลับนอนแบบธรรมดา เป็นอันว่าออกจากสมาธิอยู่ในความรู้สึกนึกคิดของคน ธรรมดา รู้สึกสดชื่นเหมือนคนที่เพิ่งตื่นจากความหลับสนิท จิตใจยังรู้สึกสงบสุขเยือกเย็นอยู่ไม่หาย จิตใจปลอดโปร่ง สบาย ความคิดอ่านหลักแหลมและรวดเร็วความจำดีขึ้น จิตใจมีกำลังขึ้น กิเลสต่าง ๆ บรรเทาเบาบางลงอย่างมาก วันคืนผ่านไป อาตมายังคงบำเพ็ญเพียรอยู่บน พระธาตุดอยสุเทพโดยมิได้รามือ แต่ก็มีสิ่งที่น่า ประหลาดใจบ้างคืออาตมาสามารถเข้าสมาธิได้แค่ขั้นที่ ๔ ดังกล่าวแล้วนั้นเท่านั้น แม้จะพยายามอย่างไรก็ไม่ สามารถจะทำจิตไปให้สูงกว่านั้นได้ อาตมาพยายาม อยู่เป็นเวลานานหลายวัน แต่ไม่สำเร็จ จะเป็นเพราะเหตุ ใดก็ไม่ทราบ เมื่อความพยายามที่จะก้าวขึ้นขั้นสูงต่อไป ไม่สำเร็จ อาตมาก็ทำความพอใจอยู่ในสมาธิทั้ง ๔ ขั้นดังกล่าวแล้ว แต่พยายามฝึกฝนอบรมการเข้าการออก ให้ชำนิชำนาญยิ่งขึ้น จนสามารถจะเข้าสู่สมาธิขั้นใด ขั้นหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว ทั้งโดยลำดับขั้นและข้ามขั้น ทั้งในอิริยาบถนั่งและอิริยาบถนอน ทั้งในเวลากลางคืน และกลางวัน เมื่อเกิดมีความชำนาญมากขึ้น อำนาจ พิเศษต่าง ๆ ก็เกิดตามมาเช่น บางคราวอาตมาได้ทดลอง เข้าพักอยู่ในสมาธิขั้นที่ ๔ ตั้งแต่ย่ำค่ำจนถึงสว่างติดกัน เวลาถึง ๔ วัน โดยมิได้หลับนอนแบบธรรมดาเลย ถึง กระนั้นร่างกายและจิตใจก็ยังอยู่ในภาวะปกติ มิได้มี อาการง่วงนอนอ่อนเพลียแม้แต่น้อย ยิ่งกว่านั้นยังรู้สึก สดชื่นกระปรี้กระเปร่ายิ่งกว่าปกติเสียอีก เพราะในสมาธิ ขั้นที่ ๔ นั้น จิตใจและร่างกายได้รับการพักผ่อนอย่าง คืนวันหนึ่ง ขณะที่อาตมาเข้าสู่สมาธิขั้นที่ ๔ แล้ว ถอยออกมาพักอยู่ในสมาธิขั้นที่ ๑ นั้น ได้เกิดเหตุการณ์ ประหลาดผิดวิสัยสามัญมนุษย์ขึ้น เป็นเหตุการณ์ครั้ง แรกที่ทำให้อาตมาเกิดความเชื่อสนิทว่า โลกของโอป ปาติกสัตว์ เช่น เทวดา และภูติผีปีศาจเป็นสิ่งมีจริง อยู่ในเหตุการณ์ดังกล่าว มีรายละเอียดดังจะเล่าต่อ ไปนี้ ขณะที่อาตมากำลังตรึกตรองอารมณ์อยู่ในสมาธิ ขั้น ๑ ในคืนดังกล่าว ได้มีแสงสว่างดุจกลางวันเกิด ขึ้น ทำให้มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัวได้ประดุจกลาง วันธรรมดา ต่างกันแต่เพียงว่า กลางวันขณะนั้น เป็นกลางวันอันสงบเงียบ ต้นไม้ ใบหญ้ายืนสงบนิ่งอยู่ กับที่ บรรยากาศเงียบสงัดไม่มีเสียงใด ๆ รบกวนแม้แต่ น้อย แสงสว่างที่ปรากฏก็แตกต่างจากแสงแดด ในตอนกลางวันธรรมดา เพราะเป็นความสว่างสี ขาวนวลเย็นตาสว่างสม่ำเสมอกันในที่ทุกแห่ง ไม่มี เงาสลัวในที่ควรจะมี เหตุการณ์ที่ปรากฏขึ้นนั้นมี ใช่ความฝันอย่างแน่นอน เพราะอาตมามิได้หลับ แม้จะ อยู่ในสมาธิก็ยังมีสติควบคุมจิตอยู่อย่างเต็มที่ ภาพที่ เห็นเฉพาะหน้าก็ไม่ใช่ภาพมายาที่เกิดขึ้นอย่างเลือนราง เหมือนในความฝัน แต่เป็นสิ่งต่าง ๆ ที่อาตมาเห็นอยู่ เป็นประจำวันนั่นเอง เช่น บริขารต่าง ๆ ภายในกุฏิก็ตั้ง อยู่ในที่ของมันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยตามเดิม ต้นลั่นทมที่หน้ากุฏิเป็นต้นเดิม นับดูกิ่งของมันก็มีเท่าเดิม ไม่มีอะไรผิดปกติเลย จะมองดูสักกี่เที่ยว ทุกสิ่งก็ยัง ๘๙ Kalyanamitra.org