จดหมายจากผู้อ่าน : หน้า 111/118

A 5 ' i L เรือนจํากลางลพบุรี ๘๘ ซ.เทพสตรี ต.ทะเลชุบศร อ.เมือง จ.ลพบุรี ๑๕๐๐๐ จดหมาย จากผู้อ่าน วันอังคารที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๓๐ กราบเรียน อาจารย์ จินดา และกองบรรณาธิการ ด้วยความเคารพยิ่ง กระผม น.ช.ทนงศักดิ์ อยู่มาก เนื่องด้วยกระผมใคร่อยากสมัครเป็น สมาชิกหนังสือกัลยาณมิตรด้วยสักผู้หนึ่ง แต่ ด้วยเหตุผลไร้ผู้ปกครอง ผมจึงเป็นผู้ต้องขังที่ ไร้ญาติขาดมิตร และฐานะของผมขณะปัจจุบัน การเป็นอยู่จึงต้องมีข้อห้ามคือ กฎระเบียบและ วินัยเป็นข้อบังคับ การจะหาปัจจัยมายัง ท่าน ผมมืดมนทั้งกำลังและปัญญา วิปัสสนา คือเครื่องดับนิโรธ แต่ยังขาดผู้อุปการะ อาจารย์ จินดาครับ ผมจะทำประการใดจึงจะพบผู้ อุปการะผู้มีจิตเมตตาเล่า | ในเมื่อผมไร้ผู้ ปกครองคือ บิดา มารดา กัลยาณมิตรท่านใด หากช่วยได้ กระผมยินดีทำตามข้อเสนอของ ท่านทุกข้อ โดยไม่อิดเอื้อน ไม่ว่าในกรณีใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้าหากได้ช่วยไปแล้วไม่ทำให้เรือนจำ เสื่อมเสีย (ชื่อเสียง) ผมยินดีรับใช้ท่านผู้มี อุปการะเช่นกัน กระผมขอชมออกจากใจจริงว่า หนังสือ กัลยาณมิตรรายเดือนพอได้ขอยืมจากเพื่อนนา ไปอ่านแล้ว ได้ข้อปฏิบัติเป็นอย่างมาก แต่ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๑ กระผมนั้นมีกำลังฟื้นจิตใจได้ก็อาจเป็นเพราะ ท่านกำลังฉุดผมให้รอดพ้นจากปากเหวแห่ง ความทุกข์ จะมีใครช่วยผมให้ได้พบกับขุม ทรัพย์แห่งปัญญาบ้าง หากกัลยาณมิตรท่านใด มีจิตใจเมตตาโปรดกรุณาแจ้งมาที่อาจารย์ จินดานะครับ กระผมจะไม่ขอลืมท่านเลย ตลอดชีวิต หากได้มีโอกาสพ้นโทษออกมา ภายนอกเมื่อใด พระคุณของท่านหากไม่เกิน ความสามารถผมยินดีรับใช้ท่านอย่างเสมอต้น เสมอปลายเหมือนดั่งลายมือที่ท่านอ่านในฉบับ นี้ ถึงแม้ปัจจุบันผมจะพิการกระดูกไหล่ขวาก็ ตาม ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จแห่ง ปัญญาย่อมอยู่คงที่ในลักษณะเดิม จะมีผู้ใจ บุญหรือกัลยาณมิตรท่านใดบ้างจะช่วยเสริม ดวงปัญญาด้วยการเป็นผู้อุปการะ โปรดกรุณา ส่งเสริมด้วยเถิดไม่ว่าหนังสืออะไรทั้งสิ้น จะ เก่าหรือใหม่ถ้ามอบไปยังผม จะไม่ขอลืม พระคุณเลยตลอดชีวิต และหวังว่าอาจารย์ จินดา คงกรุณาประกาศหากัลยาณมิตรให้ด้วย ช่วยมายังกระผม จะเป็นพระคุณยิ่ง หากค่า ที่ผมได้เขียนลงมาในฉบับนี้ล่วงเกินท่าน ขอได้ โปรดอภัยให้กระผมด้วยนะครับ และหาก อาจารย์จินดา ช่วยหากัลยาณมิตรเล่มเก่ายัง เหลือขอบ้างนะครับ ท้ายสุดนี้ขออวยพรให้คณะของอาจารย์ จินดา สุรนันทะวงศ์ และกองบรรณาธิการ ของท่าน จงอยู่คู่ชาวพุทธศาสนาตลอดไป Kalyanamitra.org เทอญฯ (จึงเรียนมายังอาจารย์จินดา สุรนันทะ วงศ์เพื่อทราบ) กระผม น.ช. ทนงศักดิ์ อยู่มาก กราบเรียน กัลยาณมิตร และสาธุชนผู้มีเมตตา ทุกท่าน ชนเหล่าใดหวังสุคติ ตั้งอยู่แล้วใน ธรรม คือความสำรวมและการจำแนก แจกทาน ทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้ ตายแล้วย่อมไปสู่สุคติ (พุทธพจน์ : ๔๓/ ๔๘๖ โกสิยชาดก) คนที่พลาดพลั้งท่ากรรมอันเป็นบาป ด้วยอำนาจของกิเลสบังคับ แต่ยังไม่สูญ เสียวิญญาณแห่งความดี มีความสำนึกตัวที่ จะแก้ไขตัวเองอยู่เสมอ นับว่าเป็นบุคคลที่น่า สรรเสริญ ดีกว่าคนที่คิดว่าตัวเองดีสมบูรณ์ แล้ว เพราะคนชนิดนี้ไม่มีใครว่ากล่าวตักเตือน ได้ มีแต่ความประมาทที่พอกพูนเพิ่มขึ้น ทุกวัน ๆ จนถึงวันที่ดีแตก คนประเภทนี้จะร้าย ยิ่งกว่าคนที่อยู่ในคุกมากมายนัก ดังนั้น หากกัลยาณมิตรท่านใด เห็น คุณค่าในการทำคนให้เป็นคนดี ช่วยอุปการะ หนังสือกัลยาณมิตรแก่ น.ช.ทนงศักดิ์ อยู่มาก จะเป็นที่อนุโมทนาสาธุการแก่เทพยดาและ มนุษย์ทั้งหลายอย่างสุดซึ้ง ขอกราบอนุโมทนาบุญมา ณ โอกาสนี้ กองบรรณาธิการ ๑๐๘