การบูชาธรรมและการอนุเคราะห์ : หน้า 42/118

พระเฉลิมพระเกียร ปูชนียภิกขุ บูชาธรรมโดย กัลยาณมิตรธงชัย พงศาวลีรัตน์ กัลยาณมิตรฉัตรชัย ศรีบัณฑิต ยสุมี ปเทเส กปเปติ สีลวนเตตฺถ โภเชตวา ยา ตตฺถ เทวดา อายุ ตา ปูชิตา ปูชยนฺติ ตโต นํ อนุกมฺปนฺติ เทวตานุกมฺปิโต โปโส วาส ปณฺฑิตชาติโย สญฺญโต พฺรหฺมจาริโน ตาส ทกฺษิณมาทิเส มานิตา มานยนฺติน มาตา ปุตตัว โอรส สทา ภัทรานิ ปสฺสตีติ “บุคคลมีชาติแห่งบัณฑิต สำเร็จการอยู่ในประเทศที่ใด แล้ว จึงเชิญท่านผู้มีศีล สำรวมกาย วาจา ใจ ประพฤติห่างจาก อสัทธรรมกิจเป็นพรหมจารีบุคคล ให้บริโภคขัชชโภชาหารในประเทศ ที่ตนอยู่แล้ว เทพยดาเหล่าใดได้อภิบาลบำรุงอยู่ในที่นั้น จึงอุทิศเฉพาะ ทักษิณาทาน เครื่องเจริญสุขสมบัติแก่เทพยดาเหล่านั้น เป็นเทวดา พลีธรรมบรรณาการปัจจุปภารกิจ เพื่อให้อนุโมทนาสำเร็จวิบูลผล เมื่อเทพยดาเหล่านั้น อันบัณฑิตชนบูชาด้วยปัตติทานมัยกุศล ฉะนี้แล้ว ก็มีเมตตาจิตบูชาบัณฑิตเหล่านั้นบ้าง นำมาซึ่งสุขสมบัติ ประโยชน์คุณ ตามควรแก่เดชานุภาพแห่งตน เมื่อบัณฑิตบุคคลนบนอบแล้วก็ย่อมกลับนบนอบนับถือบัณฑิต นั้น ด้วยเกียจกันปัจจามิตรไพรีให้นิราศไป และนำเข้าไปใกล้มิตร สมบัติพัสดุบริวาร แต่นั้นไปเทพยเจ้าก็ย่อมอนุเคราะห์บัณฑิตนั้นด้วยเมตตาจิต เป็นนิตยกาล ดังมารดาอนุเคราะห์บุตรอันเกิดในอุทรประเทศฉะนั้น บุคคลผู้มีบุรพาธิการได้อาศัยเทพยดาอนุเคราะห์อุปถัมภ์แล้ว ย่อมเห็นกิจการอันเจริญทุกเมื่อฯ” คาถาแห่งพระธรรมเทศนา “ทศพิธราชธรรม สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ วัดบวรนิเวศวิหาร ถวายในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช ๒๔๙๓ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ๔๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org