การเปลี่ยนแปลงและการเป็นคนดี : หน้า 109/118

' เ E เกี๊ยวนั่งเงียบผิดปกติ "ฟัง นายพูดไปเถอะ เรากำลังคิดอยู่น่ะว่า ทำไม เราไม่เคยเชื่อนาย เมื่อก่อนนี้ นายเคยเตือนเราไม่ให้ ไปทะเลาะกับใคร ให้เราทำตัวดี ๆ มีสัมมาคารวะ ตั้งใจ เรียน แต่เราไม่เคยทำตามนาย ในที่สุดใคร ๆ ก็รังเกียจ เรา ทีแรกเราคิดว่าเพราะเราจน ความจริงใจของปัญญาคุณ ทำให้จิตใจของเกี่ยว คลายความกระด้างลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามนี้เขา ต้องการเพื่อน ต้องการใครสักคนที่จะเข้าใจเขา รับฟัง ความในใจของเขา เขาระบายความรู้สึกต่อไปว่า “แต่ต่อมาเราชักไม่แน่ใจ บางทีการที่เพื่อนๆ เขา ไม่ชอบเรา อาจเป็นเพราะความเกเรของเราเองก็ได้” “แต่นายก็ดีขึ้นตั้งแยะแล้วนี่ ไม่เคยค่อยแกล้งใคร เท่าไหร่เลย การพนันก็ไม่ได้เล่นแล้ว ไม่ใช่เหรอ” ปัญ ญาคุณพูดไปตามที่เห็น "อื้อ! นั่นเพราะเรารู้ตัวว่า เรามันเลวเกินไป จึง พยายามแก้ตัวน่ะ แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นนะ ฮักหมด กำลังใจแล้ว การเป็นคนดี ยากนะ" “ไม่ยากหรอก ถ้านายตั้งใจจริง อย่าเพิ่งท้อ เลย พยายามอีก พยายามเรื่อย ๆ แล้วสักวันทุกอย่างจะ ยๆ ดีขึ้นเอง นายจะต้องเป็นคนดี และทุกคนจะเข้าใจ นาย ปัญญาคุณหยุดชั่วขณะ คิดถึงคำพูดของตาที่พร่ำ สอนไม่ให้คบคนพาล เขาเคยถูกๆมาแล้วเรื่องเกี้ยว แต่ขณะนี้เกี่ยวได้สำนึกตัว และพยายามจะเป็นคนใหม่ แล้ว หากเขาคิดจะเป็นกำลังใจให้เกี้ยว ตาจะว่าอะไรหรือ เปล่าหนอ “ใครจะเชื่อว่าเราเป็นคนดี พ่อแม่เรารี ตั้งแต่เกิด มาไม่เห็นมีใครเคยชม เคยได้ยินแต่นินทา ไม่มีใคร แนะหนทางความดีแก่เรา เฮ้อ! ชีวิตเป็นของเราจริง ๆ เกะกะเกเรจนคนยอมรับ พอเราจะกลับตัว เลยไม่มีใคร เชื่อเลย ตลกดีเนอะ” เกี่ยวระบายความในใจให้ปัญญาคุณฟังอีก ด้วย น้ำเสียงติดตลก แต่ปัญญาคุณก็สัมผัสได้ถึงความเศร้า ในดวงตาที่ทอดลงต่ำนั้น เขาตัดสินใจที่จะเป็นกำลังใจ ให้เกี้ยว แม้จะเสี่ยงต่อความรู้สึกของตายายก็ตาม “ใจเย็น ๆ เกี้ยว การทำอะไร จะให้เห็นผลทันตา ได้ยังไง มันต้องใช้เวลากันทั้งนั้น ขอให้นายพยายามจน ถึงที่สุด เราจะเอาใจช่วยนะ” กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ ไมตรีจิตอันปัญญาคุณหยิบยื่นให้นั้น เป็นที่ซาบ ซึ่งแก่เคี้ยวยิ่งนัก ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรกันอีก นางเพลง ก็กลับมา กลิ่นเหล้าดลบไปทั่ว จนปัญญาคุณแทบอา- เจียนเพราะไม่คุ้นกับสิ่งเหล่านี้ เสียงร่ำพิไรรำพันสลับกับ เสียงด่าทอสามีที่ทั้งไป ทวีความรุนแรงขึ้นทุกทีๆ เกี่ยว นั่งหน้าเจื่อนลอบมองดูแม่ ปัญญาคุณรู้สึกอึดอัด คาดไม่ ถึงว่า ชีวิตครอบครัวจะยุ่งยาก และมีปัญหาเกี่ยวพันกัน เป็นลูกโซ่เช่นนี้ พ่อแม่ลูกต้องผจญปัญหาร่วมกันจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่คนใดคนหนึ่งไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องในสาเหตุก็ ตาม เขาขอตัวกลับ และไม่ลืมที่จะย้ำให้เดี๋ยวอดทน และพยายามเปลี่ยนชีวิตใหม่ ไม่ว่าจะพบเจออุปสรรคอัน ได “ขอเพียงให้มีความตั้งใจจริง ทุกอย่างจะเป็นจริง เป็นชีวิตใหม่ที่มีคุณค่า เป็นโลกใหม่ที่น่าอยู่” ปัญญา คุณกล่าวทิ้งท้าย ปัญญาคุณจากไปแล้ว พวงมาลัยที่ได้รับ ทำให้ นึกถึงปัญญาคุณและบุญกัญญา หวังจะมีชีวิตจิตใจที่ดี แบบพี่น้องทั้งสองบ้าง นึกถึงคำพูดของเพื่อน เขาช่างมี หลักการในชีวิตเสียจริง ก่อนนอนคืนนั้น เขาพยายามที่ จะสวดมนต์ แต่เขาจะทำอย่างไร ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยสน ใจว่า มีอะไรในชีวิตที่สำคัญนอกเหนือไปจากปัจจัยอีก บ้านนี้ไม่มีพระ ไม่รู้จักธรรมอะไรทั้งนั้น เหลียวมองรอบ ด้านยังคงมีขวดเหล้า สำรับไพ่ กระดาษสำหรับจดโพย หวยเหมือนเมื่อก่อน เขาไม่รู้จะทำอย่างไร ปวดศีรษะ และว้าวุ่นใจ อยากจะให้ใจระงับความฟุ้งซ่าน ก็ไม่รู้จะ สวดมนต์บทไหนอย่างไร ไม่มีใครเคยสอน แม้เมื่อกลาง วันก็แสร้งพยักหน้าหลอกปัญญาคุณไปอย่างนั้นเอง จิต ของเขาประหวัดไปถึงภาพของพ่อแม่ที่ให้เวลากับ การพนันยิ่งกว่าลูก ภาพพ่อแม่หัวเราะต่อกระซิกยามได้ เงินจากบ่อนมามาก ๆ แล้วพ่อแม่ก็หน้าดำคร่ำเครียดทุก ครั้งเมื่อสูญเสีย สุดท้ายภาพของแม่ที่นั่งคออ่อนคอพับอยู่ กับขวดเหล้า “พ่อแม่ ให้ฉันเกิดมาทำไม” หัวใจ เล็ก ๆ ของเด็กชายวัยสิบสอง ตะโกนก้อง ด้วยความขุ่นเคืองใจ อ่านต่อฉบับหน้า Kalyanamitra.org ๑๐๗