บทบาทของพระภิกษุในอุตสาหกรรม : หน้า 41/118

นี่เขาถามอย่างนี้ เอ้อ....จะให้หลวงพ่อตอบอย่างไร ไอ้ไม่ตอบก็โดนรื้อวัดถามอย่างนี้ ตีได้ ๒ ประเด็น ๑. ถามรวน ๒. เขาไม่รู้จริง ๆ แต่ในฐานะที่เป็นพระภิกษุ ก็ดีไปเสียว่าเขาไม่รู้จริง ๆ ก่อน ซึ่งอาจจะรวนก็ได้ ก็ตอบด้วยจิตเมตตาไปว่า พระภิกษุไม่มีเงินทองไปลง ทุนสร้างโรงงานอุตสาหกรรมหรอก แต่ว่าพระภิกษุในประเทศไทย มีความสามารถในการช่วยโรงงานอุตสาหกรรมอย่างหนึ่งคือ ทุก ๆ ปีจะมีลูกตาสีตาสา ลูกชาวไร่ชาวนา รวมทั้งลูก ชาวบ้านชาวเมืองด้วย มาบวชปีละไม่น้อย ปีละเป็นแสน เมื่อ มาบวชแล้ว อย่าว่าเขามีความรู้ทางโลกเยอะเลย.. แม้ ป.๔ ไม่อยากจะจบ เมื่อเข้ามาบวชแล้วอย่างน้อยเขาก็รู้จัก ที่สูงที่ต่ำ รู้บุญรู้บาป รู้ควรรู้ไม่ควร แล้วก็รู้จักวิธีอยู่รวม กันกับคนหมู่มากอย่างสันติสุข เพราะได้มาฝึกในขณะที่ อยู่ที่วัดแล้ว แล้วบางท่านก็สามารถจะซาบซึ้งธรรมะเบื้อง สูงยิ่ง ๆ ขึ้นไป และที่สำคัญที่สุด ธรรมะในพระพุทธศาสนานั้น สอนให้คนขยันขันแข็ง และรับผิดชอบในหน้าที่ทั้งนั้น เพราะฉะนั้น เมื่อพระภิกษุทุกวัดในประเทศไทย นอกจาก ช่วยกันสอนให้ประชาชนขยันขันแข็งและรับผิดชอบในการทำ ผืนแผ่นดินไทย ที่จะไม่มีธรรมะเข้าไปแทรกอยู่นั้นไม่มีหรอก ทุกแห่งทุกหน มีธรรมะของพระพุทธเจ้าแทรกอยู่ทั้งนั้นเพียง แต่ว่าเราจะเห็นหรือไม่ เมื่อเห็นแล้วเราจะสามารถอธิบาย ได้หรือไม่เท่านั้น เวลามองดูพระพุทธศาสนา อย่ามองเพียง ว่าพระองค์ใดองค์หนึ่ง แต่ขอให้มองพระภิกษุทั้งประเทศเป็น เกณฑ์ ถ้าไปมองแบบขาดเมตตากันล่ะก็ว่าองค์นั้นเป็นอย่าง นั้น องค์นี้เป็นอย่างนี้ แล้วอีกตั้งสองสามแสนที่เหลือไม่ได้ เป็นอย่างนั้นล่ะ จะว่าอย่างไร หลายคนบอก ผมล่ะไม่อยากตักบาตรแล้วพระองค์ งานแล้ว ยังสอนให้รู้จักที่จะอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนอย่าง นั้นน่ะอย่างนั้นอย่างนี้อย่างโน้น” ปัดโธ่!ไปเห็นมากองค์ สงบสุข ฝึกเขาอย่างนี้แล้ว แล้วเขาเป็นคนมีคุณภาพออก ไปทำงานตามโรงงานต่าง ๆ น่ะ จะถือว่าช่วยอุตสาหกรรม ในประเทศไทยได้ไหม โถเป็นสิบ ๆ แล้วอีกตั้งสองสามแสนที่เหลือดี ๆ ล่ะจะว่า อย่างไร มองกันด้วยจิตเมตตากัน พ่อลูกดก ก็เป็นธรรมดา ลูกหลายคนก็มีเสียบ้าง พระพุทธเจ้ามีลูกเป็นแสน ๆ อยู่ใน เขานิ่งไปพัก เขาบอกว่าได้ เอ้อ....ถ้าอย่างนั้นวัดหลวง เมืองไทย ก็มีบ้างแหละ พ่อคงไม่โดนรื้อนะ ทำไมจึงมีพระภิกษุที่มีความประพฤติอย่างนั้น ก็ลูก ชาวบ้านมาบวชนะ ลูกดี ๆ ก็ไม่ค่อยจะส่งมาให้หรอก ส่งมา นี่เป็นอย่างนี้ เพราะฉะนั้นก็ขอถวายเรื่องนี้ให้กับหลวงพ่อ หลวงพี่ทั้งหลายด้วยว่า...ถ้าเจอปัญหาอะไรทำนองนี้ล่ะก็ แต่ละคนล่ะก็ “หลวงพ่อเอาไปทีเถอะ ไอ้นี่ไม่ไหวแล้ว” อย่าเพิ่งตอบอะไรง่าย ๆ ไป เดี๋ยวจะเสียหายพระศาสนา เพราะดูเผิน ๆ แล้ว เอ๊ะ! พระพุทธศาสนาไปช่วยอะไรใน อุตสาหกรรม ก็ช่วยส่งคนดี ๆ ไปให้ทำงานไง ไม่อย่างนั้น ไปสไตรค์ทุกวัน ๆ จะเป็นอย่างไร โรงงานไหนถ้าถูกสไตรค์ เข้าแต่ละที เจ้าของก็ขาดทุนยุบยับ ใครเขาก็ไม่อยากมาลง ทุนในเมืองไทย แต่เพราะหลวงปู่หลวงตา ท่านช่วยกันสอน ลูกศิษย์ของท่านมา เพราะฉะนั้นโรงงานต่าง ๆ ในเมืองไทย น่ะ ถึงแม้จะมีการสไตรค์อะไรกันก็ไม่รุนแรง แล้วเมื่อเทียบ กับต่างประเทศต้องถือว่าไม่มีเลย นี่มันเป็นอย่างนี้ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๑ ขอฝากไว้ให้คิดกันด้วยว่า จริง ๆ แล้วทุกตารางนิ้วใน กว่าจะไหว กว่าจะดีขึ้นมาก็ตั้งหลายปี พอดีขึ้นมาแล้วทำยังไง รู้ไหม “แหม หลวงพ่อเดี๋ยวนี้ใคร ๆ ก็ชมพระลูกชายของ ดิฉันว่าดีเสียเหลือเกิน อยากให้บวชนาน ๆ แต่ตอนนี้ ดิฉันก็แก่แล้วอยากให้สึกไปช่วยงานที่บ้าน” เอาแล้วไหม ล่ะ ตอนเก๊ล่ะก็ส่งมาวัด ตอนที่เอากลับไปฉิบ พอหลวงพ่อ ถาม “โยมเดี๋ยวนี้ทำไมไม่ไปวัด?” แล้วก็มาบ่นว่า “เฮ้อ.. พระที่วัดท่านรุ่ม ๆ ร่าม ๆ เอ้าก็ที่ดี ๆ จับสึกไปแล้วจะทำ ยังไง ดีละเอาไป เสียละโยนให้ แล้วมีหน้ามาว่า “พระไม่ดี” พระไม่ดีหรือโยมไม่ดีกันแน่นี่ Kalyanamitra.org M ๓๙